Literarishe bleter · 1928-02-17 · 7 (17.2.1928) · p. Seite 137

137 ליסערורי״ז נלוסןר 7 זא צו דער ײדישער פרעסע אין?לע לענדער״) פראגע־בר גן 1. נןןםען #ון דער *ליטשרישש? 2. װו ניים די *ייםשריםט *־וים? (שט$ם אין יאנד). 3. װל ןןטט דעדשײנם זל? (םןנלעך, װןןכנטלןך,' צװײװ$גנט• לעך. מ*נ*םיןך א. )1. װ.ו 4. די ריכםיננ םון דע־ ונײטשרי*ט?(זנױויםטישן.וס*1י*ליכםלשע, קןןםיניםטיסן, דןם*קדאםישן >ןרט*ד*קםישע, איםםא־ם־לשע, ובדוטוז) 5. 4יז רי *ײטסריםט *ן *ינןםײנע אדעד םםןגיןלן, א םאך• *ײטשריםם? 6. נ*טינאלעד אין םאקטישע- רןדאקטאד און ײ הויםט׳םיםאר• בןטערם? (ננאשטןנדיקן אין ניכט־באשכןנדיקן). 7. ד,*ט זיך דער באסםאנדיםון דעי רןד*ק*יע אין ם־םארבע- טערם םא־ דעד ציט נןביטן? 8. נאםינאלער אין םאקםישןר א־ויםנעבער? (אויב דל *ײטשר״םם נים ארויםאםא־טײ אדןד אן אדנאנױאצין-אננןבן דןם נאםען *ין דער ■א־םײ אײער אדנאניזאציע). 9. נ־ם די *יטסדיםש א־ױם א ן אן אײנןנןר אדןר *רעםדןר דרוקן־י? 10. נאםען *י; דדיקןיײ? 11 װען א־ז א־וים דע־ ע־סטע־ ניםער? (טאנ, חודש און יאר)• 12 האט ז־ך די *יטשדיםט אוי״ *־ם אםנעסטעלט און װי לאננ האם נערוין״ט די הםםקה? 18 *יליב װאםעיע םבות האם זיך די *ײטסײםם אםנעשםןלם? יםלחםה און אקיזאצלן *ןנזיד״באדיננוננען, טןבנישע םבות, םאטעריע• לן שװןדיקײםן א. א. װ.) 14. האם די *ײטשריםט נןענדןרט איר נאםן;? אויב יא, אויף ייאשןרע נעםען אין םאדװאם? (*ענזידיבאדיננוינען א. *. װ.> 15. נײם די *ײםשדיםט אדוים אין דעד זןלבעד שטאט ארער זי האט נעביטן דאד אדם? (אויב יא. אנריםן דןם נאםןן *יז דןר *ריןר• דיקןר שםאט). 6ז. דןר טיראזש*ין דןר *ילטשרי6ם ב־ם דערשינען און אי*ם? (אבאנןנםן און א־נצל *ארקױף) 17. װאם *א־ א ם־אצענם באםדעםם דןר אײנ*ל.*אדקולף אין װאם *אד א ם־אצענם די אבאנןנם;? 18. דןד םארםאם םין דןײ *ײםש־י6ט אין דל *אל זײטן? (אלנ■ דןרװאכן, שבת און י ם-םוב). 19. בילאנעם? (אילוםטרידםע אין נישט-איליסטרירטן). 20. ניןן דל ב־לא עם א־ויםרענולןדאדןר נלשטדןנילעראוןװןן? 21. ד-וקן זיך א-ן דע- *־םש־יםט אדטיקלעיא־ן־םאטןריאלו אויף אנרן־ע שם־אבן? 22. באקים •ן די אבענענםן אדער לןזער םרעטיןם? אין װאםןרע םרןםיןס? די ײדיעע פרעסע־סעקציע בײם ײדישד פאװילאז אינזער אדרןם: ,ח81ס)־1 ז0) ,חס!6111*6336זק 116ס)ו1)נו3 9 86<8ז)ו)ג1061 ,62 תז1זם8 *) זו .ייס. נ־זםער־ נומ 4, יייפ 77. *ארלאנ ב. קלעגקין, װארשע ז ל מ ן ר ײ ז ע ן ל ע ה ס י ק א ן פון דעו ײוישעו ליטעואטוו, פועסע און פילאלאגיע עי־שטער בזזני־ (א-י) *רײז 21 גילדן צװײטעד באנד (ב-ש) פרײז 21 גילדן אדרעם: ס2 1)1״וום81א ס״וסעצזם/גץ ,"זםוזסץפ״ םײן דערגײלונג ענדיקס זי אזוי שנעל, װי די גאנעע נעשיכסע םיט אנזשעלינען האם זיך געענדיקם. די דריסע םיר םון מײן צימער אין הןןסעל־קארידזןר פלענס זיך זײער אםט עפענען. און עס םלעגט זיך ארױםרוקן פון דארסן א שײנער קאפ סון א מולאם, א שלאנקע פיגור םים זײער אײדעלע שםריכן פון געזיכם, נישס קוקנדיק אויף זײן שװארגער הויט. אין םונקעלן קארידןןר פלעגן די װײםלען פון זײנע אויגן א בליץ טון, װי שםיקלעך װײםע פןןרצעלײ. ער פלעגט אן א פארדאן שמײכלען צו מ ײ ן קלײנער לין און זי םלעגט שמײכלען... צו אים... — ער געםעלט דירז — יןן... — װןןלסס געגאנגען צו איםז — ס׳קןון זײן... דאס *איז געענטסערט געװארן אין שפאס, נ$ר װען זי האט מיר אויף די טרעפ א שםארקן קוש געטון, הןןכ איך פארשטאנען, אז מיט םיר ענדיקט זיך: לין װעט לאנג בײ םיר נישט 3לײ3ן. אײנמאל האט אונז דער מולאט 3אגלײס סון די טרעפ, און װען מיר זענען ארוים פון האטעל, הןןט ער זיך אן צע• רעמאניעס פארגעשטעלט. ער הןןט אױםגעזען װי אן אקטיאר, און געװען איז ער א גירק׳מענםש, א פארימטער גירק־מענסש. אנזשעלינען הןןט עם אימפאנירט. און אי3ס, װען זײ הא3ן 3ײדע גענומען רעדן אױף אשנעלן םראנגױזיש, הןןי איך זיך 3אלד דערסילט, װי א פינםסער ראד צום װןןגן. נןןר איך הןן3 נישט געליטן. איך 3ין גאלד געװןןרן א גאא3אכסער און געלןןזן גײן, װי עם גײט... דער מולאט איז שוין עםלעכע מןןל געװען גײ מיר אין ציםער, און לין איז שױן צו אים אויך ארײנגעלןןםן. איך הןןג געװארט דעם סוף מיט אן אומפארשםענדלעכע רואיקײם און לאנג הןןג איך נישט גאדארםס װארסן: איך הןןג די קלײנע געלאזן אלײן . אין צימער און געגאנגן ערלײ• דיקן עסלעכע ענינים. װען איך גין צוריקגעקוםען, האג איך דערהערס א געזאנג אינסער םײן טיר, נישט אײן שטימע, צװײ ששימען הןןגן געזונגן. כ־האג געעםנט יי טיר: אנזשעלינע מיטן מולאט הןןגן זיך גײדע געװיגט אויף דעם אײנציקן װיג־שטול פון צימער. אױף דער פןןדלןןגע איז געשטאנען א פלעשל םון קןןניאק מיט צװײ לײדיקע גלעזלעך, מײן פלעשל קןןניאק. זײ זענען געװען פײדע אין א געהױגענער שטימונג: — װיװאטן מיר סארן קײן אלשזיר.—הןןט זי אויםגעשריגן. — יא, קײן אלזשיר. — האט גאשטעטיקס )דער מולאט. אונ• זער גאנצער צירק פןןרט אהין אריגערו דער מולאט האט געהאלטן א ײדיש פוך, װןןם ער הןןס גע• נומען םון םײן טיש, ער הןןט געלאכט און כסדר געסרעגם: — װי ליינט מען עסז — און ער דרײט, דרײט דןןם גוך אײף אלע זײטן... — עם הןןס זיך מיר א גיםל צעטומלט דער קןןפ סון דעם 'אזיקן גילד: דער מולאט אויף מײן װיג׳שטול, אנזשעלינע אויף יײנע קני,םײן ײדיש גוך אין זײנע הענם, םײן קןןניאק אויםגעסרונקן. איך גין צוגעגאנגן צום םענסטער און ארןןפגעקוקט אױף ־ער גאם. הין און צוריק זענען געםלויגן די שװארצע אױטןן• יאגילן אין האססיקע זיגזאגן און אין גלײכע פלינקע ליניעם, א גרוים לעגן םיט א גרױםן פלןןנטער. װאס איז אײן גאגע• געניש און װאם איז אײן צעשײדענישז — װיװאטו מיר םארן קײן אלזשירו...