Literarishe bleter · 1928-02-03 · 5 (3.2.1928) · p. Seite 101

101 ליזערװייז נלעפןר 5 תא מענדעלע מוכר-םפריכמ א ל ע װ ע ר ק צװײ און צװאנציק בענדער ערשס דערשןנען ארן ,םענדעיע׳-סןןרי*: •ורן * נ-ער,!נאארבע• סער או, ק)ןנט־#-ןרםער או־םנאבע, םים •ן #ריינם־ר עו •עדן ב#נד, באקוםען איע אבןונעוט און יעזער ■ון די .יים. בי.' פאר א דריט?־1 פרײז לויטן אפםאך םיטן .מענדעלע-£ארלא: אין קאאפ. .ביכער״ װעלן אינזערע אבא־-ענטן איז לעזעי באהרמדן די אל5 52— בענדער פאר *־.2: גיל־־דן, וי פראװינץילעזער דארסן צוצאלן 3.60 םאר פארטןן. מענדעלע מוכר־ספריכש-אלע װערה: זײסן ב. 1. מענדעלע םוכר־םםרים, 196 (זײן לעבן אין זײנע װערק) 164 ב. 11. דאס קלײנע םענטשעלע 196 ב. 111. םישקע דער קרוםער 132 ב. ׳\1. די טאקםע 196 ב די קליאטשע 152 ב. 1^\. לוסס-באלאן, דער פיש 176 ב. ||/\.ױדל 240 ב. 111/\. שבתדיקע זםירות, פרק־שירה 128 ב. םסעות בניפין השלישי 116 ב. דער פרױיװ 244 ב. דאס װינטשםינגערל (1 ב.) 204 ב. 11^.דאם װינטשםיננערל (11 ב.) 120 ב. 111 \.צוריק אהײם 160 ב. /\1\. אין א שטורעם־צײטי 128 ב. די נשרםים 112 ב.!׳^^. שבת און ױם־סוב 196 ב. עלטערן און קינדער 160 ב. 111/\\. שלפה ר׳ חײםס (1 ב.) 182 ב. שלכה ר׳ חײמם (11 ב.) )58 ב. זכרונות װענן מענדעלען 220 ב םעשי ת װענן פענדעלען 250 ב 11\^. דער מענדעלע״שורעם פץ יןןר די אבאנענטן םון די ״ליםערארישע בלעטער־ 1927;ןדער םון 1928 שיקן צו 25 גילדן (און 3.60 סאר פארטא), און זײ באקוםען תיכף צוגעשיקט די ביכער. די לעזער פון די .לים. בל." דארפן צישטעלן 3 מענדעיע׳ קיפאנעס, װןןם װעלן נעדרוקט ז־־ן אץ די נוםערן .ליט. בלעסער״. (נום. 5. 6 און 7) םון הײנטיקן יאר. דאס נעלם בעטן מיר שיקן אױף דעם אדרעס פון קאאפ. ״ביכער״ (פק א. 3.196׳). *ררעס: *2 1ם1ע\16אא ,אױראצא־וא^ג ,"ז6ו1ס־<8״ .12)61^8 םאר געלט: פ.ק.ןן. 13196. װײםם איר? — םון אײן זײם איז הימל, םון דער צװײטער זײם איז היםל און אין םיטן איז איבארנבוים. אױםךהיםל פאשעם דך כײן פערד• װיל איך — סי אי,/ײך אהו־ב אויף, א םלי, און אויםן פערר זיך געסרןןגן איבערן פעלד און איבער גאטעס באשםאן אץ אהינצו, איבערן האראדעצער בארנ, װו םראנץ־יאסעף-קײםער ד,אט סארלןןרן זײן היםל, בעת א םלחםה און נאך ״אביםל בין איך שױן אין אםעריקע״... װי — געזןןגס — חםרונות אין דער םעמאטיק און םעםסע כעלות אין דער םןןרם און אין דער שפראך. אן אילוםטראציע צו די ערשפע — איז ״בײלע׳, א זויבערע אפשפיגלונג פון די צװײטע — איז ״רײנא די ױנגע״, עס אטעפט״םים סעלדינעשמאק אין געלונגענע קינדערשע אםןןציאציעס אין רעזולםאט: די זאמלוננ איז ארוים םיס א פאר יארצוריק. עם איז אפער אלץ אײנם לעיעדיק און פריש דויערהאםטע שפראצן פין קינדערשן עבאס. א• דמשה ד״ר ח־יס קרןסגןסייסקי, דןס *ינערגעל?נם?. װילנע 1927, 1ן*יןג ,הןרקאי״(?), נױ״יןרק• דאס איבערגעלעבטע— אײגנםלעך איז דאס װארט צו־שװאך אויף צו באצײכענען דןןם קאפיםל ײדישע געשיכטע, װןןם דער אױטןןר שילרערס. די שחיטות, הריגות אין שםענדיקער איםת םות, ראם די ײדישע באםעלקערונג האט דורכיעפאכס אין אוקראינע, האש נאך נישט געסונען דעם היסטאריקער, דעם שילדערער. דערװײל האבן פיר םאטעריאלן און םעםוארן. אויך ד״ר קראנאסעלסקי האט אונז נעגעבן א בוך םעמוארן מיש אלע חסרוגות און םעלות פון דאזיקן ארס ליטעראטור. דער םחנר באװאײנט זיך אסילו, אז ער סארמןןגט נישט די נײטיקע ליטערארישע און קינסטלערישע םעיקײטן, כדי צו שילדערן דאם, װןןם סאר זײנע אויגן איז אדורך. אםענסש קען נישט געבן פער, װיםיל ער פארמאגס. ער פירם דערםאר ארײן אן עלעפענט פון פובליציםסיק — און זאל ער םיר פוחל זײן—אסט צו באלעבאטישע פיבליציכטיק. די באשרײבונג איז נישט קײן קאנצענםרירםע, הבם זי איז נוגע אײן שטאס (ניקאפאל). די דראםאטישע מאםענטן װידםעט אפם ד״ר ק־אסנאםעלםקי נןןר עשלעכע שורות (דהײגו דער איײנ• נאנג אין די נאכט םון די קאזאקישע הײדאםאקן). דערצו דער• פאנט ןןםט דער מחבר, אז ער איז נישט קײן קינססלער און שרײבער. און דאס סארבאנאליזירט זײן שילדערוננ. אויך די שפראך איז נישם״אופעםום גלײכםעסיק און גלאס. נןןר נןןך אלע דעםעקטן — לײענט זיך דןןס בוך םיס אײן אשעם. םען קען זיך נישס אפרײםן םץ די ,בלוטיקע בלעסלעך״. דןןם בוך איז אן אםתער םענסשלעכער דןןקופענט. און אין דעם איז זײן םעלה. קראסנאסעיםקי שילדערט זיך און ארום זיך. עס איז א בירגערלעכער םום םון מחבר צו באשרײבן, וױ אים איי אויסגעקומען צו גײן און פון זאכן קעגן זײן אײגענעם געװיסן. שפאנענד זענען אײניקע קאפיםלען (װען דער טויט לויערם די ערשסע פאגרןןםיװאלקנס א. א.) װען דער אויטןןר באשרײבט נישש געקינסטלטערהײם די געשעענישן און ששימונגען אין זײן שטאט. םרעסלעך זענען די כאראקטעריםטיקעס סון ,באסקא פאכ• נא״ אין זײן שטאב, װעלכע שטעלן אים ארױם גןןרנישט אלם אײנפאכן פאנראםטשיק, נןןר אלם רעװןןלוציןןנער, װעלכער װיל *ײנםירן דעם אנארכיזם, און װעלכער קעםפט קענן די װײסע און קענן די רויסע. חירבן אוקראינע איז צו גרויס אץ אלץ, װןןם װערם אויס• רינטיק געשריבן װעגן ״יעגע צײטן״, הןןט געװים אינסערעם. ד״ר קראםנןןסעלםקי איז אין זײן באצױנג זײער אויםריכסיק. און דעי לעזער װעם הןןבן פיל םאטעריאל. אױף װעלכן ער װעס דך שאיטראכסן. ה־רש אבראמאװיטש