Literarishe bleter · 1928-01-27 · 4 (27.1.1928) · p. Seite 72

4 זא ליס?ר*רי#י נלזװ ו 72 נוןניסיוי (•סוזל (וו ז״ן ק*נ1זרס דזם 26-נזן ה. ח, *ין װ*ר*, ••יה*רם*.'י?> יונוס סזאיזר (ז1יס*<*רסרזם> זיגסונס סורק*װ *ון *יד* קןסינסקן *ין .זינן נזהןנגזנז׳ (ז*רזש 8ון •*קןנסן רוםזניזן ס*יזר) נעמען םיר דעם מאדעל םון הויפטבילד אין .לא תחםודי— לודװיקם שלאם אין בערלין — אכט צענטל פין דער בינע איז געװען םארנומען מיט דעם סאסיװן בנין םון די גאלדענע טורעסדיקע װענט. דער גאנצער אינעװײניקסטער שםח פון דער דעקאראביע האט נישט געקאנס באניבט װערן, װײל די זײטי־ קע סורעם־װענט האבן אים פארדעקט א. א. װ. װען אבער אראנסאן פארשפילט זיך נישט, נאר איז באמת שפילעװדיק, םראגט ער ארײן א סך פײנקײט אין װיץ, און העלפט באמת מיס זײנער אן אויפפירינג. אזײ, למשל, די ערשטע בװײ אקסן פון .בראנקס עקספרעס־׳, װען פון דער רעאליססישער ניו־יארקער .סאבװײ׳ סראגט זיך דער חלומ־ דיקער העלד איבער אין זײן ארעמער שטוב ערגעץ אין דער .בראנקס״ און דער דאך פון דער .אונטערערד־באן׳ באװײזט זיך פלובים איבער דער צעהויקערטער, אויסגעקרומטער שטוב םיס דער במעט שטיפנדיקער אויסשטאטונג. פונקט אזױ אינטערעסאנט זענען אויך די דעקאראביעס םאר אנסקיס סראגעדיע. די קאנבענטרירסע ליניעס פון די גע• בויטע פארמען אויפן שװארץ־פלושענעם הינטערגרונט דערבײלן פון דערהויבענער װײמוטיקײט און פאטאלער אומרו, װאס הערשט איבער דער גאנבער האנדלונג. דא, פונקט װי אין דער .סרא־ געדיע פון גארנישט׳*, האט אראנסאן באװיזן. אז ער קאן זיך אויך בוריקביען אויפן הינטערשטן פלאן, און קאן מיט קנאפע מיטלען איבערגעבן דעם טיםן אונטערטאן פון דעם געגעבענעם שטיק. ביז גאר אינסערעסאנט זענען אראנסאנס קאססיום־ בײכנונגען. אין זײ װײזט ער ארוים א זײער פײנע פארשטענד• ניש פארן אקטיארישן קערפער און פאר די נויטיקע באדינגונ־ גען פון זײן פרײער באװעגונג. ער קאמבינירט דא זײן םײנעם חוש פאר פארביקײט און די ריטםישע לייכסקײט םון די נויסיקע ליניעס. דער אקטיןןר זעט אויס בו זײן באפרײט פון דעם נישט נויטיקן באלאסט פון דעם געװײנלעכן קאסטיום, און קריגט די גרינגקײט און סרײקײט, װאס איז אים נױטיק בו זײן בינע־שאםונג. איבערהױפט אינסערעסאנט זענען די קאס־ טױםען פון די ,שטנם העלפער״, ,דער נאר״ און די .חםידישע טאנץ־קאסטיומען׳. זײ זענען לופסיק, פרײ, זײ האבן אזא די• נאמישקײט. עם םאכט דעם אײנדרוק. װי דער אקסיאר װאלט געשװעבט אדער געפלויגן אין דער לופסן. פון דער אויסשסעלונג זעס זיך, אז מיר האבן בו סון מיט אן אויסגעשפראכענעם טעאטער־קינסטלער, װעלכער האט נאך נישט געהאט דאס גליק אנבוטרעפן אויף דעם נויטיקן רעזשי־ סער, װאם זאל אים קאנען שטעלן דעם געהעריקן װידערשטאנד. װאם גיכער אראנסאן װעט זיך בוזאמענטרעפן מיס אזא רעזשיסער, אלץ געזונטער װעט עס זײן פאר זײן אײגענעם טאלאנט. און אויך פאר דער בינע. פאר װעלכער ער קאן נאך א סך שאפן. נױ-יןרק, 23 סעפ?זעסנ*ר. פארלאג ב. קי—יעצהין פרעט דער׳ייגען םשה נאייי - מעשהלעך מיט א מאראל פרײז 6.40 ברוך גלאזמאן - פארטונקלט גאלד ירײז 7.50 ב. פ2 ,8׳*\823ז3^ •1מ1^21^(6ק5