Literarishe bleter
- Journal
- Literarishe bleter
- Volume
- 4 (1928)
- Issue
- 3 (20.1.1928)
- Date
- 1928-01-20
- Page
- Seite 54 (sequence 10)
- Language
- Yiddish
- Belongs to
- journal issue
- OCR quality
- 56% known words query
- IRI
…/4795427-8800953-8800960--02993-4798263- Visual Library
- page viewer of the UB Frankfurt
OCR text
ליסןו*ריזן גל7*ער 54 סיך װעקס דןןם זינגען םון די װילד-פארשײסע *נײ־באים׳ •) אויםן!לןןםיק־גרויען ראג. כ׳האב ליב די בארװעסע ״לוײם״ פון דער ענגער, םוכלער ״איסט םײד• גאם, װאפ זינגען פאר די טןןםםשענדיקע שװערע פים םון קומענדיקן םץג דאם געלע פיבער־ליד פון גײביקײט, פון זעלבםטמארד, זנות, סון װוילסןןג, װײן און מעסערם רויט םון בלוט: סון םיס פארלוירענע, װאס מעםסן בלינד םיס בלײכער מאס און װאג דאס גרויע זאמד, װאס בײכנט אפ דעם װעג װאס םירם פון תפיםה־שװעל צום ברוינעם תליה שסריק — דער בלײכער שוםט, דער אײנגעעקשנטער, ער איז געשטארבן שמײכלענדיק םונקט זיבן רגעס אײדער ם־הויבט אן װערן טןןג. מיך װעקס דעם ברודנעם שמאטע הענדלערם הונגעריקער קול, װאס יאםערט צװישן זײנע אויסגעשטרעקטע האר־און־מאך־באדעקסע הענט — דןןס הונגעריקע קול, װאם צאפלם זיך, װי ם׳צאםלט זיך א נישט־דערקוילעט עוף, געפענטעס. צװישן שסומע, טונקל־געלע מויער־װענט. מיך װעקט דאס צימבלען פון דער בלעכענער שארמאנקע אויף דער מוטנער גאםז דאס םרעכע םװישטשען פון מײן שכנהם כיטרער פאפוגײ — די ברוגז־אנגעבלאזענע, גרין־אויגיקע מרשעת. מיך רײצט דאס אויםגעבײםשטע לײב־און־לעבן ראנגלערײ; דער כמורנער, ברויזנדיקער מענטשן־שטראם. װאם סראגט זיך דורך דער אויםגעװעקסער גאס מיט אימפעטיקן שטױס — א שװארצע בלוט־שסורץ פון א קראנק־צערײצטער לונג ארוים... מיך ציט א בלינדער בשוף צו דעם ״םאבװײי-מויל — ••) דאם געניצז״קע. אטעםלאזע םויל אן צײן — װאס װארס א הונגעריקם אויף הײס־צעשװײסיקס לײב און בײן. אויף אױסגעמוטשעסע מןזאליעדיקע הענט, אויף אויסגעקנעכלסע און אויסגעמארכעװעסע פיס. װאס גליטשן. גליטשן — גליטשן װאקלענדיק זיך בלינד ארײן אין בורבלדיקן אינגעװײד פון ענגן ,םאבװײ׳־בויך — צעפאדעס מיסט, װןןס װערט פארװאנרלם מיס די שעהן םון דעם םיבערדיקן טאג אין שטײן און שסויב, אין שםאל און רויך. מיך רײצט דער טונקל־כמורנער מענסשן־שסראם, װאס רײסט זיך פון די שסײנערדיקע װענט ארויס און םילט די ענגע גאםן און אלײען םיט א בלינד און װילד געברויז, איך װײס װוהין די שסראםען יןןגן און װוהין דעד סײך דעד ברײטער ציט. איך װ ײ ם װוהיך איך האב אסאל געזען דעם ים. דעם בעסן. אין די ארעמם פון די װינטן: כ׳האב ליב צו הערן, װי עם רײסט זיך דורך די ענגע גאסן און אלײען דער שרײענדיקער מ ב ו ל פון םיליאנען אײלענדיקע טריס. יןס *ננעיןס, ק*לי*ןרניע, בקסןניר 1927 •ו ױנגיסך,!•יסיננס-סזרקײיזר. ••) ײנסערזרויסי נ*ן. 6ארלאנ ב. קלעצקין, װארשע קאברין ערינערונגןן פוז א ײדישן דראמאטוהג א פערטל 'ארהונדערט יידיש סעאסזןר אלן אםערלקע נדס בילדןר ■רייז 730 _■2 וז1*ו18םא ,י<ו*1יז*^י *ז*נ1סע8,_ £ארלאג ב. קלעצקין, ױארשע װערה םוז ה. לײװיק *רײז 5.60 זל דער נוים (דר*ם*שןשע •*עםעו . 50.צ . *רןםן םלוגה (דר*םע) . 3.50 . :נמנקי-ןוכו <דרמםע) - 4.- . הינטערן של*ם (■*ןםןן אין לידןרן איגגיכן דערשײנט: שםוםעם (דרןםע:, דעד שן■ (דראםן), הירש לןקןרט <רר*םע) *דרןם ■2 1ז1׳*ים581ז .■׳יבבבז*^ ,"זסו)סץ8,