Literarishe bleter · 1928-01-13 · 2 (13.1.1928) · p. Seite 36

2 זא ליטער*רישע בלעםער 36 מענדערע מובר ספריכם אל־^ע װערל ןי־זץ פענדער נייע באןןרבעשע אויםנאנע אויף נוט ■#•־ר םים אן איײנ• פיר זװ יעדן כזינר אנשטאט 80 ג■ נלייז 25 גילדל (פארפא א־ן פראחינץ נאך 3.60 נילדן) פאר זילע אבאנענטן פון די,ליט. בלעטער״'. װילט איר נעניםן פין רי,ר פרעםיע, שיקש נל-ך א-ױס 25 עלרן אין 3x0 פא־בא איי6ן אדרעב: 11^*011521^,23 1)1^10<¥! ״ )1 £ ¥ 8 ״ פ*ר גןיש 13.196 .0 .א .ק קאאװעראטיװ ,ניכער׳ װארשע, נאלעװקי ,2 שוין צו באקומען צו פואכט-בענועו (4 סאװלען) ןשאן סריסטאף *לן, װאם היובן בי• דך די ■,־עדיע פי; די .ליש. ב*עשע־׳ ,זש*ן־ק"םב*ף־. קענען ב*קירען די סןיװיען זו ב ני־ו• פיײז פון די 4 בענדער (0.00 גילדן, פארםא 1 גילדן) ביזאםען 7׳ גילדן. ס2 1)1^16*1^1 ,<*י823ז8'^\ <>וץ6<1שז{8״ .2[){סק5 8*ר גןלש־• 13.196 .0 .א .ק 6 ריאנ ל. גאלרשארב. װארשע 831" שוין דערשינעז פאלגנדע ביכער: 1) בלאםקא איבאנקם —דער קרבן פין פאנאם-ום 2,50 2) באביוױש ױכף — םרײע ליבע . . 2,00 3) דױםא אלעקםאנדעי — די םא5ש פון ליבע 4,50 4) פאלםשא• לןװ - םײן הב־ם 6ריי . . 2,00 6) װזךנער אטא — די קינםם פין ליכע . 2,50 אדרעס: *2 ■^ 181יי1 ,פ׳יי3׳נ*ז3'^\ "זש^סעס״ און בײ 3 3^81^5x02 ,נ1ז8)14ס0 .-1 האט איר שוין אבאנירט די ״ליטערארישע בלעטער״ אויהי יאר 1928 מיס דער גרויסער ביכער ■ פרעמיע הנוט האמסונס בעסטע װער?ו? אייב נישט — טוט עס גלײוי׳ .ליסערארישע בלעטער״ איז די אײנציקע ײדישע אילוםטרירטע — ליסערארישע װאכנשריםם — פון הארץ, און דער בראנפן האט געבונדן די אדערן. און װי דער בית־עולם האט זיך גענומען ארויםשײלן פון דער גאכט, האט ס הארץ בײ פאנטױכען זיך םארבענקט. אלץ האס זיך בײ אים א הויב געטון. גענומען קריכן אין קןןפ ארײן... אין דער בית-עולם דערנענטערס זיך, דערנענטערט זיך, אין אויסגודרײען זיך איז נישטא װי. האט פאנטױכע א שטעל אױף געטון דעם קאלנער איבערן היטל. זיך אויםגעדרײס מיטן רוקן גום בית-עולם, א שמיץ געסון די קאבילע און זיך אפגעצלמט: .טאטעלעך. מתימלעך... ליגט אײך אין אײער רו״... — דאנקען גאט, דער ש=יטן איז פארבײגעלאפן! נאך א װיארםס און שוין ם דארף. פאנסױכע האט בראװ א לאך גע■ טין אין געירײט םיט דער נאז: — װער האס מורא, װערז הי הי, א הון אין א שעפס האבן מורא. הינטער אים האם זיך מיטאמאל דערהערט א קריץ מיס די בײן און א װאיען װי בײ א טויטן: — סרײב גיכער: בײ פאנטייכען איבערן רוקן איז דורך א פראסט. ער האט זיך אויםגעדרײט נישט טויס. נישט לעבעדיק. די אויגן זענען ארױס פון קאפ און ס׳היטל האט זיך אלײן אינםערגעהױבן — אויף דעם הינסערשטן שליסן איז געזעסן דער טוים. — טרײב גיכעח פאנטױכע האט אױפן פלאץ זיך אויםגעניכסערם, גענוםען שמײסן איבער דער קעלניע. די זןרעמע קאבילע הירזשעט, ביט זיך אוים װי א האר, שפרינגס. און פון הינטן! — טרײ״ײב גי־י־כער: דער פױער קוקט — דער טױט. א קאםע. א װײס 5ײלעך און אויסן ה־מל שפרינגט די לב:ה. אין בויך בײם פויער האט זיך בעשפילט אױף אלע כלים. די נשםה האט זיך אפגעטײלט פון גיף. פאנטײכע דלאנט די קא־ילע. אס איז שוין ם׳דאיף, ם־טויער, שטוב. פײע־־לעך... — סרײ״ײב גי־יכעי!! ער האט זיך איבערגעקײקלט מיס די פ־ם ארויף און װי א זשאבע ארײן אין א גראבן. ס־פערד איז געלאפן װײטער. ער האס זיך קוים דערשלעפם אין שטוב ארײן, זיך גע■ טרײםס, װאס ער איז געבליבן א געטרײער פארטײםאן. אין הויז בײ אים היליעס מען, מען באלעװעט. א ביגײנער טאנבם סיט א בער, מכשםים. מכשפות. מען פײםט. מען זינגט. מען סאנבט אין א הארמאניקע — גראן-גראן—גראןן און דער סױט מיט דער קאסע. מיכן װײםן לײלעך. רױכערט בײם אויװן א םײקע. פאנסױכע האט א קוק געטון. אױפגעביטערט און אויס־ געשפיגן: — א טפו זןןלטסו װערן: ביזסי. שכן מײנער, געזעסן אויפן שליטן. זיך פארשטעלט פארן טויטי קום נאר אהער: האס ס־װײב. די מרשעת, א כאפ געטון דעם מאן פארן קאלנער און אים געװיזן די טיר: — א, דו פארשאלטענער האה פו: גײ בעםער א־ן שסאל ארײן; אין אלע האבן אים גענומען םרײבן. װער אין פלײבע, װער אין קארק, װער אין די קנעכלעך. געסריבן סיט א געי לעכטער. א פײפערײ: — הו״ויב א פאל־לקע;