Literarishe bleter · 1927-12-30 · 52 (30.12.1927) · p. Seite 1024

52 זא ליטערארישע נלוסװ 1024 — װי קענםטי ציזאגן, אז איך האב קײנםאל אין ײדיש נישט געשריבןז װערס באראכןןװ אין געם: — ביסט בײם זינעןז די ביםט פװישן אונז געװען פמעט דער אײנציקער. װאס הןןט פונרערהײם גערעדט ײדיש און געקענט ײדיש, בעת מיר זענען אלע געװען שטיקלעך גוים. — םרעגםסו איבט קשױת. זעץ זיך אין שרײבז — ער הןןט אױף מיר גוזר געװען אין איך האב זיך אװעקגעזעצט און אנגע• שריבן — און פין דעםאלט-אן שרײב איך ײדיש. ס׳איז איבעריק דא בו דערקלערן, װאס באדײט עם םאר א שרײבער, װען ער געפינט זײן שפראך. עם גײס נישט אין דעם, צי האט די װעלס פיל נעװי־ נען, װןןם נאך אײנער האט אנגעהויבן שרײבן ײדיש. אבער אין םײן אינטימער װעלס איז דאס געװען א נײער קאפיטל. דער װיכטיקסטער. אין דאם װעל איך קײנמאל, װיפיל איך װעל לעבן, בןןראכאװן נישט פארגעםן. נ״־יין, 16 דיזעמבײ 1921. םארלאג ב. קלעצקין, װארשע : י. זינגער שטאיד^ ארז אייזז ר א מ אן — פרײז 8,50 נילדן — אדרעס: ם2 וז1ע161ס1י1 ,סזפסכבזס^ ,״זםתסץס. 6ארלאנ 9. נאלד6ארנ, װארשע ועדעינען: אל־יעקםאנדער דױמאס (פאםער) די מאכט פװ ל־־יבע (רןןמאן) — פרײז 4,50 גילדן — ני **קימען *ין קו)<. .ניכזרי װןורװי נפיעװקי 29 פארלאג ב, קלעצקין. װארשע געהליבענע װערה ״יזבחך גלאזמאן I באנד. אינם ראד, ראמאן און דערצײלונגען 272 זײטן 6.50 II באנד. אויף אן אינזל, ראמאן 440 זײטן 8.50 III באנד. אויף די םעלדער םון דזשארדזשיװא, ראמאן און דערצײלונגען 348 זײטן 8.50 אדרע0: ז■ 2 1ז1ז%6;>1ס1ו] ,110\ם?*ז3'^\ .*יץס^סץס, פארלאג ב.קלעצ ק י ן, ו ו א ר ש ע זי־ק• װערעםאי-װ־ איז טעמפז ווינקל ראפאן סון נײעם רוםלאנד -רלז 6 נ_ יידיש ד. רויבןל אררעס; ■2 1סז1\ס1ס1ו*. .סעוס1*זס/^ו *וז6נ1סץ8. עס איז דעריבער א טיםער םארדרוס, װאם זײן ןןנגע• זאמלטן םילאלןןגישן און געשיכסלעכן אוצר הןןבן נ$ך זײן טויט באקומען יורשים גראד לויט דער פארטײ״ליניע. אין װעלכן געזעלשאםסלעכן קןןדעקס שטײט עס געשריבן, אז םילאלאגיע און ליםעראםור־געשיכטע דארפן געירשנט װערן פון פארטײ■ פןןליסיקערז און װןןלס עס געװען אײן פארטײ און אײן יורש — איז נןןך א האלבע צרה. דער אוסגליק איז ןןבער, װןןס בןןרןןכןןװם פארטײ הןןם דך נןןך זײן טויט צעשפאלטן און צעברעקלט אויף עטלעכע—און יעדער ריכטונג האלט זיך פאר זײן אידעישן און קןןנטיק אויך—פאר זײן יורידישן יורש. און אזוי־ארום איז אויך די ירושה צעברעקלט און צעשפןןלטן גע• װארן, טײלן פארװארםן אין פארשײדענע עקן װעלט — אין בערלין. מאסקװע. פאלעסטינע, און די יורשים קענען אלץ צװישן זיך נישט דורכקומען. און ירושה פראצעסן ציען זיך געװײנלעך יארצענדליקער און אםאל יארהונדערטער. װאס איז אבער די ײדישע װיםנשאםט נעבעך שולדיקז און װאס איז בארןןכאװ דער פארשער שולדיקז םארשטײען דען נישט די יורשים. אז זײ ברענגען אן אוםגעהײערן שןןדן דעם נןןמען םון בארןןכאװן, אלם װיסנ־ שאפטלעי•. ער איז געװען בײ אונז דער ערשטער, אדער פון גןןר די ערשטע ײדיש-פןןרשער. און דעם גרעסטן כבוד און די ןןנערקענונג באקומט שטענדיק דער ערשטער. ליגס די אוים• פארשונג יארנלאנג באגראבן — סארלירט >י דעם חן פונם ערשטלינג. װען אפילו מ׳גרןןבס זי שוין אוים. װײל איבער איר קומען אנדערע, נײע. װעלכע אנטדעקן אפשר דןןס, װאס ס׳איז נןןך מיט 15—20 יןןר צוריק שוין געװען אויסגעפארשס םון בןןראכןןװן... צום צענסן יןןרצײס סון באראכןןװן געםין איך פאר מײן חוב צו װענדן זיך צו די יורשים, װעמען זײן נאמען איז געװיס טײער: ס׳איז לאנג צײס, אז דער ירושה־פרןןצעס זאל נעמען א סוף און אז די ירושה זןןל ןןפגעגעבן װערן צו די. װעמען זי געהערט על־פי דין און על־פי יושר— דער ײדישער װיםנשאפט, דער פןןרשונג פון אונזער םאלקס־שפראך, דעם אםתן יורש. םיט דעם װעט םען באהײליקן בןןרןןכןןװם נןןמען מער װי םיט צענדליקער טרויער-אװנםן. ןןט אזא זע איך אים, בארןןכאװן. איך זןןג נישט- אז דער ערשסער בןןרןןכןןװ איז נישס װיכםיק. נישט גרוים, נאר מיר איז נעענטער דער צװײטער—דער םארשער, דער קעמפער פאר ײדיש, דער ערשטלינג םון אונזער שפראך־װיסנשאםט. איך הןןב נןןך א באזונדערן טיסן געשיל צו בןןרןןכאװן, א רײן־פערזענלעכן. נעת איך בין אין יאר 1915 געקומען קײן אמעריקע, בין איך נןןך קײן שרײבער אין ײדיש נישט געװען. כ׳האב גע• שריבן נןןר אין רוסיש — םריער אין אלגעמײנע פעטערבורגער זשורנאלן און צײסונגען און נןןכדעם אין רוםיש־ײדישע אוים־ גאבן. כ־הןןב נישט געװאגט אנצוהויבן שרײבן ײדיש. אין ניו• .יארק הןןט םיך בןןרןןכאװ ארײנגעםירט אין די ײדישע רע• דאקציעם און ם׳הןןט מיר סארגעלײגט ןןנצושרײבן עטלעכע ארםיקלען. בןןרןןכןןװ הןןט סאר םיר געענטםערט: גוט, ם־װעט זײ ןןנגעשריבן. קוםענדיק אהײם, בין איך געװען צערודערט און זאג וצ איס: