Literarishe bleter · 1927-12-23 · 51 (23.12.1927) · p. Seite 1005

1005 ליםערארישע בלעםער 51 זא אין דער גאלדענער פרעמד אסתר שומיאטשער ׳ װארשע בדי אויף ימען זאל זיך שסרײםן רי סאר ס^כםערם װעגן און שלװז זןןל װי סרײער חבר לעבן אירס באגלײטן בו די גײ-םארזײעטע חםד־בײסן. און דער םינפםער בריװ: איך בין שױן זיבעצן יאר אלס געװארן און :עכםן. ב־ים לילאװן שײן פון דער לבנה האם זיך פאר מיר אנטסלעקט דער םוד סון לעבן: עס האט מאן סאר םיר באשײדט די םרײד םון לעבן. און דער זעקםטער — אז םיגגער בלאסן זיך אויף י$רן לאנג פארגעלטע קלאװישן יוגנס־בענקשאםט סליםט נאך איבער ראנדן און םאלם װי טוי אויף םדברם געלע זאמדןז אז לאנג געװארטער קוםט נישט ןןנצוקלאפן אין איר לןדן. פלאטערן מײדלשע געגארטע יןזרן פארשעםטע און פון װינט געטרןןגן, סארשעמטע און סון װינס געסרןןגן.-- ליגן זעקם בריװ אויף מײן סיש, ליגן אין גלי סון שקיעה-ליכט. ירושליס א. אזוי םיל צלםים איבער דיר, ירושלים) װי זןןל איך פארנעםען דײן אסלעםדיקע שסילקײט, םנחה*צײס, װען אזוי םיל צלמים איבער דיר, ירושליםו מיט װןןס הןןסטו זיך פארזינדיקט. אז דײנע רוימען זןןל מען קרײצןז קרײץ איז דןןך אן ןןנזןןגער אויף טיסן טרויער און גרויסן אוםגליק. אזוי סיל צלמים איבער דיר, ירושליםן- ב. אזוי פיל קלויסטער־גלןוקן איבער דיר. ירושליםז װעקן זײ דײן הײםע פארכראכטקײט צו געבעסן. אויף דײנע ברעמען שװעבט א דורכזיכטיקע קלןןרקײט: צוליב װעמען גיסט זיך אזא שװערע ליבשאססז אזויסיל קלויםטער־גלאקן איבער דיר, ירושלים) _ ״ ג. אטלעםדיק געגארטלט טרעטן ירושלים דײנע גאסן, אזוי םיל ױנגע שלוה איז באהאלטן אין דײנע װיסטע ערסער, אזא װײטער סרויער רעדט םון דײנע הויכע ערסער. אזוי םיל דורשם פנ:רשמאכטער דיר צוסוםנם -- — אםלעסדיק געגארסלס סרעטן ירושלים דײנע גאםן. ד. בין־השמשות װיקלס דיך, ירושליםו— דעפערונגען װײסע קופען פיר אנסקעגן: הארנס סולע ברענגען סרויער בשורות, אופגליק טריסס םיס רױסע סרןןינם — ~ _ נין־השפשות װיקלס דיך, ירושלים. איז דער גאלדעבער פרעמד אין דער גןןלדענער סרעמד, אין דער גאלרענער סרעםד ליגט א זוניק לאנד בײ א גילדערנעם ברעג. אין דער גןןלדענער פרעמד, איז א גארטן פאראן גײס דער זומער דןןרט אזם אין א גאלדערן געשפאן. . אין דער גאלרענער פרעמד. אין דער גאלרענער פרעםד. איז םאראנען א טײך, איז פאראנען א פעלד. אין דער גאלדענער פרעםד, בײ א גילרערנעם בוים װארט א םײערדיק סערד םיט א גילדערנער צוים. אין דער גאלדענער פרעםד, אין דער גאלדענער םרעםד שסײען בושלעם מיט פליגל צום מערב געװענדט. אין דער גןןלדענער פרעמד בײ א רויקן ברעג איז געשװומען א גילדערנער שװאן מיט די טעג. אין דער נאלדענער פרעמד, אין דער גאלדענער פרעסד איז פאראנען א טן$ג און פאראנען א נאכט. אין דער גןןלדענער פרעמד, זאלבער אכם, זאלבער צענם אין אוםגליק פארגײען די גילדערנע הענט. ב ר י ו ו ליגן זעקם בריװ אויף מײן טיש. ליגן אין גלי סון שקיעה־ליכס. שרײבט אײנער: ױגנס איז געשפאנט אין שװערע רעדער, הארץ פארמויערס אין שטומע װענס םון צען, צװאנציק, דרײםיק שטאקיקע נעבײדעם און װערט געעלטערט און געעלטערט. און, אז אומקלןר איז דער זין סון לעבן-: _ און דעד צװײטעד שרײבט: װײםקײס האם םארטראגן אײן־און־אײנציק שסרעבן אויף סרעפדע, אוסבאקאנטע װעגן, אז אוםעטיקע שעהן שלאגן אין א פוסטן חלל און עס לױערס איבער נאקן שטעכעדיקער, בײזער דןןרן. םעג זענען אין שטוסען פײן סארלןןרן- און דער דריסער — הןןס אוםעס זײנעם אין א גןןרטן אײנגעזײס, האבן זיך קעפ סון מאקעװקעס צעסלאקערט סלאסיק רויס. ער בעט, אז םינגער מײנע זןןלן קוםען רײסן, װײל ס׳בענקט די םרײד אויף רױטע םאמעם־בלעסער־שפיצן. םערסער בריװ — שרײבט סון גןןט און פון *סחון, אז מאסע־האנס צינדט יעדן סרײטיק ןןן א ליכםלז םאר טאבסערס מזל װעגן■ ' 0 .'