Literarishe bleter · 1927-12-02 · 48 (2.12.1927) · p. Seite 946

חון ■■ יייוי רן ױלן 1^רע יק^ו״פ^ךייןי אין^פ והי ני> ן 1 12 דערשײנט יעדע צװײ װאכן צ דעצעמבער 1927 צוללבז טויט פוץ :ײיםן ײדישן שדיםטשטעלעי־, פרײנט פון ײדיעזן אקטיאר און העמםער פארן ײדישו טעאטער ה. ד. נאמבערג דריסן מיר אױם אונזער טיםםטז טרױער אה צער ײדישער ארטלםטז־פארײז איז פױלז פריינט דןר ■ליצליננער בויט 8ין נררםן םיםטער 8ון ײדיען װ#רט — ה. ד. נאםםן־נ, האט א־ןי די ײריסײ ארטיםטישן קרײין א־ן װ*רשע אין איבןרן לאנד ארויםנןדיםן אויסדיכטיקן םרױער אין צער נאםב;רנ איז טין אלן פאל נעזןן *א־בינדן םיטן ־רלשן אקשיאר. אינטערןוםירט זיך םיט זין נורל אין םיש אים םיפנעקןכפם *אר א בן- םער ײדיש טעאטןר. םםןאיןל די לןאטע זנ־ט האט נאםםערנ אפנענעבן זיןד •■ל אוי*םןרקזאםקײט דןם ײדישן אקםיאד אין םעאםער, נןםענדיק א אקטיװןאנטײל אין דןד א־בןם 8ין נןזןלשא*טלעכן םןאטער-קאטיםןט, װי נאםבע־נ א-ז נעװןן פארזיצער. נאםבערנ א־ז דעריבןר נןװןן דעס לדישן אקםיאר באזינדןרם נאןנם אין םײע־• בא ד, װי די טרױן־יקע יריעה איז באקאנט נעװארן, האט ד• *ארװאלטוננ טון ײדישן ארטיםטן״םאר״ן אין װארשן זיך נןשםןלט איז *ארבינדוננ טיטן ל־םע.־אטן-8ארײן און דןלענירט די ח׳ח א־פיבטז ש. לאנדוי אין ה. םישן־ אלם טיטנלידעד אין לױה״קאפיםעט. די טעאטןרן .םקאלא׳ און .קאםינםק•', האבן אלם בללכן םינ םרו ןר איבערנעריםן אויף 10 ט־נוט די םארשםעלוננען עם זענען אייר נןהאלםן נןזארן קודבע טרױער־רןדעם אין דןר עדן־װאך ביס א־ון הא־ן זיך באםײליקט אכט םיטנלי• דןר 6ון ארטיםטן־םארײן: ש. ליןנדױ, ה. 8ישער, י. נאזשיק, ס. ראם. שין. א. קורץ, ש. ראזןן, ש. װײנשרױב און ק. ציםבאליםט. אין דןר לו־ה האט זיך באש־ליקט די נאנצע *א־װאלטוננ םין ארםיכטן-םארין םיםן קראנן און א נעהןריקן אױםשריםט. או־ך ד־ שעאפערן.עקאלא׳ אין .קאפינםק״האבןז־ך באםײ־יקש אין דןר לױה ט־ם דןלענאציןם און קרןנזן. םין םראװ־נ׳ן זענען אננעקיםען א;אנצן רל קאנדאלענ׳ןיבריװ אין דןםןשן ציליבן םױם 8ון ד״ ד. נאםבןדנ. א־ן דעד ם־אזינץ ■רן• פע זענען נןװןן אםגעד־וקט נעקיאלאנן םין םארשידענן חכריןיםרו* ■ןם, װןלכן םארן ארים איבןרן לאנד. ד ער (אױםן קבר םון ה. ד. נאמבערג) פון אמשינאװ ביז טשערנאװיץ און פון דארט — איבער דער גארער װעלס, װו נאר ײדן געפינען זיך. א שטענדיקער נע־ונד. ױו געטאגט, נישט גענעכסיקט. פסדר און תמיד סיטן רענצל אין האנט. פאלעםטינע, ארגענטינע, רוםלאנד, אםעריקע. אומעםום, װו נאר ײדיש לעבן אטעסט—קומט ער. אסעמט ער מיט. זאפט אײן אין זיך שטיקער ײדיש לעבן און בעטראגט עם איבער דער װעלט, װי א בשורה, װי אן אנזאג פון אונזער ז י י ן. פון אונזער לעבן. אױף זײן װאגל־װעג איבער דער װעלט. מיטן רענצל אין דער האנס, האט ער דעם ײדישן ארטיסט באגעגנס. באקענט אים און — זײן פרײנט געװארן. נישט געפארשט האט ער זײן יחוס. נישט געפרעגט אים. װער ער איז און נישט געמאסטן אים אױף דער ארשין, װי לײװנט אין א שניט־קראם. ער איז געװען פון די ערשטע, פון ד״ געצײלטע פרײנט פון ײדישן אקטיאר. אין װי א פרײנט, האט ער אים תמיד גע־ עצהט. תמיד אנגעװיזן דעם װעג צו אמתער, צו שײנער, צו געלײטערטער ײדישער בינע־קונסט. זעלטן װער פון ײרישע שרײבער עם האט אזױ גוט גע־ קענט דעם ײדישן אקטיאר װי ער, נאמבערג. געװען אזוי נאענט צום ײדישן אקטיאר װי ער. ער הןןט מיטגעלעבט מיט אים, מיטגעפרײט זיך מיס זײן פרײד און םיטגעליטן מיט זײנע לײדן. מיט נןןמבערגן איז אװעק פון דער װעלט אײנער פון די אויםריכטיקסטע און נאענטסטע םרײנס פון ײדישן אקטיאר. '