Mannheim
Compact Memory

Literarishe bleter · 1927-12-02 · 48 (2.12.1927) · p. Seite 941

Scan of the page
Image: UB Frankfurt, Visual Library (IIIF)
Journal
Literarishe bleter
Volume
3 (1927)
Issue
48 (2.12.1927)
Date
1927-12-02
Page
Seite 941 (sequence 13)
Language
Yiddish
Belongs to
journal issue
OCR quality
71% known words query
IRI
…/4795427-8774843-8800944--02824-4798104
Visual Library
page viewer of the UB Frankfurt

No entity mentions on this page.

OCR text

ליוןרןרייןניװןר 48 אי• 941 — כ װעל אכטינג געבן, — הןןט םים א זיםץ געענסםערט קאטערינע. אנדרײ האט זיך אומגעקערט און איז אי־עק. אין אז ער איז סארשװינדן געװןרן. און קאטערינע איז געבליבן אלײן אויםן שטעג אונטער די סאסנעם. הןןט זי מיטאמאל אסגעבריט מיט זודיקער חרפה א פליגלונגריקער געדאנק. .אויםגעחוזקט די סױערטע... צוגענומען אײדל, םאר• שטןןפס דעם מויל, האט זי אפילו קײן בײז ױארט נישט גע• קענט זןןגן. אין דארף װעט מען סרענן: נו. אנגעזײםס א קאס דײן אױסגעלאסענעם מאןי דער נקבה די צעפ אויסגעריסןז די שויבן אויסגעברןןכןז אין זי, נישט נאר ױאם זי האט נישט געברןכן די שויבן. נאר שװארצע פלעצלעך א מתנה איר געבראכט און איר האט מען ארײנגעשטוסט א פעקל םאר די קינדער און צװןןנציק קארבן אויסן װעג געגעבן. זי לאכט גע• װים איצט, דןןם יונגע װײבל, םון אירע שװארצע פלעצלעך זי קאן עסן װײסע פאר אירע 500- 400 רובל*. קאטערינע האט זיך אפגעשסעלט, [גרײט אומצוקערן זיך. נאר זי האט זיך דערמןןנט, זי װײם אלײן נישט םארװאם, אין קאטיעס שװאכינקע דינינקע הענסעלעך. אין איר שול• דיקן, גוטן שמײכל. קאטערינע האט א]מאך געטון מיטן האנט. איבערגעצלמט זיך און איז אװעק םיט איר װעג. ־ביבליאטעק כלארק ראקאװסלי גוססאװ סלןןבער-סאלןסבא (היסראוישזר רןמאז) 450 ז־טן ■רייז 9.50 סאנןיס איםסדןםי - קירא קירןלינא *ר־ז סס.זז םארסעל סרעװן— םאדםאזעל זשןםר ירןזםאן) וי־ז 050 אלםןןנס דןדע - םארטןרען 6ין סאראסקאן (דאן ק־שעט אין םלניאםורז ם־ױז — .3 אדרעס: ז21 141א\ס81(יז ,ט׳גוטגפזט/^ץ פארלאג ב. קלעצקין. װארשע געהליבענע װערלו ״ת בחך גלאזמאן I באנד. אינם ראד (דערצײלונגען) 6.50 II באנד. אױף אן אינזל רעטסן — ס8,5 III באנד. אויף די םעלדער פון דזשןןרדזדיװא (דערצײלונגען) 8.50 אדרןם *2 1ז¥1ס81|ר1 ,8?\828ז<^ ,״זטוזסץס״ סארלאג ב. קלעצקין, װארשע י. י. ז י נ ג ע ר שטאל־־ ארז אייזז ר א מ א ן — סרײו 8,50 נילדן — אדרעם: ס2 ו>ל/*ס1ם4ת ,פ״ווטזסזט^ ,"זטו^םץפ. און אינדערםרי איז שוין קאטערינע געסןןרן אהײם. קאטיע און אנדרײ האבן זי באגלײט. קאטיע הןןט זײ דעריאגט, װען זײ זענען ארױם און ארײנגערוקט קאםערינען אין האנט א פעקל, זןןגנדיק: — די קינדערלעך א מתנה... — נו, צו װןןם זןןלט איר זיך מטר־ה זײן. — נײן, װןןם הײםט. מ׳דארף — הןןי; קאטיע געזןןגט און דערנןןך צוגעגעבן, — און אםשר װןןלט איר גןןר סאר• בראכט בײ אונז נןןך א ביםלי — אינדערהײם קײנעם נישט געלאזן, האט געענטםערט קאטערינע און געטראכט בעת־מעשה. נישס שױן-זשע װעט זי אװעק און זיך נישט דורכשמועםן מיט אנדרײען. נאר װןןס זאל זי אים זןןגןז װי זןןל זי רעדןי װיפל זי הןןט נישט גע־ טראכט, װןןס אים צו זאגן, האט זיך איר אלץ אויפן צונג געפלאנסערט .ליםקע׳• א צוטשעסעניש ןןט א די .ליסקע*! אויסער דעם הןןט זי געקלערט, אז זי האט סך׳הבל 11 קןןםיקעס. װעט ער אלײן געבן, אדער ס־װעס אויסקומען צו בעסןז אנדרײ, װעלכער איז געגאנגען שװײגנדיק, האט זיך פלוצלונג געװענדעט צו קאטיען: — איװאן לוקיםש סארט אין שטאט. גײ שרײב אן א צעטל אין קאאפעראסיװ. קאטיע הןןס פארשטאנען, אז ער װיל בלײבן אלײן מיס דעם װײב, זי האט דערלאנגט איר דארינק הענטל קאטערינען און װינטשנדיק איר א גוטן װעג, אװעק. דערנאך פון װײסן א פאך געסון מיטן טיכל. קאטערינע איז געגאנגען םיט מאן איבער דעם װײכן, מיט מאך באדעקטן שטעג, צװישן די שי• סערע סאסנעס און, אײסמײדנדיק די װןןרצלען אויםן װעג, געװארט, אז מעגלעך, ער װעט אלײן נעמען רעדן װעגן עיקר. ןןפגעלעבס צוזאמען 12 יאר, נישט שוין זשע װעלן זײ נישט געפינען, װןןס צו ז$גן אײנע די אנדערע אין אזא מינוט. אנדרײ איז דערגאנגען ביזן שײדװעג, סונװאנען ער האט זיך שוץ געדארפט אומקערן, נאר ער האט איר גןןרנישט געזאגס מבוח דעם, אויף װאס זי האט געװארט. ער האס זיך אפגעשטעלט און נאר געזאגט: — נו, זאלסט... אויב דו װעםט עפעס דארםן, שרײב, שניט־צײט װעל איך אלײן אונטערסארן העלםן א ביםל. ער האט געגעבן קאסערינען צװײ אפגעריבענע אויסן בויג סשער־ װאנצעס און זי א קוש געטון קאטערינע האט אומגעלומפערט ארומגענוסען אים סארן האלז מיט דער לינקער האנט. אין װעלכער זי האט געהאלטן די טשערװאנצעם'און אויך א קוש געטון אים. — נו, זײ געזונט דערװײל, קומט א קוק טון אױף ליסקען. — זײ געזונט, כ׳װעל קומען. זי איז אװעק. אפגעגאנגען עטלעכע טריט און אומגע• קוקט זיך. אנדרײ איז געשטאנען אויפן זעלביקן ארט, און ס איז געװען קענטיק, אז בײ אים איז געבליבן עפעס אזוינס, װאס ער האט נישט דערעדט. ס׳איז אים א שןןד אפצולאזן דאס װײב, נישט זןןגנדיק גארנישט פארן געזעגענען זיך. זי איז א םארציטערטע געבליבן שטײן און ס׳האט זי, װי א צי געטון צו איס. אנדרײ איז געשטאנען א רגע. װי ער װןןלט זוכן װער• טער, א מאך געטון״םיטן׳האנט און א געשרײ געטון: — גיב אכסונג^אויף ליםקעןן

Text as recognised by OCR (ABBYY FineReader), without corrections. Entity mentions: TagMe (2021); their positions were matched to this text again.