Literarishe bleter
- Journal
- Literarishe bleter
- Volume
- 3 (1927)
- Issue
- 47 (25.11.1927)
- Date
- 1927-11-25
- Page
- Seite 917 (sequence 9)
- Language
- Yiddish
- Belongs to
- journal issue
- OCR quality
- 67% known words query
- IRI
…/4795427-8774843-8800943--02799-4798080- Visual Library
- page viewer of the UB Frankfurt
OCR text
ליוןרןרי י ן נלעסלר 47 זא <*17 פאנאיט איסטראטי װעגן זיך ״דן אין שזןרייפטע, נןןך דרײםיק יןןר *ײט *ייי איך בי זײ סיםע דאנקבארקײם! זײ הןןבן מיר :וארשאםם די ערשטע סרײדן. אזיי הןןבן אויםגעזען מײנע קינדער-יןןרן שײנע קינדער יארןן מײן מיטער די בעםטע פין נײטערס הזןט םיט איר *־בע םארהיס מיך םין ־ענע י״דן. ױאס זענען אימםארםײדיעך םאר וןרעמע קינדער. שםעטער איז נעקימען ,דער םוף סין מ־ינע קינדערייאק׳ ױןןס װעט זײן גיך געדריקם אין .הימאניטע*. עם רויבט זיך ןןן א תקיםה םין נע-ונד זײן אין הינגעריקע טעג, ױןןס םלעכטן ז־ך א־בער מיס מײן ל־־ענען ביז משוגעת. איך הןןב געיי־־נט סענםאציןןנעלע ביכלעך א־ן דער עיקר ראקאמבאלן. א־ך םלעג ארויסשלעםן א־יער סון אלע שלעכט באװאכסע הי נער - ששײגן. בדי אויסביבײסן אויף די ביכלעך םין דעם ױינדערבארן רןןקאמבאלן. פון רןקאמבאלן צי באלזאק. היגןן. בערנארד דע סאנט םיער און אלפןןנם דןןדע א. א. װ. דערנאך הויבן זיך ןןן נײן ־ןר םין העראישן לעבן. סון הםקרדיקער םרײנדשאפט און מוטיקע װאנדערינגען, איבער גאנץ רימעניע, מברים. גריכנלאנד. סערקײ און מיםללענדישע געגנטן. אין דער .ארבטנדיקער רומעניע* דריקט זיך םײן ערשטן קאמף״ארטיקל, געחתמעם ם. איסט. קאמף קעגן סויזנסער אין באזונדער קעגן ם. יארנןן. דעם םירער פון די .האןןלא■ גאניזמעך בשעתו, און זײן איניװערזיטעט-קאלעגע קוזא, דעם ארגאניזאטןןר פון אלע אנטיסעםיטישע באנדיטיזמען ביזן הײנ• טיקן מןןמענט. איך בין געװען דאמןןלס א מןןלער אין אײנבײסיק דער םעקרעטאר םין דער םעכטיקער ארגאניזאביע האפן-ארבעטער. א שסרײק בעברענס זיך קעגן מײן װילן און װידערשטאנד. איך װער געשטופט פון די םאםן. איך פיר ןןן מיטן שטרײק, װי איך קאן נן$ר...ז)בער דער שטרײק הןןט א געװאלדיקע מפלה. דאמןןלם שר־יב איך ןן אן ארטיקל, װ$ם אין ביזאמענ• האנג מיט דער םלחמה אין טראנסװאל רוף איך אים ן$ן .די באער זענען באזיגט. לעבן זןןלן די באערז*. חוצםהדיק שיק איך אװעק דעם ארטיקל אין דעם גרעםטן דעמאקראטישן ןןרגאן םון לאנד. אין .אדעװערול*. װי גרוים איז געװען מײן פארװונדערינג, װען אויף מןןרגן הןןב איך דערזען םןןרנט אין דער צײטונג א מודעה סיט גרויסע בוכשטאבן: .דער שטרײק פון די בראילער האסן״ארבעטער איז דורכגעםןןלן. דער דרײםטער ארבעטער פאנאיט איסטראטי שיקט אונז אן ארטיקל, געשריבן נןןך דער שלאכט. דן$ס איז אן ארטיקל געשריבן מיס בליט םון א מוטיק הארץ, מיר געבן אים אויף א בכבודיקן םלאץ אין דער מןןרגנדיקער .ארערװערול*. אזוי בין איך ארײנגעטרןןסן אין דער גרויסער זשורנא■ ליםטיק. א װונדערבארער זיג, װאס איך קן$ן ביז איבט װענן דעם רייק נישט סראכטן. גיך נןןכדעם הןןב איך געגעבן אין דער .דימינעאסםא־ א םעריע פין גײן ארטיקלען אינסערן קעםל .די בלוסזויגערם פין אינזערע האסנם*. איך װער רעדאקסןןר םון דער ,ראמא• ניא םונסיםאער* און הזןב דעם נבוד בו רעדאגירן די ארסיק• לען םון דעם געװעזענעם סאװיעסישן אסבאסאדאר אין םאריז, ראקאװסקי. פאנאיט איססראטי נ ג י נ נ) דער רעדאקטאר םין ,נאװעל ליטן• רער* םרעדעריק 'ע• פעװר. װאס ברענגט כסדר. אין א שארם םין אן אינסערװיי די אינטערעסאנטם- טע אויטאפארטרעטן פין גאר דער ײעלטם פערזענלעכקײטן גיט איבט דעם או־- סאפארטרעס פין דעם בא־װםסן רי■ מענישן שר־־בער פאנאיט איסטראטי. .ביז איצט. — זאגט ער — האב איך פאנאיט איסטראטי פשיט געלײענט און איבערגעלײנט מיט אנטציקונג. װןןם םער איך הןןב אים נעלײנט. אלץ מער האב איך געזען. אז זײנע װערק לײכטן דורך מיט גרויםן געםיל: קילט און ליבע םון םרײנטשאסט. אין א קורבער בײט איז ער געװןןרן אײנער םין די ןןנגעזעענםטע דערבײלער אין דער װעלס, זײנע װערק זענען שוין איבט איבערגעזעבס אויף זעכצן שיראכן. נדי בו דערגרײכן אזא רום דארף מען זײן מער. װי א שרײבער. םען דארף זײן א מענטש. איך הןןב אים נעכטן נןןך נישם געקענט, הײנט איז ער שײן מײן סרײנד, און מןןרגן װעם ער זײן אױך אײער םרײנד*. אין זײן — .א שעה םיט ■אגאיס איססראסי*, װןןס חןןט זיך סארצױגן םון שבת םיר בײטאג ביז זינטןןג האלב בװעלף בײנאכס, האט םרעדעדיק לעםעװר ארויםבאקומען א םך שםריכן אין ידיעות םון ■אנאיט איםטראםי. מיר ניבן זײ דא מיט אײניקע קירבוגגען. ״איך נין גענױרן דעם 11 אויגוםט 1984 אין בראילא. איר קאנט נישס נראילאז נראילא איז דער בװײסער פארט אין רומעניע. די שםאם איז געבויט לויםן פלאן םון דעם גרויסן רוםישן םיליטער־םאן קיםעלעװ. דארס בין איך שוין םון עלף יאר אן געװען א באװום טער שרײבער... םון דעם סארשטאט. םיל איז געװען די באל םון די םארלאזטע. אסגענארטע סארלינסע, װאס סלעגן קומען צו מיר און בעסן זיך םים סרערן: ■אנאיטאקי שרײב אן נאך אײן בריװ, מיט יענעם אוסן. װ$ס איז נןןר דיר באװוסס, װעלכער זאל ארויסרוםן חרטה, און װןןס זןןל זײ ברענגן בוריק, װי דורך םעען גערופן. דןןס שרײנן סלעגט םיר ארײנברענגען בװײ םו, װ$ס איך הןןב אױםגעגענן אױף געשמאקן אלװיסבא (מאנדל• גענעקם). אזוי סלעג איך, *ונקס װי איצס, נאלד םארשװענדן מײ• נע הןןנןןרארן. איך הןןב געהאם גןןך אײן ,סרנםה*: אין די שנתים הןןנן שוין אױף מיר געװארט די װוילע ײדן סון ברא■ ילא־םארשסןןט. ןןן מיר, זײער שגת׳נוי, זענען זײערע הרונעס נישט געװען אײנגעהײצס און די ציםערן נישט אוים■ גערויםס. די ארנעס הןןס םיר ארײנגעבראכם נןןך בװײ סו.