Literarishe bleter · 1927-11-18 · 46 (18.11.1927) · p. Seite 899

899 ליםערארישע בלעטער 46 םילא. װער עס הןןם עס פאקומען. זאל עס פארנוגן דןןס איז העלמערס פןןסער שון דעם שכנישן הויף. זןןל זײן מיט גליקו דניאל איז אװעק אהײם און געסראכט װעגן דעם ענין. געװיס. גרויםע ענדערונגען, אבער װאם־זשע װעט דערסון ארויסקוםען. האט ער. װאס הןןט זיך נישט אונטערגעגעבן פאר העלענעם פארלאנג,—האט ער דען געזןןלט טאראהוס. זײן הויף, םארקױםן און םארלאזן און ןןן א דאך דוריקקערן זיך אין דארףז אפנים םאראהוס איז סאר אים נישס גענוג גוס? ער װעס זײ שוין שפעטער באװײזן נישקשה. ער האט זײנע אײ גענע פלענער. היות װי די םשעסלער םון דארף האבן אים עסלעכע מןןל בםדר גוגעזאגט קומען ןןנהײבן צו בויען, און לםוף זע■ נען זײ נישט געקומען האט דניאל גענומען זװײ מענטשן סון אן אנדער דארף. ער האט אלײן די קלעגער פריער ארומ• געהאקט און אפגעהובלמ. די גװײ טשעםלער האבן זיך לעבע• דיק גענומען פאר דער ארבעט. און אין א פאר ױן$כן איז אויסגעװאקסן א נײע שטוב מיט א נײעם קעמערל. װאס װןןלטן אים געקאנט קלעקן אויםן גאנגן לעבן, שײנע און װײסע. די גװײ טירן און די דרײ םענסטער האבן די מענםשן געדארםט מאכן בײ זיך אין דערהײם און װינטערגײט אפםירן אויף א שליטן. אלץ איז געגאנגען. װי געשמירט. א. יעדע זאך האט געהאט איר אינהאלט און איר זינען, עם איז געגאנגען גוט. גי זימער־גו הןןט די קו זיך געקאלבט. און דעמןןלט האט ער שוין געהאט דרײ שטיק פי. א םערדז געװיס,! װען ער װעט הןןבן םיר קי. װעט ער נעםען טראכטן װעגן א פערד. ביז דעמאלט איז ער אלײן געװען א גוטער םערד. אײניקע לןןנקעס האבן אים פארשאםט פיל ארבעט, אבער דערםאר האט מען סין זײ געקאנט םיל װארטן. דאס זענען געװען זומפן, שרעקלעך סײכטע. אבער מיט א באזינדער גיסן באדן, מען האט זײ באדארםט אויף א געהעריקן אוסן אויס ■ טריקענען. דניאל האט געארבעט. ,,גרינינקע בײמעלער׳' נ׳ 2 גװײײעכנסלסר איליססרירסזנר קיניאר״זמירנאל אינסער דיר רעריוקזי? 6ון ש. במסטאשכקי שוין דערשינען דער נום. 2 םין עװייטן יארנאננ םיט זי־ ער א רײצן א־נהאלם היי־־אר דערשינען רי .כיימעלעך״ 2 םאל א חורש. חביים און 6יינט! שטיגם רעם אײנגיקן ײוישן קינדער• זשורנאל! שאםט אנאנענטן, קרײזלעך דעם זשװנאל גו םארשפרײטן! די בעםטע טתנה שאר קינרעד איז אויםגו• שר־בן 6אר זײ רי .גרינינקע כ־םעלעך״. די יאריקק אנאנענםן כאקוםען אימזיכסע פרעם־עם. *גוןנאםענכײײײז: א יאי (20 נוםע־ן)-7 נירײן; * רא'1 יאר — 4 נ.; * פע־ם■ יא־ 2 נ.; ארםלאנר: א יא־ — 1.20 דאלא־ א ה*לב יאר -60 םןנט. פר ן־שטן יא־נפננ פפ־בליבן א קלינע ג*ל קאםיל• ■ 4_נ. נןלם-שיהן אייף א ■ווסש-אנזײזוננ לוישן אדרןם: .1^8תזס8881 ,5 ,28 .בזז 24 3ז1או81ןפז5 דער גײטװײליקער אדרעס םון םשה ל;ר ער איז נאװאלישיע 36, ך. י)ל־. זײ האנן געםרעגם בײ דניאלן. אםשר װיל ער םאר קויפן זײן שטיבל, זײן הויםל. — א, נײן,—האט ער װידער געענטםערט מיט א שמײכל. אויך איצס נישםי — נײז• — ער קאן זןןגן. װאם װיל ער םאר דעם ער מעג פאדערן, װיםיל ער װיל. — נײן, ער װיל נישם. דןןם איז דער פויער אין איםן ער איז םארעקשנם, ה$בן זײ מסתמא געטראכט. דעמןןלט האבן זײ אים גענוםען רײצן דערמיס, אז זײ װעלן די שכנישע פאשע. דעם גװײטן סןןראהום, ןןפקױסן. קעגן דעם הןט דניאל גןןרנישט געהאם. די אויסזיכט איז פון דןןרט פונקט אזױ װײם. עם איז נןןר געלעגן עטװאם העכער אויף א שפיץ. נישט אויף דער זײט סין בארג, — דאס איז געװען די גאנצע אומאנגענעמע זײט םון יענעם טןןראהום. — דןןס איז דען נישט אלץ אײנסז — האט דניאל געסרעגט. נײן, נישס אלץ אײנם פאר דעם גװעק. גי װעלכן די הערן װילן עס קויסן. פויזע. — ןןבער. — האבן זײ געזאגט, — דאם איז דןןך דער זעלביקער בארג, דער סןןראהוס־בארג אומעטום. און אױך װאלד אויף ברענהןןלץ. װאסער. אן אויםזיכם א הויך םון םירהונדערט מעטער. — געװים. — האט דניאל געזאגט. פויזע. — הײסט עס. אז םיװעט בײ אונז גןןרנישט ארויסקומעןז — נײן, זןןל עם זײן, װי ם׳איז געװען. אין עטלעכע סעג ארום איז אנגעקימען א ידיעה פין דארף. אז די שכנישע לאנקע איז טאקע פארקױםט, די צװײ הערן האבן געזאגם דעם אמת. זײ האבן דןןרם געװאלט אױם בויען א סאנאטאריע. אן אנשטאלט פאר קראנקע און שװאכע. זײ זענען נישט קײן ספעקזלאנסן, זײ זענען בעל־צדקות אין מענטשנסרײנט מיט גרויסע פלענער. אין װען דניאל האט מיט עסלעכע װאכן שפעטער אין םעלד גענראבן שטײנער. הןןט ער פון דער זײט םון דער שכנישער לאנקע דערהערט קלעפ םין העק. ער איז אװעק אין דער ריכטונג פון װאנען די קלעפ הןןבן זיך געהערס. אין געטרןןפן פיר מענטשן, װעלכע האבן דירכגעלײגט א װעג אױםן בארג. דאם זענען געװען אלע אײנ־ װוינער םון דןןרף. דניאל האט זײ געקענט אין אנגעהויבן מיט זײ צו שמועסן. יןן, אלץ שסימס אזוי, ױי ער האט געהערס. איצס װעט עם אביסל זײן, װאס גו זען אויף דעם טןןראהוס בארג. זאל גןןם היטןז זײ האבן ןןנגעװיזן הינטער די אקסלען: דארט גרןןבט םען שױן אויס דעם קעלער. און מען מויערט דעם סונדאמענס פאר אן אומגעהײערן פאלאץ. דניאל הןןט ןןן חשק דערצײלט, אז די הערן זענען םריער בײ אים געװען, נןןר ער הןןט זײ נישט געװןןלט פארקױםן. אויב אזױ, איז ער שוין א נאר געװעזן,—הןןבן די מענטשן געזןןגט. די הערן הןןבן א םײנע מטבע באצןןלט םאר דער לןןנקעו דערגו זענען נןןך גרויסע שסרעקעם נישס קײן געריר• םע געבליבן אין די בערג. - װןןס־זשע הןןבן די הערן באבןןלסז די מענטשן הןןבן ןןנגעריםן א סיםע גןןרנישם קײן קלײנע