Literarishe bleter · 1927-11-18 · 46 (18.11.1927) · p. Seite 897

897 י• י 46 זא טלרארישע בלעטער פוד ראמאן ״דאם יד־עצטע האפיטל-״ ה נ ו ט ד־ז א מ ם ו ז ײיי״ - פ. הײי£זרין געמאכם אן אנשסעל און ױך געװיזן מער עעטראגן, איידער ער איז אין דעראמתן געייען. אין דער ערשטער אויפרעגינג איז ער צװי• מאל געגאנגען הין אין ציריק אויף די בערג, דערצו נאך האט די גיטע משקה געװירקט אין ער האט זיך דערפילט פרײער. לסוף האט ער מער נישט געקענס אויס׳ האלטן און ער האט געםרעגט: — אימיצער םון אײ־ איז געװען דעם לעצטן זינטאג אין דער קירךז יא, פיל זענען געװען. ציליב װאם םרעגט ערי — גלאט אזוי. — עם זענען געװען דרײ קינד־טײפונגען און אײן לויה. — און די מעלדינג װעגן דעם זשאנדארמם חתינה — האט אימיצער לסוף געמאכט. אן אנדערער האס געװאלט די דאזיקע רײד םארגלעטן. האט ער איבערגעריסן און געזאגט צו דניאלן: — איך האב געהערט, אז דו האםט שוין אין טאראהים םאשע נאך פאר צװײ שטיק סי. רעכנםםי נאך א םערד אױך האלטןז א לאנגע פויזע. מען הזןט ביסלעכװײז אנגעהײבן צי רעדן םין פארשידענע זאכן, פלוצלינג האט דניאל א זאג געטון: — צי איך װיל האלסן א םערדז װןןם דארף מען א םערדז װאס טויג מיר איצט דער גאנצער טאראהיםז ער איז איצט געזעסן מיס חברים סין דארף, װאלט ער אפשר אזוי דעם גאנצן אנשטעל נישס באדארםס מאכן — די יונגע בחירים זענען געװען געװײנלעכע פויערן. אמת, זײ הזןבן אים געװונטשן אלדןןם גוסס אבער זײ האבן נישט םארשטא־ נען. װי קאן עס א ליבע אוסגליק אפנעמען דעם װערט בײ דער לאנקע. בײ דעם בארגתויף. ער װעס זײ באלד גאר לאנג■ װײליק װערן מיס זײן אראפגעלאזענעם קאפ. און דניאל ה$ט געמוזט אנהױבן אביסל צו דעדן, בדי זיך ציצוגעבן מיס: ער װעם עס אלץ שיקן צים טײװלז מען זןןל זיך סאר אים היםן. געװיסע לײט מעגן זײן פארזיכטיקער בניגע צי איםי. — יא,—האבן די בחורים געזאגט גלײכגילטיק,—לחײםן— הןןבן זײ געזאגט און מער קײן װעזן דערסין נישט געמאכט. נאכדעם זענען זײ אװעק אײנער נןןך דעם אנדערן, װײל עס האט זײ אנגעהויבן צו װערן לאנגװײליק. דער, װןןס הןןס דאס געשאכטענע קאלב געװאלט אפשיקן דורך דער באן, האס געדארםס רעדן מיטן קרעמער, ער זאל אים העיסן. איז דניאל געבליבן מיט העלמערן, אין זײ האבן סארדויכערט. — העלמער, איך װיל אונטערצינדן א הויז,—זאגט דניאל רויכערנדיק װײטער א רויקער. יענער געניצט. פאריד־יאג ש• סןלדסא־ב װארשע װיקסאר מארגעריט -דער קערפער געהערט דיר דער נײער דור מאקסים גזןרקי — דאס לעבן פון קלים סאמגין דערשײנען די טעג ון 1ר*:מ?נסו (סי.־) מיט אײניקע װאכן שפעסער, װען דער פרילינג האם זיך שױן סארנומען, און אויף די װערבעס האבן זיך באװיזן בליטן, האט דניאל דערהערט א מאדנע נײס: — נו. איצס האס זי שוין חתונה מיט דעם זשאנדארם. — װערז — דו װײםט נישט װערז—העלענע: — דניאל הןןט עס נישט פארשסאנען, נישט געקענט לויבן. העלענעז — דעם לעצםן זונטאג האט מען אויםגערוםן אין קירכע. — העלענעז דעם לעצטן זונטאג-באמתי — ער װעט זיך דערװארטן, ביז מיװעט דעם לענםמאן אריבערסירן אויף אן אנדער >ןרט. און דאן פארנעמט ער זײן שטעלע. דאן װעט העלענע ארײן אין די הויכע םענסטער. זאג איך דיר. — איך האב טאקע נעװוסט. אז איך װעל הײנט הערן עפעס נײעס,—האט זיך דניאל געצװונגען צו ענטפערן, — די דראסל האט צו מיר עפעס אין װעג א געשרײ געטון — האט ער געלאכט מיט בלאסע ליפן. ער איז אװעק מיט דער סחורה, װאם ער האט אײנגעקויםט פאר דער דינסט, א הײם, און האס זיך פלוצלינג צוריק אומגעקערט אין דארף ארײן. ער איז נאך נישט װײט אװעק. אבער װאס האט עד אײגנםלעך דידער געװאלס אונסן אין דארףז ער האט עם אלײן נישט געװוסט, ער איז שנעל געגאנגען, געלאםן. אויף אן אויגנבליק געבליבן שטײן און װײטער געלאפן. — דו האסט עפעם םארגעםןז האט מען אים געסרעגס, װען ער איז װידער געקומען. — יא,—האט ער געענטפערט. ער האם געטראפן א שכן, װעלכער האט אים אײנגעלאדן. זײ זענען ארײן אין הינטערצימער בײם קרעסער און האבן באשטעלט משקה. דאס איז געװען דניאלם א גוסער סרײנס, העלמער האם ער געהײסן, פון קינדװײז אן געװוינט אין שכנות, פון אײן עלסער, א ױנגער בחור. זײ זענען אביםל געזעסן. זענען נאך אײניקע ארײן, עם איז געװארן א קלײנע געזעלשאםט, און מען האט גענומען שמועםן װעגן םארשידענע זאכן. אײנער האט דערצײלט, אז ער קלײבט זיך אינניכן אוס■ בײסן די שטעלע, אן אנדערער—אז ער האס זײן ברודער. װאס װוינט אין כריםטיאניע, אװעקצושיקן א געשאכטן קאלב. אט אזױ—װעגן אלערלײ קלײנעקײמן םון טאג טעגלעכן לעבן. אלע האבן געקוקס אויף דניאלןו זײ האבן געװוסט, װאס מיס אים האס פאםירט. מ־איז געװען א באװוססע זאך, אז העלענע האט געזאלט זײן זײנע. און איצט האט ער זי םארלארן. אזעלכע זאכן סרעםן—אזױ איז שוין דןןס לעבן. זײ האבן אויסגעםײדט אנצורופן דעם מײדלם נןןמען, דערסאר האבן זײ אים ארױסגעװיזן זײער מיסנעםיל דערמיט, װוןס זײ הןןבן געטרונקען פאר זי׳ץ געזונס, און גערעדט מיט אים װעגן זײן װירטשאסט, װעגן טאראהוס, װאם ער האס פאר• װאנדלט אין א הויסל. יא, ער איז שוין אײנמאל א לײטו דניאל אלײן איז געזעסן א שװײגנדיקער און האט זיך געלאזם באהאנדלען, װי א קראנקן. די גינציקײט מצד די נאקאנםע איז געװען זײער אנגענעם. אסשר האט ער אביםי