Literarishe bleter · 1927-11-04 · 44 (4.11.1927) · p. Seite 861

861 ליטערארישע בלעטער 44 זא — נײן, —הןןב איך טעמם געענטםערס און א שמײס גע• טון די םערר. דיןלגושאװ הןןט צעשפרײט זײנע בלויע דלאניעס אויף דער ערד און הןןט זײ באטראכט מיט א חשד. — אנטלויססט,—הןןט ער א מורמל געטון און זיך אראפ• געגליטשט סון ארס, — לויף, מנובלז א שװײס הןןט מיך באשלןןגן. די פולעמיאסן האבן גע• קלאפט אלץ שנעלער און שנעלעד מיט עפעם א היםםערישעי עקשנות. ארומגעקרײזם מיט אן ארעאל פון זון־אונטערגאנג איז בו אונז צוגעריטן אפאנקא בידא. — מיר קראבן זײ *וביםלעכװײז,—האט ער זיך סרײלעך בעשריגן. — װאם איז דא בײ אײך םאר א יארידז איך האב אים אנגעװיזן אויף דאלגושאװן און בין אפגע־ םארן װײטער. זײער געשפרעך איז געװען גאר א קורבער. קײן װערטער האב איך נישט געהערט. דאלגושאװ האט דערלאנגס אסאנקען זײן פאס. אםאנקא האט באהאלסן דאס ביכל אין שטיװל און אויםגעשאסן דאלגושאװן אין מויל. — אםאניא,—האב איך געזאגט מיט א נעבעכדיקן שמײכל און בין בוגעםארן צום קאזאק,—זעםט, און איך הןןב עס נישס געקענט סון... — אװעק םון מײנע אויגן, — ה>ןט ער געזאגט און אזש בלאם געװארן, — איך װעל דיך דערהרגענען. אײערע לײט, די באברילטע, האבן רחמנות אויף אונזערן א ברודער, װי א קאץ האס רחמנות אויף א מײזל... און ער האט ^נגעשטעלט די ביקס. איך האב געלאזס זיך סארן טריט^בײ טריט, זיך נישט אויםגעדרײט און געםילט הינטער דער פלײבע א קעלט און דעם סויט. — הײ דו,—האט םון הינטן א געשרײ געסון גרישטשוק, — זײ נישכ משוגע, — און ער האס א כאפ געטון אסאנקען פאר דער האנט. — קנעכטיש בלוט, — הןןט אפןןנקא א געשרײ געסון. — ער װעט פון מײנע הענט נישט ארויס!... נרישטשוק האס מיך ןןנגעיןןגס בײם פארקערעװען זיך. אםאנקא איז שוין נישם געװען. אםאנקא איז אװעקגעםןןרן אין אן אנדער זײט. — דו זעסס, גרישטשוק. — האב איך געזאגט, — הײנס האב איך אנגעװוירן אסאנקען, מײן בעםטן םרײנט... גרישטשוק האט ארויםגענומען םון דעם געזעס א בע־ קװעטשםן עפל. — עס, — האט ער בו מיר געזאגט, — עס, געזונטערהײט. איך האב בוגענומען די נדבה םון גרישטשוקן און אויס• געגעסן זײן עפל מיט טרויער און הײליקן ביטער. 8ין ריםי• ג. ם. סאילאג <. קלעבקלן, װארשע א. א ל מ י די רייד פרד ברדא *יבערדזרנײלם *ויף ױדים ל1יס ק*ריס םים *ן *רײנסיר *ין ני*ס*ר *ין די ם*נסקריסים* װנרסער. — פרײז 4,50 גילדן — *דרןם: *2 1>1*ים1*ל1 .*׳*םגגזםעו ,־זםאסוס װי װעלן םיר האקן, אויב די סערד װעלן זײן םארמאטערט... װןןם איז דא דןן זיך בו כאסן, עם איז סןך נישט קײן הײםע לןןקשן... — טריט בײ טריט: —הוןט װיטיאגײטשענקן א קןןמאנ־ דעװע געטון און דערבײ קײן אויג נישס אויםגעהויבן. דער סאלק איז אװעק. — אױב דער חשדל אויםן נאסשדיװ איז א ריכטיקער,— האט זיך אםאנקא סארהאלםן נעבן מיר,— אויב מען זעבט אים טאקע ארןןפ, װעלן מיר דעמןולס שרײען חי־וקים. און שויןו םרערן האבן זיך א גאס־געסון פון זײנע אויגן. איך האב אים אנגעקוקט םארװונדערט אן א שיעור. ער הןןס זיך א פאר מןןל א דרײ געטון אויסן ארט, א כאפ געסון זיך םארן היטל, א כריפע געטון. א פײף געגעבן און אװעקגעיאגם. דער אנטרײבער גרישטשוק מיט זײן נאריש םורל און איך — מיר זענען געבליבן אלײן, און ביז אויסדערנאכט האבן םיר זיך געפלאנטערט בװישן םײערדיקע װענט. דער דיװיזיע־ שטאב איז םארשװונדן. םרעמדע טײלן האבן אונז נישס געװןןלם נעמען בו זיך. דער שונא איז ארײן אין ברןןדי, און דערנןןך ארויסגעשטופט געװןןרן םון דארטן דורך א קןןנטר־אנגריף. מיר זענען בוגעםארן בום שטאטישן בית־עולם. םון בװישן די קברים זענען ארויסגעשפרונגען דעם שונאם רײםער, ארויםגעשסעלט די ביקםן און גענומען האקן אין אונז. גרישטשוק האט א קע־ רעװע געטון אױף בוריק. דןןס סורל האס געיאמערס מיס אלע זיעע םיר רעדער. — גרישטשוק• — האב איך א געשרײ געטון דורך דעם פײםערײ אין װינט. — נארישקײטן, — האט ער טרויעריק געענםפערס. — מיר קומען אום. — האב איך אויסגעשריגן, סול מיט התפעלות סון אומקום, — םיר קוםען אום, סאטערלן — בו װןןס םיען זיך, װײבער,—הןןט ער נןןך טרויערי־ קער געענטםערס,—בו װאם דאס שדכנען זיך און דןןם בענויס־ גײן זיךז בו װאס הוליעט מען אזוי אויף חתונותז... אין הימל האט א שײן געטון א רןןזער פאם און איז אויסגעלאשן געװארן. דער מילך־װעג האט זיך אויםגעשפרײט בװישן די שסערן. — א געלעכטער כאפט םיך ןןן, — האט גרישסשוק םול םיס בער געזןןגט און אנגעװיזן אױף א מענטשן, װאס איז געזעסן בײם װעג — עס כאפס םיך אן א געלעכסעד, װאס די װײבער מיען זיך.,. דער מענטש, װןןס איז געזעםן בײם װעג, בעשפרײס די פיס. איז געװען דאלגושאװ, דער טעלעסאניםט. ער האס ןןנ־ געשטעלס אויף אונז זײנע אויגן. — איך, זעט איר, — האט דןןלגושןןװ געזןןגט. װען מיר זענען בוגעקומען בו אים — איך עק זיךז סארשסאנעןז — םארשטאנען, — האט געענטםערט גרישטשוק און אפ־ געשםעלט די סערד. — מען דארף אויף סיר א קויל אויםברענגען, — האט דןןלגושןןװ שטרענג געזאגט. ער איז געזעסן, אנגעשפארט בו א בויס. זײנע שטיװל האבן געסארטשעט אין בװײ פארשײדענע זײטן. םארזיכטיק האט ער גענוםען אויפהויבן זײן העמד און דערבײ קײן אויג פון מיר נישם ארןןפגענומען. דער בויך איז בײ אים געװען ארויסגעריסן. רי קישקעם זענען געקרןןכן אויף די קני, און דןןס הארץ איז געװען נאקעט. — שפרינגט ןןן דער שונא, װעס ער חוזק מאכן. נאדיר דעם פאס — שרײב אן מײן מוטער, װו און װי אזוי. %