Literarishe bleter · 1927-11-04 · 44 (4.11.1927) · p. Seite 860

44 ־וא לי*ער*ר־*ע נלעס*ר 660 װי איך האב דיסקוטירס מיטן דאקסאר, איז אנגעלאפן א צעשעדיקטער מוליאר. םון שפיץ נןןז האט גערונען בלוט, און ם׳לינקע אויג האט געלויכטן װי א לאמטערן. — יא, װײבער דארף מען נישט האנט־קײטעלעך אנטון, נאר מויל־שלעסער, זײ זאלן נישט קענען בײסןו — האט א גע• שרײ געטאן דער אומגליקלעכער מוליאר — אס, א פגירה אויף איר, מײן װײב האס מיר שיער די נ$ז נישט אפגעביםן. רי ט־־אגעדיע איז באשטאנען אין דעם, װ$ם איך האב געמוזט זיך אפגאלן און דאס ליבע מײדל איז אויף שטענדיק אװעק פון מיר. םון גרוים צרות איז זי אװעק מיט א ספעקו• לאנט אן אלםן. גײט זי צו אל-די יארז דערפאר ה>ןט מיר די העכערע מאכט ארײנגעשיקט א דאנק. און די סעדיכע איז אנטלאפן פון דער דראזשקע, אי■ בערגעלאזט אין די הענס פון צװײ פאליציאנסן בלויז אײן אוגערקע און כאטש ם׳פובליקום האט זיך א לאז געטון נזןך איר. האט מען זי נישט געכאפט, װי אין װאסער ארײן. פ־ן רוסיש-א• פען וס טויט ע איז געװען אינגאנצן אין רויטע פאסן, פון דעם נישט־באקװעמען ליגן מיסן פנים, און זײנע טאשן זענען געװען פול מיט פלוימען. — צו אלדי רוחות,—הןןט ער בײז געזאגט און ארויס־ געשפיגן פון מויל די קערלעך, — אט א פארשלעפטע קרענקז טימאשקא, װײז אהער די פ$ן! — גײען מיר, האז—האט טימאשקא געפרעגט, ארויס• גענומען דעם פאףשסעקן און צעשפרײט די פאן, װןןם אויף איר איז געװען אויםגעמאלט א שטערן און אױך אן אויםשריסט װעגן דעם דריטן אינסערנאציאנאל. — מען װעט שוין זען,—האט װיטיאגײטשענקא געז$גט, און פלוצים צעשריען זיך װילד: — מוידן. ארויפגעזעצט זאל װערן אױף די פערדלעך, הײ, איר, עסקאדראנע, דעם עולם רופט צענױף!... די עםקאדראן-טרומײטערם האבן אפגעשפילט א ,בהלה׳. די עםקאדראנען האבן זיך אויםגעשטעלט אין רײען. םון דעם ראװ איז ארױסגעקראכן א םארװונדעטער, זיך פארשטעלט מיטן האנט און געזאגט צו װיטיאגײטשענקןן: — טאראס גריגןןריעװיטש, איך בין א דעלעגאט. עס קומס אױס, הײסט עס, אז מיר בלײבן־איבער דן. — איר װעט זיך אפשלאגן,—האט א מורמל געטון װי־ טיאגײטשענקא און א שטעל געטון דאס םערד אויף די םא־ דערשטע פיס. — פאראן אזא געפיל בײ אונז, אז מיר װעלן זיך נישט אפשלאגן,-האט אים נאכגעשריען דער םארװונדעטער. — נודע נישט, — האט זיך אויםגעקערעװעט צו אים װיטיאגײטשענקא, — װאס איך װעל אײך איבערלאזןז — און ער האס א קאמאנדעװע געטון צו לאזן זיך פארוים. באלד האט זיך צעקלונגען דער װײנענדיקער, װײבערי■ שער קויל פון מײן פרײנד, אפאנקא בידא. — הויב נישט אן גלײך צו רײטן שנעל, טאראם גרי־ גאריעוױטש, ביז א י ם איז א װיארםט םינף צו לויפן, און און אויםסערליש זיך צעשריען. כ־געדענק נאר, װי אימיצער איז איר פארפארן צדישן די אויגן, קוים זי אפגעריסן פון מיר, און זיך צעשריען: — דראזשקען בירגער, העלפט זי ארויפפאקן... חבר, ס־רינט בלוט פון אײער פנים. איך האב זיך א כאפ געטאן פארן צעדראפעטן פנים און שיער נישט געפאלן אין חלשות,—מײן רעכטע װאנצע איז גע־ װען אויסגעריםן מיטן װאדצל. די בירגער האבן םיל געטון פאר מיר, מיך גלײך אין דער נןןענטססער אפטײק געפירט. די סעדיכע האט איבערגענומען א צװײטער פאליציאנט. מען האט אויך מיט מיר מיטלײד געהאט אין שפיטאל. אפילו דער הײפס־דןןקטאר. זײער א סימפאטישער מענטש, האט געזןןגט מיט טרערן אין די אויגן: ^_— אין פאריז טסןגן מיט זיך פאליציאנטן הענט־ קײטעלעך צו מאכן אומשעדלעך װײבער. מאנסבילן זענען א שטילערער עלעמענט—זײ לןןזט מען פרײ. װען מען םירט זײ םאר א זינד צו דער העכערער מאכט. סען דארף דא אויך אײנסירן הענט-קײטעלעך. דאלגושאו 1 ▼ א י ב א די שלאכט הז$ט זיך דערנענטערם צום שטאט. א זײגער צװעלף איז םארבײגעפלױגן קאראטשאיעװ אין זײן שװארצן פעלץ. קאראטשאיעװ. רער פארפאלגטער נאטשדיװ, װאס האט זיך געשלאגן אלײן םאר זיך, און אלײן פאר זיך געזוכט דעם טויס. ער האט א געשרײ געטון בעת זײן לויםן: — די פארבינדונגען זענען איבערגעריסן, ראדזױױלאװ און ברןןדי ברענען... און ער האם אװעקגעיאגט װײטער, א צעכראסטעטער, אינגאנגאצן א שװארצער, מיט די קויל־שװארצארפלען. < אין דעם טאל, גלאט װי א ברעט, האבן זיך אויםגע־ שטעלט בריגאדעס. די זון האט זיך געקײקלט אין א טונקל■ רויטן שטויב. די פארװונדעטע האבן צוגעביםן אינם ראװ. די קראנקן־שװעסטער זענען געלעגן אין גראז און געזונגען שטילערהײט לידער. אםאנקעס אויםקוקער האבן גענישטערס איבערן פעלד, געזוכט עפעם צװישן די טויטע אין זײערע בגדים. אפאנקע איז פארבײגעפארן גאר נאענט ארום מיר און א זאג געטון, נישט אויסדרײענדיק צי מיר זײן קאפ: — מען האט אינז אנגעפײפט. װי צװײ מאל צװײו פאראן א חשרל אזא אויסן נאטשדױו, מען זעצט אים אראפ, עפעס צוױיפלען די קעמסער... דער שונא איז צוגעגאנגען צום װאלד, אויף א װיארסט דרײ סין אינז, און אװעקגעשסעלט די פולעמיאטן ערגעץ גאר נאענט צי אונז. די קױלן סװישטשען און קװיטשען. זײער יאמערײ שטארקט זיך נישט צום איבערסראגן. די קוילן שיםן אונטער דעד עדד, גראבן זיך אײן אין איר אין ציסערן בשעת־מעשה פון אימגעדולד. װיט־אגײםשענקא,—דער קאמאנדיר פון פאלק,—װאס האט ביז אהער געכראפעט אויף דער זון. האט א געשרײ געטון פון שלאף אין זיך אױפגעכאפט. ער האט זיך אויפגעזעצט ' אויסן םערד אין ציגעסןרן צים הויפט־עסקאדרןןן. זײן געזיכט