Literarishe bleter · 1927-11-04 · 44 (4.11.1927) · p. Seite 857

857 ליטערארישע בלעטער 44 מא זיװארם• אײן#*ס*סינג בי איאײל ם .ס*י*מע״: אײ די ב*װעגינגען *ין דזנר געעסאים קימס בים אויסדריק דער ססמקסיכאראקםער סין דאר האלדין. נעקלנט לײכט אײנפאםערן. םאר א גרעםערער איבערקלײגעריש• קײטי אין דער אםש״לוננ סון םאדערנעם טעאםער װאלם אויך דער םאכמאן געװען דאנקבאד*). •) דער נע״יער גני־-נט װזנן דנר סאנרענירנער סז§ס?ר־וו״ם״סעיינג ־ועס זײן נעדריקס *ין 3 ניך 8ין קװ*רט*ל-ז*ירנ*י .ײרי§ טנ*סנר' (8*ר י*נ נ. קיעיקין רןדאקניע ריר מ. װײכערס). דורכגעםירט א רעדוקציע אויף 400, האלס-אוים א באראטשטעל םאר רעםערםואר, ארדנט אײן קורסן סאר שייל און סאקטיק, גאראנסירט די מחברים אין םאדלעגער״ןןרגאניזציעם טאנטיעפע. םון די אנדערע ןןפטײלונגען איז װערט צו דערםאנען די אפשײלונג םאר םעא־עסהיגיענע, דאס דײטשע טעאטער אין אויםלאנד, דאם דײסשע םלחפה• סעאםער (םרןןנטיטעאטער און םלען־טעאטער) םיס אקיריןןזער זאםלונג: פאטאגראפיעם פון ״םרויען־ שיילער״, זעלנער און געםאנגענע, װןןס האבן גע־ שיילט םרױען-רןןלן. באזונדערם רײך איז די אפסײ- לונג םון מאריאנעטן-שפיל, װאם איז םארבונדן מיט איגטעדעסאנטע שאטן־שפילן. אין א סיעציעלן זאל זענען אויסגעשטעלט יןןרטרעטן און צײכנונגען םון די באריםטסטע דײטשע ארטיםםן. אין די איסײלוננען םאר ב י נ ע א ר כ י - ט ע ק ט ו ר און ב י ג ע*ט ע כ נ י ק זענען אויםנע- שטעלס חוץ ילענער - גראנדיעזע םאדעלן םון גאנצע טעאסערן, צװישן אנדערע דער ״םאדעל םון דער בערלינער פלוכה־איערע, 25 םאל םארקלענערט, איננאנצן םון שטאל םיט אלע טעכנישע אינעװײניק־ ססע אײגארדנונגען. די אויסשםעלונג איז נעבונדן מיט א ספעציעל- אויםגעבויטער עקספע־יםענטן-בינע, װו םען םלעגט יעדע צװײ שעה דעםןןנםסרירן םאר די באזוכער די לעצטע דער• גרײכוננען אױםן געביט םון בינע־טעכניק און בינע-ליכט. װיל מען אונטערציען א סך הפל, פוז פען זאנן, אז די מאנדעבורגער טעאשעסאויםשטעלונג הןןס א םך געגעבן דעם טע• אשער-םאכםאן, װאם האט געהאט צײט און חשק צו יטרן עטלעכע טעג, דעם געװײנלעכן באזוכער האס די גרויםע צאל עקםפאנאטן די אנטדעקונג פךד עמיל־1 זאל־־א ה״נויד מ * ן אפגעבן זיך א װערקי־. האט אים אפשר דאס געהאלטן יונגז אמאל ה$ט ער געשריבן: ,מען לײענט מיך גראד נישט מיט םארשטענדעניש. װאם מיװאלט באדארםט זןןגן װעגן מיר. װערט נישט געזזןגט. צװאנציק יאר נאך מײן טויט װעט מען מיך אנטדעקן׳. עס איז איצט םינף־און־צװןןנציק יאר. אינזער דור װאלט זיך געקאנט לערנען פון אים. װי אזוי מ־ארבעט כסדר און מיבלײבס אלץ יינג. דער סוד ליגט טיפער. אפשר ליגט ער אין זײנער א שפעטערער מײנונג, ןןט אין װעלכער: ״איך האב מײן גאנץ לעבן געשטעלט אויף ארבעט אין עס איז מיר װויל געגאנגען. װןןס האס מיך געהאלטן אויף די פיםי די ארבעט. דןןס טראכטן װעגן מײן װערק. װעגן מײן םליכט. םרײד הזןב איך גענאםן נאר םון ארבעט, און איך גלויב, אז פמעט אלץ, װןןם איך בין אלנפאלס װערט, האב איך צו פארדאנקען דער ארבעט._ אםת און יושר קומען נאר דורך ארבעס. דער מענטש איז איר שולדיק אלץ: אי די דערקענטניש, אי דאס ןןנשטענדיקע םאר• האלטן זיךי. בײ אים איז די װירקינג םון דער ארבעט אריבער װײט איבער דעם פערזענלעכן. די םיבות. װעלכע האבן אין ןןנהויב. צו איר געםירט, זענען םארביטן געװארן נישט צום דערקענען. צװאנציק בענדער פון םאציאלער צײס־געשיכטע אין ראמאנען. אין א חוץ דעם און צוליב דעם איז ארויםגעקומען דער קאמף ער איז געשטארבן אין דער נאכט םונם 28 אויםן 29 סעפטעמבער 1902 צו- ליב אן אומנל״קס * פאל. ער איז געװען אין יענער צײט םארנומען מיט גרוי• סע ארבעטן. ער איז גע• װען געזונט און שטארק. דאס הארץ פונם צװײ־און־ זעכציק־יאריקן איז געװען קרעפטיק ביז צום שטוינען. ער האפ תמיד געארבעט, אינדערפוײ בײ א ראמאן און אינאװנט — פײ דער דראמע. אין אנהויפ םון זײן קאריערע האט ער זיך ארײנגעטון אין דער אר• בעט צוליב כבוד־זוכעניש, ציליב דער באדערםעױש צו װירקן, צוליב געלט, שטארקער דאס לעבן. ״די עם איז װערט צי באגײםטערן ט םין אלע אנדערע זאכן, דאם * מ י י ז * ל * פדי צו םילן װןןס מער און אײנציקע זאך. פאר װעלכער זיך, איז, לגבי דער נישםיקי