Literarishe bleter · 1927-10-14 · 41-42 (14.10.1927) · p. Seite 813

813 ייטער*ריעע כ ל ו ס ז ר 42—41 זא *1יף א װײינ הןנן ױך די 1יז*םז:געקװ*ז*שע קו*,ס ן;נעה1ינן נרעכז. א־ינער ין ײד אין זן ש• ננער, םין װעיכן עס קיקן *רויס די נינות. הןס זיך זורויםנעכזאס א1י6ן נװײםן עק ס־ש אין נעשריגן םים הו־כע ק1;1ת: — ײדן. לןןזם זיך נישס ןןנרעדן נו שיעכטסן ס׳איז הײנם זײער חנא, נישט אונזער ױם>ס1ב אז כיר *רנעין אין הנת_ םענן זײ ןןרנעםן אין נאױי רןק: — אםתן — הןנן איס קילית געענטםערס. — ײוןן - ה$ס דער ײד נעשרינן - פירן זיך נישס שלןגן 6ןןר ם׳גאיעםן — ש1ין נײש םען זיך ןןננעםען ם*רן י1זלז - הןןנן זיך ששיםען געהערם. — 6ןןר יןןסל אןןנדרעז - הןןנן *נדערע אינערגעריסן. — כן׳ כןן, כן - ה$נן געלעכםערם געאלןןנם. — כי׳ כי׳ כיו לערנער הןס זיך אויסגעדרײס, געױם; ני זיך. נןר רי קיםע הןם זיך ןנגעה1ינן רײםן נװישן זיך ישםואליקל זשול• סעק איז נונעלאםן נים ײר אץ שםעננער אין נעשלעאס נײ די םיס פין סיש, העבן ןןנדערע זיך נעלןןזס צו לערנערן אין געהוינן נו אים סויסםן. — *רןעי — הןבן געשרינן ק1לות — זןרןפז 6ון דער קיאע ארים פזלץ הןנן זיך הענם נעהוינן אין דער הויך און קול1ת ד**ן נעשריגן: — זשידושיו גער אינםיםן העס זיך ארײגנעריסן ד$ס דריםע םײםל— אין נלײך דערנןך זענען נײדע אויםזעער, םים אין גערליזק, זילןן אין געשריגן םים ש נויע שםיםעך — ארנײסען, שערםליכםע נאנדעו דריסער זיגנאלו הןס םען םןרגעםן אין םחל1קת. די גאנצע אײםרענוגג, נןין אין קריגערישקײם איז אריבער נו די נװיי װןקלענדיקע ןנגעשיכירסע דײסשן. — װינןש שע, שװאביעו — הןנן זײ ק1לית בןגעגנס• — איבער די קעא גים זײו אין שסיקלעך שסײנקוילן הןבן ןנגעהײבן םליען אין דער ליפס. בײדע דײסשן זענען גיך אנסלאםן, פאלנדיק םין שיכרות און שרעק — אין דער םעלץ םים לערנערן האבן זיך אװעק• געשסעלס בײ נײדע זײםן בןןרןק.ס1יער. אין א־ן אויגננליק א ז געשסאגען לעגן זײ א װאך, א װאך אײנענע ױנ-ע; אין שקןנים, און םען הןס קײנעם נישס אר1'סנעלןזס. — נישס ןר1יםלןזן קײנעםו — הןבן בײדע א1יסג,ריםן ה1יך - װער ם׳װעם נישם םןלנן, אינערן קןא. — אינערן קןאי — הןס די װןך געענס6ערס און גע• דריקם די פייםסן, די הןרסע, נװןמעננעקװעסשםע פויםסן, גרײס נום שלןנ■. םון א װײסן בארןק־װינקד הןנן זין נאך עיעס בריגזע װערםער נעסרןגן, נןר דער עילם הןם זײ ןיגעהאקם: — שװײגןו — .פילסשעסשו׳ הןס קײנער םער קיק װןרם נישט גערעדם. אלע זענען געזעסן א1יף די ערםער שסיל, איםבאיועגלעך. םיס אײנגעהאלסענז ןסעםם, םי• שרעק אין ערװארםונג ניזאםעי. בלויז םון דרויםן חןס נעשםורםס א פארםאגיקער װינס און געקלאיס םיא עאזם א שםיק נןכהעגגנדיק• נלעך איבער 1 יויו. יעדע םינוס הןס זיך נעשלעיש װי א; אײביקייס. נןך :ןר פ-ר אין א חאלנן םינגער — אק 8ין אלע זײםן, װו נןר ער איז ניגעקוםען, הןנן זיך געםרןגן קולית: — גיע •וידזעם, שװיענסאו נישם אז1י האס ער זיך געהאס פן־געשםעלם, לערנער, ױעם עס זײן ד,ס, אויף װןם ער האס אז1י לןננ געארבעס, נעװארם, נונענרײס• די שקןציס הןבן געשײגן: — םירן נישס אינעסיו - אין קןשסשאל ק־םם.׳ עלשערע נױם האנן א1יך אננעהו־בן נישסײן: — נישם לןזן זיך 6ין די שיװובסקע יערעסיקערו - א זינדן... לערנער הןס געקיקס םים ניויסז אייגן ארום ז ך, אים הןס זיך געדאכס, אז ןס, ןש, װעס עפעס א הײליקער נאסוי• לישער 6ןן באװײזן זיך אין לוםש און דער ע1לם װגס אװעק• £אלן א1יף דער ערד קניען• ער הןס נןכנעיןגס דעם יעלץ, נ געשסיקס אים נו א ־וינקל אין ארײנגעקלעםערס אים אין זײנע הענס• — הערםו — הןס ער גערעדם האסםיק - הערס, װןם מען 6ןדערנן דער יעלץ הןס אים נישש נזלאזס פארןנדיק־. — נא־ישק־יסןו - הןס ער געזןנט ם ש כעס — אלץ דארף םען א1יסנוצן. און נישש װארטנדיק א1יף קײן עגספצר. הןם ער זיך האםםיק ארויםגעריםן םין לערנערם הענם, פלינק, װי א קאץ ויך |ד1י6נעכאאז א1יף רעם אייזערנעם א1יװן, װןס שםײם אין םים באראק, אין א דינער געסץ םים זיין הייכער שסיס: — םןװאזשישעו לערנער הזס געזען״ אז עס איז געשען - אין ער הןס סער נישס גערעים קײן װןרם. ער איז גיך ציגעלןם, נו דער גװײםער זײש בארןק, װי די ײדישע ןרבעטער הןבן זיך גע• האלםן, אר1י*נעכאאם זיך א1י6ן םיש און געריס נו זײניקז: — חבײםו אין פינסטערלעכן סיםלדןקן באראק איז געװןרן שסיל• ד וײ געריכםע קייעם הןנן זיך ציזאםעננעקװעםשס, אײנע לענן ױימן ארום *עלץ, די נװײםע לןינן סיש ארום לערנערן, א*ן םים נינענײגסע קעו. םים אויפנעשסעלםע אויערן אין ןםענע םײלער געשלוננען יעדעס װןרס, װןס איז געפאלן םין דער הויך. *רןססע רײר הןנן זיך געםרןגן אין ם־נססערלעכן נא• ראק. רײד-שװערע, הארםע, דוםייקז, װי שװער, דיםאיק אין רארם עס זענען געװען די ציזאםענגעקװעםשםע ניהערער, יי ןנגעשםרעננסע פארסןנעדיקע לופז. נןר יעדער הןם זײ נןי• דערס, װי זײ ײןלםן זײן ן נײעס. — גענונ נעלןזס זיך פ־יניקןו — הןכן די שסיםען םי1 :ינר הויך געױפ;. — גענינן - הןבן קילות געענשאערס• — ם־ר װילן ביויש ני דער זזזםו — נר1יםו — נישס ארבעסן קײן פײער-שעהןן — נישש ןרבעסןן — ריען א סןג אין מןךו — רוכןי — נישם רירן ױך םין ןרם, ניז םען װעס נישס נאכנעבןו — נישס רירן זיךו — נישס ןאשרעקן זיך, האלסן זיך פעסס װי אײזןן — װי אײזןו