Literarishe bleter · 1927-10-14 · 41-42 (14.10.1927) · p. Seite 811

חס ליסזרןויונו נלזסור 42—41 תא סאאסםן, אי 6*רן קײסער און 6*ס<ול*נד, אי 6*רן נײעם י*ר. אי 6*ר רי געסס. םער הי *לע ם*ל ה*ס ער גענעסן דע□ ליבען הערר נ*ס, עי באססראפן עננלאנד, גי 6*רניכסן די 6ראנבייזן און די רוסן, און 6*רענדיקס םיס הייכע הןצן: — הןןך 6יר קײזער אונד 6אסערל*גד.׳ — הןיו•' — ה*ך 6יר 6*סער הינדענבורג! ־ י׳?ו<•׳ װײן ה*ס זיך נעגןסן װ• װאסער. די אםתע נײ יןןר־6ײערינג ה*ס זיך ערשס ןןנגעהייבן בװעלף בײנןכס. יינקס בװעלף בײנאכם הןם * זאלפ סון ביקםן געגעבן א סיננאל בים נײעם י*ר, די לןןםפן זענען אייגנבליק• לסך אייםנעלןשן געװןרן, און *ז םען ה*ס זײ בוריק *ננע• צינדן, זענען אלע געבליבן שםײן םיס סארריכענע פײלער און אייסגענלןבסע אייגן■ — *ך, גאם; — האבן *לע אייםנעשריגן םיכןןםןןל. בען םײדלעך, נאקעםע, ןן העםדער, בלויז אין הייכע זןקן, זענען געשכאנען אייף * סעפיך, יעדערע מים א גלןןז װײן אין הזןנם און אייםגערוסן: — פ״ןס־ם, נוי-יאהר. דןןס הןןם םאיאר םײער א םיורפריז געם*כס. ער האס זיך בןןמ־ס בײם נענעראל הןלסץ. יז סין די דײםשע 6עלד-םײדלעך, װןןם םען הןס װערבירס אין לןןנד און בןשיקס אייף די 6רןנםן, בדי צי ב*6רידיקן די ם*א6ערן סןןלדאםן, זאל םען אייך צען םײדלעך אין זײן רשור. צוםײלן. דער גענעראל הןלםץ הןס ןם אים צוליב־נעסון. נןך םים א םןןג 6ריער זענען זײ, *לע םרײלעכע. לום• םיקע בלןנדע, 6לײשיקע, אין * סארםןןכסן אייסן נעקוםען, אוי6געה#לםן זיך בײ דער ,6ראו צירעל׳ אין הןןםעלעכל בײם שענ׳ן — און איצס האס דער םאיאר זײ אװעקגעשסעלס 6*ר די געסס■ — פראם׳ס ניי־יאהר., — סראס׳ם., פראם׳םן פראס׳סי — בראװא, הערר מאיארי האךי — האבן די נעסס געדינערם. די אי־םדעקאלסירסע םאםראסן האבן װידער געעסנס די 6לעשער און גפגאסן װײן. יעדער סון די געםס האס צי עס• לעכע םאל םיס יעדן 6ין די םײדלעך אייסגעםרונקען. — פראס׳ס, ניי-יאהר; פראס׳ס!... די מיידלען האבן זיך אננעניסען אין א ראד און גע• סאנצס דעם נאקעם םאנץ. צע)לאמסע 6ון די סולע נלעזער װײן, אייםגעקאכסע פון די ביק:ן.זאלפן, צעװארעמנע סין דער הי־גער אשיצירןינעזעלשאסס, האבן זײ געסאנצס מים 6רײד, געװארסן, םים די פים, געשאקלס מיס די היפסן, באװעגס םים די בײכער, געסאגצם װילד, צעלאזן, םיס דער גאנצער צעלאזנקײס און אוםסארשעםסקײם פון װײבערשן םין, װאס װארםס אראפ סון זיך די נושה.—די אפיצירן האבן 6ןזרשכעקס די םאנאקלען אין די איען און באסראכם די װײבער איישםערקזאם, גענוי, אפ• שאצנדיק יעדן װײבערשן רײץ װיפיל נאר ער 6ארדינם דערי ף. און דערנאך האס גאר םאיאר םײער געםאכם א פיראםיד• אװעקשסעלנדיק זיך אין םיס שסוב, םיס א פאר צעשפרײםע םעססע פים. װי צוגעװאקסן צי דער ערד, האם ער אייף זיך שינף םײדלעך נעלאזם אנהעננען — צו אײנע אייף יעוער האנט, צו אײנע אייף יעדער אקסל — און די סאםע קלענססע אייפן דין־נעשוירענעם קאפ צי זין אריישגעזעצס. דיקער, ןרייסגעזעצס די אסלעסישע ברוםס שאראיים, װי א םשעםפיאן, װאס גרײס זיך צים קאםף, און ארײגגעםארן םיס רער צוזןםענגעקװעסשסער פי־םם אין ערשסן בעססן פנ־ם, װאס אױ אים נעקוםען אונסער דער האנס — ן װײלע איז די װאנם םענסשן געבליבן צעםוםלס, צוריק- געהאלסן. באלר האס בײם נעשלאנענעם אננעהויבן גיסן זיך בלום, בלוס שין נאו און םייל צוזאםען - דער ריח 6ון בלום האס דערםינםערם, אייםנעשרישס, צום בןװוסםזײן נעבראכס■ — הורא נא שװאבוװ — האנן קילות געשריגן - — שנײרם יעקע גנב - קײלן... די םאסראםן האבן זיך צוריקנערוקס, די ברוקן־ארבעסער תאבן זײ נאכנעפאלנס םיס קולות, שויססן, סרוקענע אין נןסע קלעפ, ביז זײ זענען 6ין די 6יס געםאלן• דאםאלם האס םען זײ פארשפארס אין א װינקל, *װעקנעשסעלם װאכן בײ די סירן, קײנער זאל גישם קאנען אריים אין שםאט נאך ה־לף. - די םײדן האנן געש־יגן, געקװיסשעס. אין די בלויזע העםדער, צעקודלםע, דערשראקענע, זעגעז זײ נעלאפן איבער די שסובן, װי איבערגעשראקענע מ־־ז, און גערו6ן מאםעס, שרעםדע, װײסע און שיין לאנג שןורשםארבענע םאסעס צו הילף- םא—םע. גע-װא-לד., דאם האם נאר װילד נעסאכם, און די ױננען זענזן זײ באםאלן״ און געשלעיס בײ די האר. אלע, אם־לו די געלע פעסע *לײן, װאס האם שוין געהאם םער גרויע האר װי נעלע, האס םען גענוצס. 6ון די םרײלעכע הײזלען, אין עק שםעםל לעבן בית• הקבױת און די חרובע רוסישע קןזארםעס, איז עס אריבער צו דער בריק אין די בןראקן ארײן־ ן גאנצע סילװעססער-נאכס חאס םען אין םןיאר םײערס קןסינא געשיבירם, םיס עסלעצע סענ 6ריער ש1ין איז געזעסן די םרײלין צןנןלע, צוזןסען םיס די דײסשע נלאם-צוגעקעססע בלאנדע 6ר1ילײנס, און נעסאכס באפוצוננען פאר דער קאםינא אזיף נײ• יאר. םען האם אויםנעשניםן פארביקע פאפירן, געםאכם קײםן, שלאנגען, יאפאנישע קארבירסע פןפיר־לעםפלעך און באצירם די װענס אין די סוםיסן. שין עלעקסרישע לעספלעך האס םען נעםאכס א קר1ין *רום דעם קיסרם קריגערישן פארםרעס. גענעראל הינדענבורגן האס םען באיוצס םיס פאפירענע בלוסען און פרישע נאדל- צװײגן און א נןנצע סחנה לןנד-שסורםער איז עסלעכע סעג ארוםגעקראצן אינער אלע דערםזר און װעגן, פןרהןלסן יירן דורצנײער, איגעשםעלם יעדן װאגן און באזיצם יין קאי ביז רי םיס, רעקװיזירם אלץ, װאם נאר עם איז אינםערגעקוםען, שיעק און ױסער, קעז און אײער, םעל ײן ביאנשן. די .יראו צירעל׳ האס גאנצע קיישן פלעשער געבראכס. ןלע סאל האס םען אנדערע עסלעכע ארנעסער אװעקגענוכען 6ון דער בריק-ארבעס, םיםגעשיקם םים דער .6ראו צירעל׳ אין ששעםל. זי האס אגגעלײגם שלעשער, װיםיל נאר םןן האט גע• קאנם דערסראגן, און אנגעואגם: — אז װעסם האבן איגעםראנן, קיס נאכאםאל! װי אלע םאל, האם זיך יויך דער סילװעםםער־באל אנ• געה1יבן שםיל. אלע אפיצירן זענען נעזעסן א1יסגעזעצס ארוס דע□ לאננן געדעקסן םיש. םאיאר םײער חאס םער װי חכיד געקרעקס זיך םים די םאאסםן. ער האם געדארים האלםן חײגם עםלעכע