Literarishe bleter · 1927-09-09 · 36 (9.9.1927) · p. Seite 709

709 ליםער*ר*שע בלעטער 36 יד־ידיא פאטאצקאם צװײטער אויפטריט 1 ״ - י. ■• זזק•-*• .יזסאו־ גינניננ סין כק״ *•;לגויס ןןבער מ׳םילם זי אין יעדן שטריך םינם צארטן. טיף־אױםגעוױי• סיקטן (ס׳װילס זיך זןןגן ה ײ ל י ק ן — נאר דאס װארט רעגט זי אױף, דןןס װןןרס םארשאסט איר יסורים אן א שיער, דאס װזןרס שעגדעט זי װידעראםןןלו) נוף. מירא קוםש קײן אמעריקע, כ האט זי אהער גערוםן—איר מאנס נרודער, נאטאן פרײס (מ. ליבמאן), און א ו י ך דער םאן, דוד פרײם (ש. װײנטרויב). עוליב װאס האט םען זי אהער געבראכטז אז דאיט האט זי געלעבט אפגעזונדערם םין אלץ און אלעמען, סאר■ סיסס אין איר סיפער אײנזאמ• קײט, פאראײנ■ זסמם אין איר § איגערלעכער סראגעדיע. די אריםיקע אסכא• ספער, די ארוםיקע אוכ■ שםענדן זע.ען אדי עוגעפאסס געװען בו איר איגערלעכן ח.רבן. איר אײגענעם לעבן הןןם;י אױסגעלעבס מיםן אלגעםײנעם לעבן, און אין אםעריקע איז '.■עם צוםיל רו, צו־פעסט, עו עשירותדיק, בו זיכער, װאס איז אזוי נישס צוגע<אסט צי איר געברןןכן געמיט, צו איר אויסגע• סײגיקסער נשםה. עפעם הןןס םען אויםגעבויט חםעסט שסאקיק הויז, אבער איר רוכס זיך, אז א ציגל רײסש זיך אס־אט אפ אויף איריקאפ. עפעם. האס םען א םריער^ ראשיקע בלוםעןנ סאר איר געבראכט, נאר זי קערטזיך צי זײ נישט אום, זי א ז אין שװארצן, אין שװארץ• װײסן אײנגעהילט. עפעס האם מען א פרעכםיקן םוסערנעם םאנטל פאר איר צוגעגרײט, נןןר דער םוםערנער םאנטל ציט זיך צו דער שדײענדיקער, ק$• קעסישער און םרעכער םלןןרענס (הרסה האליסש), װאס דער פאן, דוד סרײם, דער איצט־רײכער אםע• ריקאנער ם-סעד־הענדלער האט זיך לעצסנס דןן אין אםעריקע אפגעשפארט. טרעס פירא ארום אייבער דער זיכערער, רײך־ראשי• קער שטוב םיס איר אינעװײ• ניקםטן סוד, םיט איר סיף• באהאלטענער פײן, שטויכט זיך ןןן אויף דעם װילדן .װיץ*, װןןס. דער םאן האט דא םאר איר צוגע• נרײט, און א שטארק-דער- שיטערסע, א סיף־געברןן■ בענע םארלאזט זי לסוף די שטוב צוזאפען םיט איר זונדל, (ח. םאגדלער). פריפ נרעוקײןן *ין .•זאזקי״ קןססײם־1ר)נפ<נס נײן ורץ קידנמ•[ דעם צװןןנציק יןןריקן גערשטיק י. ד. *<רקןװיש* — םרן י<נ<ר װ<יס, דר*מ< *ין דרײ •קסן, רעזסי—ריוי• ■ןסן<קן. ק*םינסקיפ<*ס<ר, װ*ר*< װידער אסרעםיערע, װידער א^ױט״טוסששיםונג אין זאל, אין װידער אםןןל — א פ-עכטיקע םצענישע'געשטאלט פ־ן לידיא פאשןןצקא. און דאם פאל — א םארקערפע• רונג םון א סיף• לײדנדיקער, נײםטרײך-שײנער ײדישער םרויען• געשטאלם. םון אירערשטן באװײזן זיך אויף דער םצענע אינם ערשםן אקס םון בערקןןװיסשעס,! — אין אלגעםײן גישט׳םארענדיק סער און נישט• םארגאנצסער, ■יעסע — םאו ■ כאםס זי דעם צושױערם אוים• םערקאםקײם, זײן בליק אין געםיל. פירא. םירא םיכאילןןװ־ נא. א שסןןלצע, אן אינערלעך-רײ• כע, םיט איר _שבת־םלבתא• שײגקײש, װןןס שסראלס ארויס םון איר יעדער באװעגונג, םון איר יעדן בליק. עס איז װי די קינסטלערישע םאר• קעיפערוננ פ,ין שלום אשס מערי און םון דוד בערגעלםןן.ם םירע• לע, װאס האגן אײנגעזאפש איןזיך אל דאם הערלעכעאון שםראלנ■ דיקע י.,םון ײדישן טראכטי״םין ײרישער עשירות,. םון ײדישן צניעותויקן רײץ, נןןר םיס א צוגןןב םון צען שװערע יאר. זי קוםס מערי• םירעלע-פירא םונם אױםגעסײניקםן ײדישן רוסלאנד. צען יןןר זענען ארי• בער. דןןרט, אין דער םרײער, זיכע• רער, זאטער און אי• בערגעזעטיקסער אםעריקע, האט םען םון איר קײן שום ידיעה נישט געהאס. און ןןש באװײזם זי זיך םיט א שװערער, שוידערלעכער לאסט, װןןס גיהינום• נ״ז• ״״״ -יו־״יז׳ לײדן זענען קעגן ניננוננ <<ן ם<ה ••*ינײם דעם א שוילכל. די עארשאלטענע װונד איז װי סארװאקסן און סארהײלס אצינד, יייי• •|ו<ו<ק• >ין .ק*ש<יי<1־ד*ס<•