Literarishe bleter · 1927-09-09 · 36 (9.9.1927) · p. Seite 707

707 ליזןרןויזן בלעסןר 36 זא אטעליע און גענומען פאדערן פין איר. זי זאל נאקעטערה״ט פאר אים פאזירן. דאס מ־ידל 'האט געריאכט א געיואלט אוז ערשט דאן האט ער זי אפגעלאזט... אן ענלעכער פאל איז םארגעקומען מיט דער טאכטער פון סטרוזש. װעלכע ער האט געזיװונגען פאר אים נאקעטערהײט פיו פאזירן... דאס שיקסל האט עס דערגײלט איר פאטער אין ער האט געשװוירן זיך נוקם צו זײן אן גליצענשטײנען... אץ באלד האט ער אויך זײן נקמה אויסגעפירט. װען עם האט אויסגעבראכן דער קריג אין מען האט זיך געריכט, אז די דײטשן זזןלן ארײן אין לאדז. האט גליצענ שטײן באשלאסן אריבערצופארן קײן װארשע ער איז אװעק צו זיך אין אטעליע, פארשלאסן די טיר אין מײנענדיק, אפנים, אז ער געפינט זיך אין רוים, האט ער דעם שליסל פון דער טיר אויםגעהאנגען אן א זײט, בײ דער ט־ר... דער סטרוזש האט עס באמערקט און געװארט אויף א שעת הכוש־ נקמה צו נעמען פאר זײן טאכטערס בושה.,1 װען די דײטשן זענען ארײן אין לאדז און דער סטרוזש האט םארשטאנען, אז גליצענשטײן װעט אזוי גיך נישט קאנען צוריקקומען. איז ער ארײן אין זײן אטעייע און געמאבט דארט א פולשטענדיקן פאגראם: ער האט אלע סטאטוען און ב־וסטן צעהאקט, אלע צײכענונגען צעריסן און אלע בילדער צעשניטן. און געמאכט פון אלץ א תל. די נקמה םון סטרוזש איז געױען א גרױזאמע פאר גלי־ צענשטײנס שאפונגען: עס איז פארניכטעט געװארן א ריזיקער קונםט־אוצר... (דיאלןןג אין צװײ באגעגענישן) •רײז 3.50 נילדן אד־עס: 23 ו>|ו<':>|ו<דז ,רײ3נ5ץ3ע\ ,־־61ו1סו5 פא־־יאב ב. קלץצק־ן׳ װארשע די װערה פױ א. װײטער רער שםוםןר (א דראםע אין 4 אקטן) פארסאנ (רראם. פא־ןןמע אץ 4 אקטן) . אץ םײעי־ (דראמע א־ן 3 אקםן) 6אילאג ב. קלעצקץ, װארשע ל־יעאן קאברין ערינ^רוננען פוז א ײדישן דײאמאטיה א 6ערםל ־איהינדעיט ײריש םעאטןןר אלן אםערלקע םיס בילדןי ■ר-ז 50. ס2 זץ1״\16תא "^?)1)810. ש. שאכנאװיטש אין דער מדינה פון די כוזױם היםטארישער ראפאן סון אכטן יארהונדערם 2 ם-ל, 288 זײםן. פ־יז פרדעס: *2 ונ^.ן.א ,>;<ז.ץ3ז.ע\ ־^1£-(810. הןןם ער דאס קינד פארשטאפט,דאס מויל... דאם קינד האט גענומען שרײען, מען איז זיך בוזאמענגעלאפן... און דער םוף אין געװען, אז מען האט גליצענשטײנען געבעטן. אז ער זאל מוחל זײן און אפשטעלן די ארבעס. צו אים אין אטעליע קומט ארײן דער לאדזשער םאברי־ קאנט נ. און לײגט אים םאר, אז ער זאל םון אים מאכן א בױסט פאר 300 רובל. גליצנשטײן צינדט זיך אן װי א שװעבעלע און הויבט אן שרײען: — נײן, הי נ״ אזוי נידעריק בין איך נאך נישט געםאלן... װי האס איר די העזה מיר אנצובאטן 300 רובל... דער פאבריקאנט בארויקס אים און װיל אים געבן נאך א הונדערטער, אבער ער האלט אין אײן שרײען: — איך בין נישט אזױ נידעריק געפאלן... דער סאבריקאנט האט געזען, אז ער װעט ױך מיט אים נישט צונויפרעדן, איז ער אװעק... צומארגנס קומט גליצנשטײן צו א באקאנטן אין דערצײלט די געשיכטע. צום םוף װענדעט ער זיך צום באקאנטן: — בארג מיר א 25 רובל... — םארװאס הז$םטו נעכטן בעסער נישט אנגענומען די באשטעלונג פון םאבריקאנט ז — װאס. בין איך דען אזוי נידעריק געםאלןז—צעשרײט ער זיך װידער און לויפט אװעק... ער קומט ארײן צו א לאדזער דאקטאר און הויבט אן סיט אים צו שמועסן װעגן פארשידענע ענינים. פלוצלונג שטעלט ער זיך אײף, קוקט־אן דעם דאקטאר מיט זײנע דורכדרינגנ־ דיקע, שפיציקע אויגן און שרײט־אויס: — איר זענט דאך אזױ שײןז איר זענט א פרעכטיקער מאדעל פאר מירז איך װעל פון אײך מאכן א ריזן־װערק... — נײן, ה׳ מאיעסטרא, — רופט זיך אפ דער דאקטאר— איך בין נישט א לאדזער פאבריקאנט און איך קאן מיר אזא לוקםוס נישט דערלויבן... — זד דאקטאר, רעדט גישט... איך דארף נישט אײער געלט.. איר זײט א מאדעל... איך װעל אײער ביוסס קנעטן בחנם, אן א גראשן געלט... דער דאקטאר האט זיך געטראכט: מהיכי תיתי און מסכים געװען צו פאזירן... דעמזעלביקן טאג האט מען געבראכט א סור לײם און צומזןרגנם האס דער דאקטאר דערהאלטן א חשבון צו באצאלן פארן לײם... די סומע איז אםילו געװען נישט קײן קלײנע, נאר ער האט באצאלט... דאן האט ג. יעדן טאג בײ דער אר• בעט ןןנגעהויבן נעמען גמלת־חסדימלעך בײם דאקטאר און צום סוף האט ער זיך געהײסן גוט באצאלן, װען די םטאטוע איז שוין געװען פאיטיק... גליצענשטײן פארמאגט אין זיך א געװאלטיקע ארבעטס קראפט און װען עס באםאלס אים די לײדנשאפט םון ארבעט, דאן נעמט ער אלס מאדעל מבל הבא בידו. װעמען ער בא־ געגנט צײכנט ער, מאלט ער. שלעפט צו זיך צו פאזירן עם האט נישט אײנמאל פאסירט אין לאדז. אז ער פלעגט אנכאפן װילד־פרעמדע מענטשן, זײ ארײנשלעפן צו זיך אין אטעליע אץ צװינגען ישוט צו פאזירן. אײנמאל הןןט ער באגעגגט אויף די סרעפ די טאכטער פון זײן הויזװירס. ער האט זי ארױסגעשלעפט צו זיך אין