Literarishe bleter · 1927-08-05 · 31 (5.8.1927) · p. Seite 602

31 זא ל ־ ס ז ־ןוי ז ו נלןסע ו 602 זיך געשראקן, געזזאלט שרײען און בשעת מעשה געטראכט, אז אין זײן לײכטן גאנג, אין די גלײכע פלײגעס, אין די ליפן, װאס זענען שטענדיק גרײט א פײף צו טאן, הערט זיך דער קנאל פון א בײטש. דער ױנג האט זי ארומגענומען, זיך געלאזט מיט איר אין פעלד ארײן. אין גאנג איז די מורא פון םטעלאן אװעק. צעקנעפלטע, מיט פארשארפטע נאדפליגל, האבן זײ זיך געטראגן אין דער נאכט, געװארן אײנס מיט דער קילער טיף־אויפגעא קערטער ערד. אײנציקװײז האבן די שטערן זיך גענומען לעשן, אויס־ געלאשן אױך םטעלאן. זי איז געבליבן ליגן אן אויםגעלײדיק־ טע. נישס געװוסט פארװאם שטראפט זי גאט, און זי האט אזוי ליב דעם מאן. זי האט אײנגענורעט דעם קאפ אין זײנע נאקעטע ארעמס. אים געװאלט פארזיכערן, אז נישט זי טראכס װעגן יינג, עפעס אן אנדער סטעלא, א נישט-גוטע—און אירע ליפן האבן נישט אייפגעהערט צו קושן דעם מאן. א פארשלאפענער האט דער דאקטאר זיך א װארף געטון, זיך געװאלט באפרײען םון איר: — לאז שלאפן, סטעלא: װאס פאר א קושן מיטאמאלז װײםט דאך, אז כ־בין שפעט אהײם געקומען, געהאט באנאכט א פאציענט. 1927 צװײ יאר ארבעט פאר דעכש ײדישו װיםנשאפט־ לעכן אינסטיטיט .:*'•כפ פין דעד צ״יט #ין 24 םןדץ 1925 ב־זן 23 םןדץ 1927. ■ריז 1.50 נללרן, אין אויםיאנד 30 מענם אדרעס פא־ באשםןיתנען: אדרעס: 3;. ו>1ע\6|3א שפיצט די אויערן. די אויגן, געװאלט פארטויבן א שטום גע־ שרײ, װאס האט זיך געריסן פון איר. זי האט געכאפט די שטיקלעך י1יכט, װאס האבן שעמערירט אויף דער קאלדרע. אויף דעד װאנט, פארקװעטשט די קלײנע פויסטן, זײ צודיק־ געעפנט און געהאט דערבײ א מינע, װי זי װאלט עפעס פאר־ לוירן. זי האט א כאפ געטאן אין בײדע הענט סינאקעטע יונ־ גע לײב, װי מען כאפט א קינד, זיך געטוליעט צו דער װאנט און זיך געטרײסלט. אין אײלעניש האט זי זיך גענומען אנסין. זי איז שטיל ארויס פון הויז. ארײנגעשמעקס אין קי־שטאל, אין הינער־ שלאק, זיך געשארט ארום די װענט, װי זי װאלט זיך אוים־ באהאלטן און זיך געלאזט מיטן פעלד, געגאנגען מיט דער לבנה. אויף א בערגל האס זי זיך צוגעזעצט. אין דער שטיל־ קײס איז זיך יעדער שארך צעױאקסן, געקומען פון די צעי װארפענע ביימער. געקומען פון די בישעס. פין יעדן גרעזל. פון פעלד איז עמיצער אנגעקומען. פלינק אריבערגע־ שפרונגען דעם דראטענעם פלויט און זיך געלאזט מיטן טאל, סיזאל זײן נענטער צום הויז. סטעלא האט דערקענט דעם יונג און זיך געיחדושט פון װאנען ער נעמט זיך דא אזוי שפעט. די נאכט האט געאטעמט מיט צײטיקע מאלינעס, מיטן יאגן זיך פין בהמות. דער יונג האט זיך מיטאמאל אפגעשטעלט, גענומען דרײ־ ען מיטן קאפ, זופן מיט דער נאז. װי אן אגער, װען ער דער־ שמעקט א קאבילע. ער האט זיך געלאזט צים בערגל. םטעלא איז אים אנטקעגן געגאנגען. זײ זענען געבליבן שטײן שטומע, זיך געקוקט אין די אויגן און סילײב בײ סטע־ לאן האט געהאלטן אין אויפגײן, שטײפער געױארן. זי האט אויפז ניר־יארלער ײדישז בית־עלמין /- ׳שי #ין י עב*ם: ד םצבות םי; שלום־עלינם, פילי■ ק-אנ׳ן, רלאדיםיר םןדקם ם$רים ר^זןנםןלד און ם. ב*ר*נ*װ■