Literarishe bleter · 1927-07-15 · 28 (15.7.1927) · p. Seite 531

531 ליטערארי** נלוםןר 28 ץא <ןר אײגענא חידושים און חריסית. דאס איז אין *לגעםײנעם *ן *רבעס ס*ר ■רןסעםיןזנעײ ןיאאזןרס, <ןר יענע אום• הײםלעך״סלינקע ייסעראסור־לוםדים, ױ*ס װײסן שוין סןריים, װןןם <*ר ן פײנוננ זײ װעלן באלד בןקוםןן, װ*ס ד*ר<ן נ*ר * װײדע אײנקנײטשן דעם סראיגידטן שםערן אין זײנע ןננעגרײםע קגײםשן, װ*ס םראכםן זיך נ$ר * רגע *רײן און ז*גן נאלד *ר1ים, *ז םיר ה*נן דן סאר זיך * .םןדנע דער• שײנוגג׳—אז1י װי תםיד-םים ליכם און םיס ש*םן, םים שןםן, װןס איז אין .תוך גענוםןן׳ נ*ר ליכם, אוןי םיס ליכסא.ז.װ,' —א דרײדל *זעלכעם, װןס הןם ש1ין דערגרײכם נײ אונז * היסשן גראד סון םעכנישער שלםות, װ*ם ה$נן *נער אין זיך נ*ך ריזיקע אונרית םים װון׳יןוציע-םעגלעכקײסן <*ר גאנצע דיוית, ■ונקס אזוי װי עם זענען אויף דער מנדערער זײס װי• דער נןןך סןראן גיסע אייםזיכסן אויך <אר די םחם-רים, װןס גײען א1יף *ן אנדערן דוך צו דעפזעלנן צ־ל, אדנעסן םער ם-ס כיבד־ואש, ■ראװען םמש ארניעם <ון נישם סארשםײן, קװעסשען זיך נעבעך א■ א שפיק לעבן א1יף א הארבער סוגיא ■ ר ץ, סארגײען זיך דעיבײ אין די אוםעםיקסםע הארצרײסנ• דיקע מאי־קא םשםע-לןם, כדי ס1ף פל םיף צו קאייסולירן אן ה^סנונג <אר ד;ם גרויזאם-סי<זיניקן, ליסערארישן •לאנסער סונם .משוגענעם בסין׳, װעלכער איז דאך גאך אלעםען <ארס אלײן םער נארו<ן, נ י ש ס צו װיסן װער ער איז און אנצו• דולן א װעלס םים דער דאזיקער חקירה. םיס דער דאזיקער שאר<זיניקער אקראבאסיק. דאס אלץ האם, םײן איך, נישם צו סון גאר נישס םים דארף ז־ אונז אין איר סונקציאנעלער באװעגונג, נאך אײיער ד איו <ארגליװערם געװארן אין דער סארםיקײם סונם װערק, ער סירס אונז צװײק (ון דעם געשאאענעם צום שא<ן ושן צום נאשעסער-און ערשס א1יף דעם דאזיקן װענ װערס אונז קלאר דער גײםסיקער ■ראצעס, װאם האס זיך אנגעה1יבן בײם דיכםער און סארענדיקס איגם װערק, צוגלײך װערם אינז אבער א1יך אין דעם דאזיקן אײנציקן סיוישן םשל א1י*נעהעלס א1יף א רגע די םי*ע םיססעריע <ון דער גאנצער אײניקער װ ע ל ם ש א ■ ו נ נ■ און דאס איז דאך די אנסשײדנדיקע קריםעריע: אין דער נ א ש א ( ו נ נ (ונם קונסס-װערק אינערלענן נאך אםאל און אז1יצוזאגן, נקיצור, א1יף אן עננען שםח און אין םילדער *אר*, אן דעם שדעק סון םעשי-נראשית, די נאנײסע נ א• ש א 6 ו ג נ סון דער װעלס. די װעלס שסייס *ארםיק און ארום און ארום *ארענדיקס-און די אוםדןגקנארע םיםיע פונם קריסיקער איז *ו געדענקען שםענדיק איר ערשסן סאג, צו װיםן שםענדיק, אז זי האס ערשם נעםוזם דורכגיץ אלע שבעה םדורי יוירח, אײדער זי איז געקוםען א1יף דעם םעםד״ צו דער• םאנען דעם גײםסיקן •רינצי■, װאס האם ש1לס געװען אק איר װ ע ר ן, און װאם איז אלײן בנח צו דערװעקן באװונדערוננ און ערסארכס■ די א1י*גאבע ■ונם קריסיקןיר אױ אלזא, נישס צו זאנן םבינ1ת, צו *ארסאסן ביכהאלםןרישע רשיםית (ון םעלות אין חםר1נ1ת, ■ון שםויכן און ש#ורן, א1יסצושויאנױן ,הש*ע1ת', אדער גאר זיך אנסשעוען אין דעם דיכסער, װי א געםרײער .*יםשאסער׳, א נודניק, און אים סיסנר1יכן װי אן אביעקס בײבש פוילישז שריפטשטעל־־ער קאראל־1 איזשיקאװםהי װאס האס בשעת1 אר1יסגערו*ן א גר1יסע (ארינסערעסירינג און הײםע דענאסן אין דער נאנצער ס1ילישער ליםעראסיר. .ואלו• בא׳ װיל אדורכדרינגען םים ל״כםנדיקעי רענםנען-שםראלן דאס נאנצע םענסשלעכע װעזן׳ פדי זיך איבערצוצײגן, װיסיל ס׳איז *אראן אין אים זעלבםסזוכונג און אײגנװילן ארײנצודריננען אין (ארשידענע ■םיכישע צישסאנדן. דער דיכסער — זאגם אי• זשיקאװסקי-דאוף זוק די מענלעכקײם צו דערגרי־כן צום א■• גרונס סין א1יסריכםיקײם און אפת. .•אליבא׳ דעקט א1יף די סארבאהאלסנקײס 6ין מענםשלעכן װעזן און װייזם *רײ און דרײםם זײן נאקעם הארץ אין ציסערם נישס פאר ק״ן שום קאנסעקװענצן. איזשיקאװסקי נארס נאך אמת, אין םים זײן שםארקן םאלענם דגםאסקירם ער דעם <אלשן אידעאליזם. א1יםער דעם באריםכן רןםאן .סאלובא׳, האם ער אנגעשריבן *־ל נאװעלן, דראםען, װעלכע זענען אויסגעשפעלם געװארן א1יף אײניקע בי• נעם, לידער, א גרייםע אפהאנדלינג װענן דײםשן *ילאזאף הענעל, אין ■יל קייםישע ארגעסן. די אינםערעסאנסססע װערק <ון דער לעצםער צײם זײנע, זענען ,װענן ■ערסידיע׳, — דאס איז די אײנציקע ארבעם א1יף דעם געבים אין דער ■1ילישער שאראך. ער האם א1יך דער ערשסער אין ■1ילן אנגעשרינן א נר1יס װערק װעגן דער םעאריע און עסםעסיק <ין דער ■ילם• קינםס א• נ. ,די נענסע םוזן׳. דאס ניך איז איבעדגןזעצס א1יף <יל אײראאעישע שסראכן. איזשיקאװסקי איז איצס אײנער קאראל איזשיקאװסקי (גענ1ירן אין יאר 1873) איז דער דרײםםןר אנזאנער און קעפזער *אר נײע סארםען און אידעען אין דער •וילישער ליםעראסור; ם׳דארף אינעררײםן, זאגס ער, םים דער ם1רא *אר קאנםעקװעננן און צילן צים סיסן ■סיכאלא• לאגישן נאסראכסן זאבן און םענסשן. אסנעססן האס ער דערגרײכס די רעאליזיריננ ■ון זײנע אנש1ױגנען אין זײן בוך ,■אלונא׳,