Literarishe bleter · 1927-07-08 · 27 (8.7.1927) · p. Seite 517

517 ייג״ואר,** נ ל < ס ר 27 זא דרײ פיל־־ידער פוז דארפישער נויט רחל ה. הארן ׳ פשעמישל און רי קינרער, אױף יועלנןן ם׳איז דער זו>ו־ן 6ון זײןי פןזםןר געםמל;, װי 8 צפגרנער םוןןג אױף םםיינן ני״ט #1װ$רנט היי אין םעלד, הזןנן מםיל זיך זװגערוקם זײם נעט און םארמעםט געכעטן: — םאםע, איך האנ נעװןןלט םיר וןנשנײדן א שטיקל נרו־פ — איז שיין רער קאכטן א-ן דעי נאםער יײריק — — און יאמקע װײנט אין װינקל כײ דער טיר און גריזשעש זיך די?יננערלעך פאר המנער — םאםוניא, זו׳הערבו - האט זי אװעקגערוקט 6ון ויך רזזם נײנענוירענע אק איז אויסנעשטאנען 6ון געלעגער םאלן קזןרן אױף ברויט, דאם לעדטע ביסל אויםגעװאקםן, רוםניק הבואה. עס האבן אל׳ן פארח־דושט געקוקט די ק־נרער או־ף דער םאםען, ם׳האם זײ נעװןןלם זיך לא5ן םון איר םארקוץמטן םנים, םון די פאידרײטע, זויטערנדיקע 6־ס, אויף ױעל5ע ם׳שאקלט זיך רי םאםע, װי א טיפורע, אהין אהער. און חןם םילנל, װלם עפנם אויף דאס טויל, װיל, דאכט דך, עיעפ זאנן, שרײעז אויף א קול, נאר פ׳װארנט זיך םיט די נישט זועםאלםע ריר פון פײצטן קז>רן, און שטרעקט ארוים א װײםע, לאנגע זמננ 6ון םעי1 זוי רי היננעריקע קינרער. ל י י ו ו ע אין קײנער װײםט נישט װו אהינגעקוםען איז רער לײװע רער םשונענער װאם האט געבינען אין א שלײף די װעגן פון יאװערעװ ניז םאשזו־םק, 6ין םאםנער ביז קײן גרײריננ, טראננדיק אי; כיזעם־קעשענע רי נ׳־יװ זוי זײן פעטערם באצטער ריװטשע. עם האבן אים נעק,נם שוין אלע הײוער אין רי דער£ער, ם האט דער גראער װעג זײן לאנני, אויםגעשפיעטן שאטן אויפנענוםען, װי א פערר זײן אלטן רײטער, און ם׳זענען שטיל די הינט געלעגן אין די בודעם, װען ם׳האט דער גיט נאקאנטער ריח 6ון לײװעם שװארזער נעקעשע גערעדט זני זיער הינטיש האר׳ן. עם האנן זיך געםרײט םיט אים רי גױעם אינם 6עלר, אײגגענראכענע װי םנאפעם א־ן רער טיטן, אין םיט א לאצן, װאם שטעקט ם־ט גוטםקײט 6ין ראזעװע נרוים האנן זײ געפרענט נײ אים: — ליװע, דו האםט דאך נ־שט קײן טאבן, נישט קײן םאטען, פארװאםזשע נעםםטו נישט קײן װײב װי אלע ״רײנע״. זי זאל דיר אויםװאשן א העםר אין אפקאנן א לע6ל װאיםםז — ם׳קיקט לײװע אויף רער גויעס רויע, אויפגעשפרוננענע 6ים אין אקערם רורך דאם נרוינע פעלר פון אפגענרענטן שטערן דעו עלפנער לענל־1 װען ם׳איו דער .עלפםער לע6ל״ זיגעקוםען נו רער שיםל און גראד אין יענער ץײט, װען ס׳נלים אין פעלד דער קארן האם א נײזן קוק געגענן דער טאםע אויף דאם נײגענױרענע, װאם איז געלעגן אײנגעװיקלט נײ רער םאםןס זײט (און װיג האט זיך געװיגט אלײן, 6ארװ־נט א כליפען ראם זיװײיעייקע) און געװארטשעט, װי אן אלטער, נײזער הונט — זוים װײנז ,ביזם עפעם 6ין םשפחה קרוליקעס, װאם פלאדזען זיך און פלאדזען אן א שיעור, האםט א6שר פעלד פאר אלע, װי רעם שופככ פארבעי שטײ אויף אין ני ריר טארבעלעך פאר זײ״ דער רעגננו־נן 6ון א הויצן שפי האט דורצגעשניטן שארף די גראע דעםערונג אין ס׳האם די טיר א קװיטש נעטין פין שרעק איגטער די שװערע הענט 6ק נאלעבאם. אין ס׳האט די שױיגער, װאם א־ז זײגעװאקסן זײ רעם אויװן, װי נרו נער םאך זום 6י5טן. שטאם פק בײםער, אראפגעלאזט אויף דינעם םארעם 6ין רער שנאה ־וערםער, װ־ קלײנע אצזרריקע שנינע/ װאס זױגן אוים דאס ייוט: ,חימש דיך נישט, טאצטער, א םאן איז א םאן — ב׳נעדענק, או םײנער האם םיך נאך געשלאגן םיט א ריםזןן, ײען צ׳האנ געהאט ראם ערשטע קינד א מײדל לין םיך געװאלט ארײסטריבן 6ין שטינ א שעה נאך רעם גענייחו אין טאקע, טאקע, װאס איז דיר אויסגעקוםען נראד אין דעם ״נשערנאװעק״, ־יען ם׳ענדיקט זיך דאס לעזוםע 6ערםל נולנעם *ין םען םח שוץ גק אין הױף פאררינעןי׳