Literarishe bleter · 1927-06-17 · 24 (17.6.1927) · p. Seite 463

463 לי9;ר*ריז; נל;סןר 24 זא װעלן *1ין די ב*ר*סונגען *טײן אינגןנב *1יף דער געהןרי• קער ה1'וי לםיבת דער ז*ך, לםיבת דער גענעקײט. װןרנם םיר םןרן נישס סןדנעםן: סין די בןםליסן סין ביז*ם;נ**ר הענגס דער גירל סין בענדליקער אין א*סר הינדערסער *רסיססן• סאםיליעס אין ניסס ויײניקער די *נסװיקליננ סינם ײדיסן סע<• םער אין קיםענדיקן סעז$ן אין א*שר א1יך אין די שאעסןרדיקע. זןלן דןס די דעלעגןםן נעדעגקזן: קיקנדיק אייף דער וןיגעסיענער *רבעס קיםט די 6*ר• װןלסינג םים ן רילק געמיסן בים ביזןםןנסןר. ןבער א1יך םים ן וןדעריגג בי די רעלענןםן. זןלן זײ דירך דער ערנסס• קײם אין די בןר*סיננןנן בןװײזן זײער געזעלשןוםלעכע רײפקײם. די ביז*םענ#ןרן 1ין ןרסיססן הןבן ן ב״ם געשםם פים זײערע זײער סעססערןכענסעזלע ןבער װײניק זןללעכע דיסקיסיעם• ש1ק די לעבםע בװײ בוזןםענסןרן זענען אין דעם ארם נעװען * שרים 6ןר1יס. םען הןס זין ן סך װײניקער א1יםנעסענהם אערזענלעך. םיר װילן הןסן, ןז הײנסיק םןל 6ין רעצזס א1יף לינקס: ס. יוװילער, ד. םארםאלןװ, ש. רןזען. ד. לואי, ח. םןנדלער, א. רןס• ם*ן, ה. סישער, ד׳ר ם. װײכערס, י. גןזש ק י. ד. לעדערפ*[• עס פעלן די םיסגל־דער סין פןרװ. ש. ל*נד1י אין װ. נײה1יז, װעדכע זענען נעװען ןוװעזנד סין װןישע. די צענטראל * פארװאלטונג פײ פרןןפזיםיןןנעלן ײדישן ארטיםטן-פארײן אין פז׳ילן. חברים, פיר זןלן זיך קןנען דערלויבן אזא לאננע הםסקה אין שפילן װי זײ• סז חדשים ד*רף זײן אונזער נןרםןלער טעאטער• םעוןן. די איבעריקע 2 םרײע חדשים װעלן געבן * םעגלעכקײס דעם אקםיןר, װןם הןט געקןנט ןאשפןרן םין די 10 חדשים אר■ בעס עטלעכע גילדן, ןםבירוען ערגעץ, שעפן גוחות אויסן גײעם סעזןן. אין דער, װןם הןס נישט געקןנט ןפשפןרן ןדער ער דןרף נישט קײן ןפרו, װעס האבן די מעגלעכקײם בו םןרן אויף גאםטרןלן, בײ װעלכע דער יאקםיןר, װןס קןן זײן *גאסטרן• לןר, װערט םןראליש דערהויבן און םאטעריעל דערכאפט ער דןם, װןס א סעוןן־טעאטער דערגיט אים נישט. םיט די בװײ םרײע חדשים קןן מען אויך פרןםעםיןנעל אויםטין א װיכטיקע זאך: טריפעם פון גרויסע שטעט םיט א מארקע און אײנגעשםודירטן רעפערטואר םון די 10 חדשים װעלן זיך סאר דער בײט קןנען לןזן אויף דער םדןװינץ און אײנגעשפיל• טע שסענדיקע פ־ןװינץ־םרופעס װעלן הןבן אםעגלעכקײט 2 חדשים זיך ארײנבוכאפן אין דער גרויםער שטןט. דןם איז םין• פעסיןנעל זײער װיכסיק: דער גרויםשטןטישער אקסיןר װעס זיך באקענען פיט דער פרןװינץ און זען בי איז ער טאקע כסדר איג■ גאנבן אפהענגיק סון דער גרויםער שסןט און דער פעיקער פרן• װינבעי אקטיאר װעט זײער םיל דערגרײכן בײ דער געלעגנהײט פון באװײזן זיך אין דער גרויםער שטןט. חוץ דעם דארף םען אויך דערםעגלעכן אויםלענדישע גאססרןלירנדיקע ארםיםםן אין סרופעם בו געבן סןרשטעלונגען בײ אינז. און דער עיקר — דןס איז נןך הײנט בו טןג בײ אונו גןר א שטארקער עיקר — װעם אויף א ס 1 חדשיםריקן םעזןן בײ די אונטערנעמער זיך לןזן בו• גויםשסעלן דער בידזשעט לײכטער װי אויף א האלב, ןדער גאנץ-יןריקן םעזןן די סראגע װעגן סעא^ער־םעזןן דארף םער בײ אונז נישם ארויסרוםן קײן שום דיסקוסיעס. 'מ׳טןר זי אויך נישט לןזן, װי ביז איבסער, ןםי. א 10 חרשיםדיקער טעאסער־םעיןן דארף ןנגענומען װערן אײנשסימיק! י. נאזשיי■ דער בארמאלער טעאטער-םעזאן בװישן די סילע םראגן, װןם װערן באהאנדלט אויף די יערלעכע בוזאםענסןרן, שטײט, יןר אײן יןר אויס, די םראגע םון טעאטער־םעזןן: װי אזוי דארף ער אױםגעסײלט װערן און װי לאנג דארף ער געדויערן? פ׳שארסט די ם חות און די ביגגער, פ׳פילסולם זיך און פ׳לןזס די םראגע תטיד ןםן סאר די קיפענ• דיקע סארװאלטוגגען, זײ זןלן האנדלען, בײ יעדן םאל באזונדער, לויט זײער אײנזעען. אויף דעם הײ-יןריקן בוזאםענםןר פוז די דןזיקע פראגע, אײנמןל סאר אלע םןל, ערלײדיקס װערן. עם איז שוין הײנס קלןר םאר אונז, אז דער טעאםער־םעזןן טןר נישט, װי אין לעבטן יאר, בעסײלט װערן אויף בװײ, משום כפה וכםה טעםים. קידס־כל קןן אין טעאטער נישט קלאפן אלץ װי געהעריק, װעז, אײדער דער אנםאםבל באװײזט נןך זיך בו באקענען םיט דער סביבה, מיסן רעזשיםער, סוםלער און אײן ארטיםס םיםן בװײטן—איז שוין סוף םעזןן. דער אקסיןר הןט נןך נישט באװיזן װי געהעריקזיך אײנבוןרדענען אין דער דירה, נןך רעכט נישט אויםגעפאקט דעם קאסטן, נןך אםילו נישס בוריקנעבןלט דעם דירעקטןר דעם גאנבן אװאנס — און שוין ענדיקט זיך דער םעזןןז עם טיעסס ןםט, אז בפשך פון אזא קירבן םעזןן װערן, סך הכל, אויםנעםירט 2 ןדער 3 נײע פיעםעם און גרןד הןט זיך אין זײ נישט געסינען סאר דעס ןדער יענעם אקטיןר אפאםיקע רןל. איז ער ןפגעװעז אין א טעאטער א גאנבן סעזןן אין דך מיט גןרנישט נישט געקןנם באװײזן. און נןך אנדערע טעפים זענען סאראן, װןס זענען נישס גינסטיק אויך םארן אונטערנעפער. דעריבער םוז םען באשליםן: דער טעאסער־סעזןן איז א יערלעכער. און װיבאלד איערלעכער, םוז אויך םעסטגעשטעלט װערן װיםל װןכן ןדער װיסל חדשים עס דארף געדױערן איא יערלעכער םעזןן. אין אםעריקע געדויערסער בלױז 36 װןכן. בײ אונז, פײן איך,* דארף ער געדױערן גאנבע בען חדשים. װײל ראשית זענען בײ אונז די היבן נישט אזוי שסארק װי דןרטן און זײ האלטן אויך נישס אזוי לאנג. והשנית איז אונזער םאסעריעלע לאגע װײם נישט אזא גלענבנדיקע װי בײ אינזערע אםעריקאנער