Literarishe bleter · 1927-06-10 · 23 (10.6.1927) · p. Seite 437

437 ליסןרןרישן בלעםער 23 זא ק א פ י ט ל ע ך ״א י ו ב״ (פון דער זאמלונג *ביבלישע דיכטונג״) פםח ק א פ יד■1 א י פריװ, 6יר זײ אפ א הײם *ליריקי די קענםס םסתם דעם װעג 8יי'|! אודאי, יענסם ד?ך זײזר לאננ, אין יןרן אוראלטע געבייח!... צי ביססי געװען אץ די איארית סון שנײ, עי האססו די קױאלן 6ון הןןנל געזעו. װאס איך הןב בווהאלםן אייף סינססערע זוײפן, אייף טעג סון געשלעגן און שלאכםן? פון װאנען שיאלט זין דירןי דער רדגן, דער שטורעבם שסארט זיך אייף דעי ערד? װער שנײדם סאר שםראםען א קאנאי׳ א װעג סאר דינערן אין בליצן? נארעגנם לענדער סריקענע, םדבריית אן װיינערשאפס, באסלאנבם די װילדסטע בוײטע נסעסעם םיט נרינע סרישע שסראבונגען? צי קענםםו דעם סאסער פין רענן, בי װײסםו, װער ם1י האם געבוירן, עי קענםםי דעם בויך, װאם רעם אײז האט געםראגן? ריף אן דעם געבוירער פין היםלישן םראסס! באהאלם זיך דאס װאםער און שטײפם זיך װי שטײן, פין אסגרינס דער אייבעיפלןך?מעלבט זיך *ונייף! בי קענססו פארבינדן די שניר סינם כיפה, בעלאזן די לײםשעס פין כסיל? ארייםשיקן גלײך אין דער צײס די סלאנעסן אין פירן דעבש בער םים די קינדעי? ני קענםסו די אלע נעזעבן פין היםל, קענסט פאכן געװעלטיקן אים אייף דער ערל? קענםם אויםהייבן דיויך ני די װאלקנם דיין שפיס, אין ם׳זאלן דיך שםראמען םים װאםער באדעק,? ני קענסשו די בלינן באפ1ילן, און זײ זאלן קוםען און זאגןז אם זײנען םיר דאן װער האס אץ די קעמערלעך חכםה באהאלםן, פארשםאגד דעם געדאנקען נענעבן? און װער האס מים קלונשאפט דעם היםל געבלזיס. די א1יבערש;ע לאנלען פארשלאסן, פארשסײפם דעם נעשםאלנענעם באדן, די ערד-שסיקער װױער באהעסס? ני סאנגםםו דעם ו1יב סארן לײב און זןסיקםם רער לײבינס נעוינרל, װען זײ, א־ן רי הײלן געבייגן, בײם לאקערן זינ,? אין װער גרײם דעם ראב אן זײן םאננ, י י ד י ש : גורם אן װי א םאן דײנע לענדן כװעל סרענן און דו זאלסם דערנײלן: װאי ביסםו געװען, װען איך האב געשא6ן די ערד? װער האם זי נעמאסטי, גענייגן די שגור? אייף װאס זענען אינסעיגעלײגט א־רע שײ״לן אין װער האס איר עקשםײן אנידערגעװאיפ,? װאו ביסטו נעווען. װען ס׳האבן די שסערנס פארסאנ ניזאםען אין כארן םיס איסלעכן בראש־ת-באשאפינג די ערשסע נעזאנגען געשאלס? װען איך האב סאררינלם םיט סירן דעם יס, פארהאלסן דעם שסראם חאם געזענט האט פון טראכם, אין װאלקן פארדעקם אים, אין נעסל פארװיקלט, געשניסן א גרענעץ, פיט שלעסער סארקלאסס: אס ביז אהער קים און נישס װײטעח םארהאלט דא דײן ברויזיקע םאליע! ני האםסו אםאל דעם אריםארגן בןפוילן? ני האםםו באשסיםם פארן װעגום זײן אלאץ? נעם אן די ערד פאר אירע עקן און םרײסל אס די זינדיקע! זאל זי זיך װי א שםעפסל קערן, אראסהארפן זײ װי א קלײח נעם ני דעם שיין בײ די רשעיס, נעברעך ביי זײ דעם שסאלנן ארעם! ני האססו דערגרײכס ביז די סיםן םון ים, דעם אסנרונס דערגאנגען, דערפארשם, ני האסםו דעם סו־ער 6ון סיים װ$ן אנטסל,קש. דעם אונסערװעלם-םויער דערבליקס? צי האםסו באנריפן די רויםען פון דרערד? זאג, א1יב די קעגסס זי אינגאנע;! פין װאנען קוםם דער שםראס 6ין לינש, די פינססערגיש, איז איר קװאלז •) דער םסר .אױב־, ידי בסקסנפ, בסשפייס פין פ־ליןםןןפ־שע און םסניסלסגישע װיביחים *־ישן *־יבן *זן ז-נע פ־-;ש• א־ן ז-נן שענות בסם־ש זיך דןי־ נןיראנשע- אייב *י *אלייין, אז נעט איז בס• נסננןן נןנן אים 0; *יטר^כש. די תברים ןנםפןרן אום דארויף לםוף אין די קאסישלןן ל*ח. ל־ש, ם, ם׳א — שרעש נעש *רויס םוש *ן ןנט*ער קענן א־וב;, >ז דער םענשש קען נושש באנר״סן די ש־פקלש פון דןר נעםלעצע- הנהנד״ די דעזוקן קססישלןן םין .אױב• זענןן פי; דו שססרקםשע שילרןרינגע, א־ן תנ־ך. זיי זןנןן װ־ינ־ק נינעננלןך אפולו שסר גושע תנ׳ךיקענןר. *םח קאסלאן הןןש זיך םיש זיין יי דישןר אובןרזן*ו:נ באםיט אש די װינדן־באדן בובלושע *אןםן איבןר*י- נןנןבן אץ א לייכטײר שסראך. _ רעד.