Literarishe bleter · 1927-06-10 · 23 (10.6.1927) · p. Seite 438

23 א כ רארישע נלזסןר דער שו^ר שןולס, ער הירזשעס ד.1יך *ון ברויזט און ױיסס און הערם 8ין װײם מדחםהקנאל, סרוםײסן-סרעל און איפער *לץ קאמאנדע-קלאנגן שםאםס 6ין דיר די חבםה שעארנערם זןלן פליען, אייסשפרײסן די סליגלען װײס אהין גו דר1ם? דו באנ;לסט דעם $דל;ר׳ אין די ה1יכע שװעבן, נ1יען זײנע נעםסן, ח1ינען אין די םעלזן, א1יף די ם.רעם-שםי1ן, אין םון דןרס אין הייטן שיקן זײנע בליקן, נישסעדן זין שפײזן, לאזן זײנע ייננע זוכן װו נןר םנרים, זײער בליס צי זיפ;? גורס ןןן װי א םאן דײנע לענדן, כ׳װעל םרעגן און דו זאלםם דערצײל(: אם האב אין געשאםן דיר א בעהעםאס, ער שםייזס זיך םיס גרינס, װי א רינד *1י6׳ן אעלד; װי שסארק איז זײן קיא6ם אין די לענדן, זײן םאכט אין נאפל םין ב1ין; שםעלט אן װי א צ<דער זײן מײדל, געםלאכסן װי שםריק *יםלעכם אדער; בײנער װי קוםערנע שסאבעס. קנאכן װי איױןירנע שסאננע;; סראנן די בערג םאר אים פאשע, דארם װי די פעלד-חי1ת שםילן. לינס ער אין שאסנס, ^באהאלסן אין זומם אין אאיר, שאםנם 6ארשסעלן זײן שאסן. זײן םובה-די װערבעס םון סאל• םאםעלעך םארנעםט ער דעם סײך, זוםם ער דןם ירדן אין זיך. װילססו אים םאגגען, 6ארכאם אים דאס א1יג, לעכער די נאו אים םיס שםר1יכלען1 * קענססו דעם לוית; םיש א װענסקע שלעםן, א1יף זײן צונג א שסריק 6ארװארפן, א ן זײן נאז א האקן לײגן, םים א דארן לעכערן זײן באק? צי װעש ער דיך וחמ־ם בעסן, אײננעפען םיס װײכע רײד דײן הארצן? א£שר שליסן גאר א בונד םים דיר, אוגםערנעבן דיר זיך סאר א קנעכם *1יף אײביק? שם־רםס םים אים װי פים א 16ינעלע. םענסעםס א־ם 6אד דײנע םײדעלעך? 438 ל י ט װען ס׳שרײען די ע61הלעך זײנע אין בלאנדזשען אן עסן אריםז צי קענסםו די געבורס-צײם 6ון די געםזן, צי װארםסםו אם די װייען 6ון די אינדן? צי צײלםםו די חדש־ם 6ונם סראגן און װײסס די צײט 6ין האב,ז זיי קניען — שםי.לסן זיך די קיגדער און רײםן זיך אדורך אין װײסאג און װאקסן א1יס צװישן גראזן און װערן קרע6םיק אין סארשװינדן אין קוםען ש1ין נישח מער ציריק. װער האס די װילדע ח ית שריי געפגכס, די בענד 6ין ם1יל*יױד-װער האט געעןנס? װען כיהאפ זײן ן;ײם געמאכם דדבש פדפר אין זײנע װיינוננען - די װיסטענישז ער לאכם םין שםאםישן געסיפל, הערס ניס קײן ברוםען 6ון באצװינגערם, ער זוכס זיך פאשע אויף די בערג אין נישסערט איםלעכס גרעזעלעו צי װעס דער בו6לאקס דינען דיך אין בײ דײן קארעסע זיך װײלן, זאלםס בינדן אים םיס שםריק צום בײם אין ער זאל בראנעװען דײן םאל׳ זאלםם אים געםרויען דיין םאיםעגן, א1יף ז־־נע כוחית זיך םארלאזן, ער זאל דיר *־ינב־ענגען די ז1יםען, דײן שײער אנאילן םיס תכיאה? אס זינגס א ליםטיק םויגעלע, אס פדיס א באסשאן שװעבנדיק, די אײנר אי־ף דער ערד געלאז;, דארם א1י6ן זאםד ז ך װארעםען; פארגעסס: ס־קען איכלעכער 6יס צעסרעסן זײ אין איםלעכע םעלר־חיה צעקװעםשן זײו בלײבם הארם צום אײנן קינד, װי צו א םרעמדס ק־ין 6ארכם, װאס ס׳גייט צו גרונס זיין םאטערניש: װײל גאט גים אים לי חכםה נישם און סײלם א בם דעם 6א־ששאנד נישם אײןו שװעבם ער אצינד אין ה־םל.ר1יכ און שפאס 6ון 8ערד און 6ון זײן רײםער. צי גיםסו םעיסיקײס דעם 6ערר, באק־1ינםס דעם האלז אים םיס דער גריװע, צעשסוריםס, װי א ה ישעריק, א־ן פארכסיק-פיעכםיק הירזשערײ? ער שארס די ערד אין בר־יםן םאל, פול פרייד א1יף זײנע כיחות, און נײס אנסקענן דעם נעװער. ער שפאס פין שרעקן, ציםערם נישס, ער סרעס נישס אפ 6אר שװערס און ב1ינן; עם קליננען 6ײלן איבער אים. לאנצעסן, שפיזן בליבן, - ער װפש די עוד םים האסש אין שםורעם אין הערם נישס דעם סריםײםן קלאננ;