Literarishe bleter · 1927-05-13 · 19 (13.5.1927) · p. Seite 358

19 א ל יסנ רןריען נלזסןר 358 קאװע• איך א־יל םיך *װיקגיגײן. נןר די קאװע איז ש1ין לאננ פארםיק. לארא י&םיס זיך יעדן שריםןרגן גו הןלסן די קןװי ױנקם אין דים ריכסיקן יישטאנד: עס זןןל זײן נישם נו הײם און נישם צו קןלס, פדי, אז םעם זןל זי קינען א1יססרינקען גל״ך, תי ער גײם ארינסןר, אז נישט, א1ינ די ק*װי איז א קאויסשקע ױ הײם אדער א סרןויעדע נו קןלס, םןכש ער ןזן גיאי/דער אין 8<1 הארםידלר — היםל ע6ן זיך, און זי נאםיס זרך נו סןרםײדן אויסהערן סעםס געשרײין. נישם אז זײנע גישרײין זןלן איר שס*רק ארן-זי װײס, *ז א םאן דארף שרײין, אז אלי םענער זענען אזויו נןר זי ווילם זיך ישיס אויסהערן זײנע געשרײען, װײל זי פוילם זיך א1יף זײ ענםשערן, װי עס סוןן^ אנדערי־ װײניר. אין סעם איז אין דער אםתז א1יך גןרנישם ןזן שלעס סןר• נןר אז ער שרײם נישט, ם־לס ער זיך עפעס ןז1י לײ> דיק, אז1י סעםס.. ערשם ד$םןלס, װען ער שרײם $ן א יף לארא, אזוי געשםאק, דער6ילס ער זיך װיכטיק, דערםילם ער זיך נןלענןס אין ה1יז, ן יש א1יף דער װעלםז און דןם, װאס ער קוקס כםעם קײנםןל גי*ם א1יף איר, איז א1יך נישס, װײל ער הןס זי 6ײגס, דןם װײנ זײנע. ער הרס זי נישט 6ײנס און נישם ליג, זי איז זײן װײנ. איז װןם הןט ער װןס נו קוקן א1יף איוז װןסי, ןר הןס זי קײנםןל נישש געזעעןז און ב5לל... נכלל איז ער ן 6ןרנוםענער םענסש, סעם. װי ער שםײם א1יף, הײנם אים ןן זײן קןם םרןכסן םין ניזנעס... דער קן■ איז אים תשיד םןרשלןגן םיס ניזנעס• נו, קוקס ער א1יף איר נישס, — קוקס ער א1יף איר אזילו נישם נשעת ער שלן6ם נענן איר אין איין נעס — קיקס ער דען א1 ף די םווכלים נשעת ער עםם זײו א1יף ןלץ קלעקם נישם קײן נײס. — לאװא — שרײס ער נו איר ש1ין דןס לענסע םןל נןך נשעת זי גײם ןרינסער די סרעם, און שילם אים אונסערן נןז, שילם אים ןז1י זין, פסלט ןן װערםער און גוסםוסיק, כסעס סעכאניש. — לאװא, האװי ןם.1ן םןך שנעל 6ןװסיק די קןװע. ןבער לןזן לןום זיך עם ס1ף.פל-םוף אייס פים דןם, ןז װען ער ל1י6ס ןרונסער אין ן נען םינים ןרום, שוין אין דעם אוינערםןנטל און א־ן הוס, םיסן פןרט6על אין הןנס, ניס ער נל1יז אײן זופ ןדער נװײ םון דער קןװע, און אײלם דך גלײך ןװעק, װי א אינסערגעשןסלנער אן ןגוד־נןי*). ןס ןזוי יעדן םריםןרגן• (הםשך קוםם) ■) זוײל זיך. ין נעזינס. פארלאג 3. הל עצהיז י. ק י פ ל י ב ג דאם בוך פון דשאנגל 6ךן ענבליש ל. שםפידא רייך אילוסטרירט 320 זײםן — 4.75 גילדן א־רןם: ס2 1ך1׳ב\1316ז ,סװסגצזס^ ,"ז6ו1ס!8, אויף דעם נישם. זי םוילס זיך. נ\ םעמס זױלערייען איז זי ש1ין ניגעװ1ינם געװןרן, אין נןלײדיקס זיך א1 ף זײ נישס, װי ן סרײע נחסה נןלײדיקש זיך װןרשײנלעך גישם א1יף דעם עאלענןם שסיץ. סײ-װי — בןלד ד,!יבש זיך שוין סעם א1יף, גיס ן גענעץ־• — ס׳שי ש1ין מץכן די נעם, *לאװא׳? (ןנשסןס ן ריש קיםס בײ א־ם תםיד אי1יס ן װןװ) -איך גײ שלןם;... 6ןרגעס נישש ניבושליםן די סױון. אין ד<ר 6רי שס־ים םעם א1יף תסיד א1יף דער לינקגר זײש. די ערששע זןך שרײם ער ןן און םןםשם א1ים די קינרערלעך. ער םוט עם נישס ןזיי א1יס שלענסקײס, װי גיכער דער8ןר װײל ער איז ן םןשע, און ער הןש ן רעכש דערנו. ער הןש לינ זיך 6ילן כןלעבןס אין ה1יז. ן חיץ דעם: — דןרשן דןך קינדער קריגן ערצלוננ, װיסן, ןז זײ הןנן ן סןסן, — נײןז שןרסיק נעמןרן םיס דער ערנ;ונג שון די קינדעי, ה1יבש ער ןן — םינקשלעך יעדן 6ריםןרגן — נו שרײען: — לאװא, װו איז דןס הןנסוך? — לאװא, װו איז די זײף? לארא שרײם ני אים ןר1י,* סון אונסן, שון דער קיך, װו זי זינם און עסס ש1ין, — װו ןש יענע ןלע זןכן געשינען זיך. ןבער סעם בל־יבס אוםנושרידן, װןם הײםט — זי זיצש זיך דןרםן אין הויבם זיך ןשילי פון ששול נישש א1יף? ןש ןז1י ם1יג נישס• ה1יבש ער ש1ין ןן נו שרײעי נןך העכעי: — לאװא, םע זןגש רןך דיר, אהער נײ... — לא־א, קאש אם א\ן װןש זי זןל זיך גישש בןםלען א1יםנגע6ינען 6ון אינסן, װאם ע־ װיל דןרםן אין דער ה1יך. איז ןלץ א\םזיסס. ער קיםט בןלר ןרײן אין נריים כעס און ה1יבט ןן צו םיםען םיס די 6־ס: — גאד דעם איט*), קענסםו נישס ןר1י6קוםען, ןז םען רופס דיךז ײ1זאם יי י׳ילי)... ביזקל לןרן, ן אוםנושרידענע אין װןרפשנויקע, װןם םען הןש איר איבערגעעלןגן אין פיסן עסן, הײנם זיך ענדלעך א1יף א1יף די סרעם, װןס סירן ןר1יף נום בןד־ציםער. אונםער דער פןםע 6ון איר שװערן, צע6ןרענ;ם נוף, א1יף װעלכן עם םרײסלן זיך סודן נןנצע שעסס, קרעכצן ןזש די סרעם. ערשש איצש, ןז זי קימס צי אים ןר1יף, סןםנדיק, או1 קיעכננריק-װי ןן ןלסע ײרענע, און אלם איז לארא בסך-הכל נװײ-און-צװןנניק יאר — ערשט אינם דער6ילס זיך סעם נוםרי• דנגעששעלם• ערשס אינש דערשילם ער, ןז ער—ער א־ז בןלענןם. ער הןלש זיך איצס בײם גןין. ער גןלם זיך יעדן 6רי• םןרגן, — דאש איז זײן רעליגיעזער ריסוןל צײם א1י8ששײן. אין בןד-ציםער איז ןלץ רײן, ןלץ אץ ןרדנונג, ןלץ ציכסיק, װי אץ א שפישןל. אלץ איז א1י6ן ןרם, װי אץ ןן ןסשײק. גן־נישס 6עלם א־ם. און ב׳אםת הןס ער זיך נישם צו װןס צו םשעפן, נן־ גןרנישם... זי איז דןך זײן װײנ, ני נײןז איז װאם איז ש־יןז װער װעס אים זןנן דעהס? נישש קוקנדיק א£ילו אין איר זײס, ברוםם ער איצם אר1ים:— — גיי ןרונשער אין קיך, אץ ששעל א1יף ניך א1יף די ) קזס *יןיף. *) זידל װערנזער.