Literarishe bleter · 1927-05-06 · 18 (6.5.1927) · p. Seite 337

337 ליטערוןרילן בל7סזר 18 זא גח׳יםער ,װיהט״ *ן**ך*ן/ץ// װארשעודןר ילדישע־ // 1 1 .קינסש םןסםןר גרינדער און לײטער: אירןן קןםינסקא און זינםונס םירקןװ ט ו א ר : י. זשולאװםקי-״שבתאי זנבי׳ ם. ױשקעװיסש - ,דעם *דן־ ם*נם םזל״ שלום ןלירם — ,טוביהי .ד*ם נרױםן נעזלנם׳ י. םןןליע־ - .דןד קארגןר׳ ק. סןדן - .דער נודל׳ ד• סונםקי - .דןר אוער׳ ר. ר#לאן — ,װןיף׳ ר ע ס ע ר ש. #נםקי — דבוק ל.#נדרןיעװ-דו 7 נעהןןננןנן .דןר נןדסנק״ ה• אובםןן — ,נןןרא■ ה. באגװיץ-,ד: רןןםאנטישע נארם״ 0. דעםטןןיעזסקי - .בר-דער קאדאםאזןןװ׳ ל. הןרבןר - .םארפױם״ ן• זאל* - .םןרעזא ראקןן׳ ד,ר .װיקם״ נררםבו א נרױםע אוא״לר-םןןרשטןלונג .םאלןןםע׳ און ,די סלןןרענבןר ט־אגעדין׳. 8ון דעם 29 אסדיל ניוםשראלירט דןר .װיקט׳ אין װ י ל נ ן . װןנן אלע ןנינים, װ$ם ,-,עבן א שירוח בום ,װלקט׳, װןנדן זיך אויטן אדרןם: .11,24 סתזסנ01 ,3?\820זמ^\ .*\ס^[זנו'1 1תנזתז8׳<2 אכטונג װילנעז ליבהאבער פוז ײדישו בוך אלע אויםגאבן £ון קוןןיןםקראםיװ ״ביכער״, װארשע (*אילאנז ״ב. קלעצקיך, ״צענטראל״ און אני.) קען םען באקיטען בײם פארםרעטער אויף װילנע: ח. האפעליזזװיטש, קוױאטאװע 4, װ. 13. אויך אױף אויםזואלן אין ראטעם אויף לעננערע טערםינען. באקוםט סען ריגע אין ,ליטערארישע בלעטער״ אין אויסנאבן ײז קטטי• ״ביכער״ (ב• קלעצקין, ,צעבטראל־1״, ,4*חיםפר״ א. אנד•) בײ קו^אאעראטיװ ״ארבעט״, דזידנאװו יעלא. פאריד־יאג ב. קלעצסײ שוץ ערשינען מ• בארײשא (פנחם) ד ע ר ג ל ג ו ל (דיאלןןג אין צװײ נאגעגענישן) •רײז 8.50 גילדן א מאן א העלד, דארף איך א שםארקן נןןטו — ניטו — ענטבערט אביהם. ער האט אויםנעקלינן רעם נרעםםן נע׳ן, לויט רער הײך אין לױט דער דיק. — איז ער שטארקז — 6רענט דןר קונה• — •יוװ און װארף אים איםי װיגערם זיך דער קונה. זאנט אברהם: — װזןל איך •רוװן. און נעםם און ניט א מאיף אראפ דעם גן׳ן פון •ןליעע. טריקן איז דער לײםענער נולם געװען, האט ער געפלאעט. — קײן שםארקן האכ א־ך נישט — זוןנט אביהם — נײ און זיך ערנעץ אנדערש דער קינה האט 6ארשטאנען_ פארשעטמ זיך און איז אװעקי׳ נעגאננען. קיטט דערנאך ארײן אן אלםער טאן, װיל זיך קוי6ן א נןןט. — 6אר ריר, אלםןןר םאן—הןןב איך נישם קײן כחורה. — 6ארװאםז -װינדערם זיך דער אלטער םאן. — װי אלט ביםטוו—פרןגט איבער אביהם• — איבער אכזויקו—ע נט6ןרם רער קינה. — און דאם—ענט6עיט אברהם—זענען ערשם נעצםן נע־ קלןפםעו װי קען-פרןנם ער אים װײםער—אזא אלםער םאן, װןןם הןןם אזויםיל אויף דער װעלט נןזען, דינען א גוןט, װאם איז ערשם נןצטן אויף דער װעלם נןקיםען? צארשעםט ןיך דןר אלטער טאן אױך און םרעט?8. קיםט ארײן א דריטער קונה. — װןןם דאר6םטו? —צ׳װיל קוי6ן א נו>ט. — װאםןרן? — אןך װײם? קלײב ת טיר אויס? — דו װײסם י.ישט? — ניןו—זאנט דער קוגה. — איך אײך נישם—ןנטפעיט אכיהם,—אבןר א גוןןט םיו װ־םן. זײ הוןןבן דױך נעד,?רט, װוים כיר האבן גערעדמ. זעץ דיך אנידער אק װארט, ביו דער נאם, װוןם •אםט צו דיר, װעט זװ דיר קוטען. — ער קען דען נײן-6רןנט דןר קונה. — אק ת קענסם—פרעגט איבעי אבי־הם. —אװראי קען איךי — װי קען זשע דינען א םןנטש, װאם קען נײן, זװ א גאט, װאס קען ױשם? 6ארשןטם זיך ד ע ר קונה אויך און טרןןגט זיך א•. און אזוי אלע קינים, װןןם זןנןן געקוםען איבערן םןןנ. או עס איז נןקומען םארנאצט און אביהם הןוט נערןצנם, אז דער 6ןןטןר װעש באלד אנקוםען, הןןם ער נעניםען א הא־ טער, זוןהאקם אלע נןטער, אױםער אײנעם. דעם א־בערנעלןןזטן הןןם ער נעשטעלם דעם האםער אין דעד האנט און נןשטעלט זװישן די זעםאלןנע נעטער. תיח קוםם זװריק: װןןם איז רןןם? װןןם 6אר א חירבה איז דןן געשען? — די נעטער—6ארזנײלם אים אברהם — אזױ װי ת ביזט נןןר אװעקנןנאנגען, הןןבן זיך עפעם אננעהױבן זװ װערטלען, א װןןרם זנו א װןןרט, אק געצא*ט זיך שלןןגן. איז נןנאננען דןר נאנ׳ן־נןבליבענער, געצאפם רעם האמער אין אלע נןזנן זנןשלןןנן... תרח הןןט נןםוזם 6ארבײםן רי זװננ.