Literarishe bleter · 1927-05-06 · 18 (6.5.1927) · p. Seite 336

18 זא ליםעראריש? נלזסזר 336 פון י. ל. פרצעס ל־ייטערארישער ירושדה*) ו ר י י ן אי נח איז איױם £ין דער ת־נה, היזש ןר גע£י#נזט א װין־נןןרטן. האש דעי טייװל ■אר א ש5ן זיך פסרעטןים אין קיםש זװ זװ נחן גײ דער אינןט — ניט םאי־גן, ליבער טמ. — גים יאר-ענספערט נח און טוט ויך זין ארבעט. — װאס 6אר >ו נוים £לאנזט איר ןם, עצןילעג—£רןנש דןר םײװל, װאם האט 6אי א עכן זיך ■ארשטעלט. — װײן! — װןים איז דןןם אזיינםז — ראם װעם זײן א נעװיקם, װאם װעט טראנן םײע־ן £רוכשן, די 6ריבש װעלן גיט זײן אין נוט שטעקן, םײ טרוקענע, סײ נאסע... — װילט איר—טאצט דער שכן—װעלן םיר 6לאנק זװזאשען. — גוטו—באשםײט נח. םאבש זיך דער טײװל העלפנדיק, און אז נח איז אגנע־ נאננען און דער ארנעט אן א זײט, און האם אץ שאטן 6ין א בוים נעיײגט זיך אפזװרוןן און אײננעשלא6ן, האט דער םײװל נעצאוט א שע£עלע, נעקײלןש עב און םיםן בלוש 6ון שע6ןלע די 6לאנזן באשפײזט, רערנאך האט ער דאסזעלנע געםון םיט אלײנ, אויך געקו־לעט אץ נאשפריזש די פלאנזן. אין שםעםער םיט אן אף און נאך שפעטער םיט א חזיר און איז 6ארשװונרן געװארן טיט ד• נבלית... נח צאפם זיך אויף, רעד שכן איו נישטא, איז נ־שט. נעמט ער ויך אלײן זו רער ארבןט אין אויםנןפלאנזט רעם װײן. און װןר עם טרינקט װײן, טיינקט אויך 6ינם נלוט, םיט װעלצן דןר שצן האש נעשפ־יזט. און דןרינןר װןר עס טרינקש אײן בןצןר װײן, װערט ששיל װל א שאף. נאצן זװײטן נעכער דןר6ילט ער ולך קרעפ־ שיק, װי א לײב. טרינקש ער א דריטן, הוינט ער אן אל׳ן נאצ־ זוק־וםןן און נאצזוםאכן, װי אן אף•. טרינקט םען אבער װײטןר-װאלנןרט טען זיך אץ רינששאק װי א הזיר. אברהם צעהאקט תרחם געצן נאך ױננלװ״ז איז אברהם אבינו זום שצל געקוםען, או געזן £ון לײם נעקלןפטע זענען קײן נןטער נישש. ״זײ האנן £*ם אץ נײען נישש, הענם — ׳יין םיען נישט, אוינן — אין זןןן נישש1" האש ןר נעט־אצט. אנער £ון דעם װאם אנרהם האט נעשראצט, האט ת־ח, זײן פאטןר, נאך נישט נעװיםט. און דןר תיח האט נןהאם אששןל אין טא־ק, װו ער האם נעטןר £אר־ קוי£ט. אין דער ה״ם פלןנט ער זײ קלןנן £זן לײם אין דער• נאך אין םארק 6ארקײ6ן. אינםאל האט תדח געדאר£ט אװעק־ זונײן אויף א טאנ, א£שר טאקע נאך לײם, נײן נעטלעך זי טאצ;, האט ער אויף איבןרן םאנ איבןיגןלאזט זײן יוננל אנדהם בײ רי ששעל. נעזאנט אים דעם פ־ײז, װאם ער דארף נעםען פאר יערן נןזל און אינערנעלאזט בײ ךןר ששעל. תי־ח ניט אװעק, קוםט ארײן א קונה. — װאם 6א־ א נאש דאר£םשח — פרןנט אניהם. — א שטארקן:—ענטפערם דער קינה—איך נין-זאנט ןר— קין און הבל זװײ בײרער זענען זײ נעװען, אדם ה־אשונס זץ — קיז אין הנל. װי זװישן ברירער טרעפש: זיזאםען נעלעבם אין פ.ין זײט זו זײט זיך נעקיינמ, האנן ארם יחוה דערפון נױים ענטת נ£ש געהאש אץ וײ אלעםןן איז או־ך דאם נאשטענריקע קײנן ויך און איבערנעטן 5ארדריםיק נעװארן. — װײםטו װאם-האם אײנןר נןזאנט—זװײ זענען םיר, לאםיר ליך זעטײלן םים דןר װעלט. — נוט,—האט דער זװײטער נעענט£ערט. האם קץ גןנוםען דאם £עלד אין הנל די שאף. האט קץ בא׳>רבעט די ערר, און רבל איז נע״ארן א פאםטיך אץ נןפאשןם שאף. עם האש אבער נישט געהאלפ; זײ האנן זיך װידןר זעקײגט. אז זי האנן זיך זעקרינט האש קין נעזאנם: — די ערר איז םײן, טראג זיך אפ םיט רײנע שאף. זאלן זײ נישם טרעטן םױן ערר און נ־שט עםן, װאם רי ערד שפראזט ארױס £ון זיך. דאם איו טײןו און הכל האש געזאגט: — און דו װײטער םו אוים דײנע קלײרןר, די װאי, װאש דו מראנסש אויף דײן לײב איו פין מײנע שאף. םו א־יסו שרײט רער: שו אויםו יענער: םרעט אפו א װארט זו א װארמ, קין הויבט אויף א האנט. איז הבל £אר קינען אנטלא£;. יאנש אים קין נאד. אינער טאל און בארנ יאנט ער אים—הבל װיל ויך נ־שש שלאנן םיטן נרודער. איז ןר אבןר זוגןקיטןן זו אטײך, נישט נעקאנט ארינןר,—האט אים קין דעריאנט. װערט א נןשלענ. איז הבל געװען שטארקןר אין איםגןװאר£ן קינןן. ועט קץ, עס א־ז שלעצש, שרײט ער זו אים: — הבל, אז דו װעםש םיך טויטן און װעםט אהײמקוטען, װאב װעםטו זאנן דעם טאםן און דער םאםעןז האט אים הבל אפכעלאזט אין זיך אוםנןקערש. איז אוי£נעשפרונגען קץ און א שטײן נעצאפט און הבלן הינטן ארום דןם קאפ נעשפאלפן... און אז ןי האש אים נעםייט, װיל ןר אנטלו־פן• װארן, װאם װעט ער םאקע זאנן דעם פאםןר םים דער םוטער, אז םןן װעם אים 6רענ;, װו הכל איזז שרײם ער אלײן זו זיך: — אנטלוי6ןו אנטלוי6ןו האש ןר £ין דעד הויך א בת־קול רערהןרט: — און £אר פיר—£אר נאש—װעםטי אויך אנטלײפןז •) זװישן פ.־*ןם א־בעױנןבליבענע בתבים האפז ז־ך נעפינען אויף דרײ בלעסלעך ■*פל־, נעשר־בן א־גנהאנ־ םיק ■ון •ר*ן םיש בלײשש־פב, די פאלננײקע דרי היםש־םןשהלןך. זײ זענען נןשדיבן■ סשםןוח, דןם לעזנטן יאר פין ם־בןם לןבן *יליב די ק־נדןר־הײםןן׳ ■אר װןלבע ם־ץ ה*ם דאן נעש־יבן זײנן ק־נדער־לידןר, רןי•