Literarishe bleter · 1927-04-15 · 15-16 (15.4.1927) · p. Seite 294

16—15 זא ליסןרןרןןן נ לןסןר 294 פון דער יינגסטער יידישער דיכטונג אין פריל־1[ לריאת־שמע ביןהשמשות מ• דזיאלקאװםקי / װארשע ירחמיאל שטײגמאן / לזןמזע גאם — םלך, — באשיזנןר ו —?אלנן זנװײט ׳זליין אין זנימער — םײן װײנ האם אײםנעװאשן די נא5לעקטע וײנרעלעך 6ין קינד, ם׳איז םײן שאםן נ>:ר אין א-ך, אין ס האש נןניםען שםעצן איר די וײםן, װי £ין רײזן־דערנער— כ׳דרײ רעם קנויל פין םײן זכײן, גאש — םלך, — נאשיזנערן מיט ז5ױנית שניל איך םיך. ם׳איז םײן טזןןנ שײן נןןנט צו גםיםה, ם׳װינט םײן נאכש זיך אײן אין רו; צו םײן עכר, 6יל איך, קײםלט זיך א פרישעי ריננל צו. װען עם שםידן זיך די ריננען, קליננט אין האיצן שטארק םיר >?*, און עם בענקט םײן אויג נאך טרערן, און א צאאם נליט אין ק>ן*, בין השםשותדיקע קלאנגען װעקן םתים־טענ א םך; 5'װיל םײן עבריקײט צערײםן נאר איך 8יל, איך בין צו שװאך. רײם איך קריעה אין םײן הארצן. נאך א סז^ב אװעק, באגלײט. צילאז םיך װי אן אבל 6־רן, אײננעשםידט אין עבי-קײט. איך בין א שװייגבדיקער ־ ה• גוטגעשטאלט / װארשע איך בין דער שװײננדיקער םרים־םעםםער פון דרעטלענדיקע װעלםן• טײן שװארצאפל איז גרוים און װאקםט אינם טונקל. בלן געװוינט צו װערן נע6אננען רורך שטילקים 6ון 6רעםדע חררים און גוט־חברשאפט צו זוכן צװישן צו6עליקע שאםנס 6ון זײערע װענט. עם איז אזוי פארהוילן דער אוי און פארבארנן דער װײ, װאם צערטלם זיך קאלטטוםיק אין דער זא;6קײט *ון רו 6ון 6רעםדע װענם. איך נעם זיך אזוי ארום און פלאנ׳ן זיך אין אין רער שטילקײט אין םיט און װאקם אױם אזוי הױך אנבלוםיק — א בלי5ער שװײגער. פארלאג ב• קלעצהין ׳ ( נחמן מײזיל | נאענטע אוז װײטע; צװײסער באנד! און אז איך האב אה״םנעבראצם אן אײנציקן נילרן טיט 6רײד צו קײפן ברױט, א העריננ און א 6עיםל פןנט צוקער, — האט םײן װײב נעבעטן יאד און קאנפער, און נעפלעקט זיך רויט האט ם׳פנים אירם, וױ בלעטלעך פין א בײם אין הארבםט — נאט — מלך, — באשיצער. און איצפ בעט איך דיך: רי ט־יפנדיהע אײנן־לי5טלעך מײנע, װאם װײנען אוי6ן קינרערישן שוים 6ון םײן װײב וײער אדעמקײט זיך אוים,— 6ארלעש זײ נישטי װײל כ׳דארף דעם ראקטאר טארנן ברעננען, אפשר װעט ער איבערלאזן א נילדן צװײ — — נאט — מלך, - באשיצערז פרן ברך ״קרזמיר״ ש. ל. שנײדערמאן װארשע בארגיק־װילרע הײם םײנע, םיף רופט די ײרישע צעשראקנקײם 6ון די שמאלע נעםלעד רײנע, דער יאםערריקער, אלפער איטעט 6ין די נרינע, קרוטע הײזלעך. 6ון אוטעםום אין שםענריק, 6ין דער העלםטער שטאם, אץ די פרײריקםםע מינוםן, פליםט צו דיר םײן בענקשאפט, װי די בלויע װײםל־םשענגע, װאם קושם די טריט 6ון דײנע בערנ. ק ו ז ט י ר ו ביזט דאס אײביקײטם־ארט, ם שטארבט נישש קײנער אין דײנע נרענעצן. אײביק װעלן רײנע הײזלעך ששײן אזוי צעקרוםשע, אײביק װעלן די אלטע ײרן, װי די *יענים, אײל; זיך צי שחרית און צי םנחה. אין די צעע6נםע 6ארנא5שן און 6ארטאנן, אײכיק װעם דער רבי ר׳ יחזקאל *יאזען זײן װונרערלע5ן שלוש־םעודות, אין אםתיקע װעט אײביק שפינען דאם נאלרענע *רוכת 6ארן נרויםן ארון־קודש 6ון דײן אלטער שיל•