Literarishe bleter · 1927-04-08 · 14 (8.4.1927) · p. Seite 274

4 1 זא ליסורןרױו בל*ם?ר 274 ער האט געהןלפן א1יםטון העלען, געזען װי דןס בלו־ע, צעשםיםענע אנים רייםלט זיך. *ר הץס אײננעריק םיס זײנע װארעםע הענם העלענם נאסע לײב, זי אריינגעזעצם צװישן די בהםית, ארוםגעלײנם אירע נאקעסע 8ים פים קי-םיםס, אז םען ה*ס זיי מער נישם ארויםנעזען. בען הןם זיך צוגעזעצס צו העלען. דער רעגן ה$ס נעי קל##ס איבערן דןןך, ^ארװישס די סויס 6ון הונדערם בןו 8ים און דןןס שיםערײ, װ$פ איז ל#נג צעשװיםען, איז נןך #לץ נעשטאנען, װי װאסער אין די אייןרן• א קי האס זיך פארבענקס צעשריגן. בען הןס זיך פאר• נאנדערגעלאכט, העלען נןך אים און די 8רײד הןם געשלןנן 8ון בײדע דערצער װי םון א קװאל. דורך די אסענע װענס הןןם זיך געזען װי די צלםים לעשן זיך, װערן דערםרונקען אין דעם רעגן, װןזס הערם נישם א1יף צו גיסן• די קי האנן געהייבן די סעםיע קעס, זיך נעשרןןקן 6אר די װײם־צעגליסז בליצן, װאס האבן זיך געצײכנם איבערן היםל, װי םארצװײגסע הירשן־הערנער. האאפעראטיװער פארל־^אג ,נײע־הולטרר״ װארשע א נײעס אין דער ײדישער ליטעראטור! ײדישער ארבעטער - פנקס רעדאגירט דירך זרבבל 650 זללסן, נרייםער םןןרפאט, 25 בילדער. װינםיקן היםטןןריסן דאקוםענםן, *רכיװיםאטן־יאלן, ארטיקלןן און זכדונות *י דןר גןשלכטן 8ון דןר ײדישער ארבעטןר-באװענוננ אין םוילן בוכהענדלער_ ביבליאסעקן, געזעלשאפםן ראבאם• — #רײז 14 נילרן — צו באקוםען אין אלע נוצה*גדלוננען_ אדרעס פאר בריװ: ״פ־וםזונזא 3ע\ס1יז. 3!ח2161^1סק5 .36 ס1ק11ס׳ו\ס1יז ,0״\523־31/*\ פאר געלם: 1529 .0 .א .ק _ פארלא^ ב. קלעצקין^_ווארשן א• סטרינדבערג ח ר־ז ו נ ה ־ דד א ב ן צװאנציק חתונה־געשיכםעם, אויםטערלישן דערצײלונגק 6ונם באריםטן שװעדישן שריפטשטעלער ײדיש: משה זילבורג — פרײז 5 גןלדן — אדרעס: 3 2 1\¥1\ם31א ,3זז\3׳82ז3^ר 'ז ז ז1 ס ז 8, פארלאג ב• הלעצזיז י אפאטאשו 1863 (ראםאן) — 4.50 *־ום ד■ חו־בות (נ#װעלן) - 4.50 *לײןזרןזםאן) - 4.50 אויף ז־םלקן װןנן (נא־עלן) 4.50 ער איז אר1יס 6ון װעלרל_ העלען פיס רןר װאליז איז איס אנסקענן געקוםען, איס געװןןדנס: דן קענססו לײכס ארײנםאלן צו די,קלעניקעס' אין די הענט, בעןן — סא װים איז דײן עצה? — םיר דןרצן שנײדן צום סייכלן זײ הןבן געשפאנט םיט ברײטע סרים, נעשװיגן אין נישם נעפילם װי די 6יס װײקן זיך אין די נאםע שיך_ דזןס שיסערײ, װןס הןס זיך דערנענםערס, האם זײ גןסייבן װי םיס בײסשן. העלען איז נעבליבן אוגםערשסעליק, חשק נעהאס זיך צוציזעצן הינםער א נוש אק געשלעםם זיך נאך בענען• דער רעגן איז נעװןרן שסארקער, מער גישם געסאלן םרןפנװײז, געשנורעװעט די א1י6געלזןפענע פנים׳ער, די נאכס איז 8ול נעװען םיס שיסעריי, םים סריס םון הונדערסער קלע• ניקעם, םיםן שרעק 6ןןרן ס1ים. זיי הןבן געשניםן צום טײכל, װאס האם זיך נעװיגש 6ון רעגן, *ריבערגעשװזןנקען םיס 8 בײזער רי ברענן, 6ארגאםן א שסיק לןנקע• בען האם אראפגעװןרםן רי שיך, סארקאשערס די דיויזן און פים רוגזה א נעם נעסון בײ דער םייד די װאליז. זי הןם סארװארפן ם־קלײד איבערן קאפ און בײרע זלנען ארײן אין קאלסן װאסער, זוןם האס זיך געה1יבן 8ון װינם אץ רעגן. די קילקײם איז נעװארן םי6ער, געװאקסן איבערן לײב• די פים הזןבן נעשניםן ס׳װאםער, װאס הןם געשװערס די קלײ־ דער, זיך געקליבן װי אין שװאםען. דורכגעװײקסע, נעסר1ירענע, זענען זײ אי1יס א1יף וער צװײםער זײם לאנקע. בען האס אראפגעשלעפש 6ון זיך די הייזן, זײ אױסנעדרוננען: — שסײ נישם און ציסער נישט, העלןןז ל1יף, זאיםם אנה1יבן שװיצן! בען איז נעלאסן *ין 6אר1יס, זיך געבאדן אין שװײס, אנםקענן געלא6ן העלענזן, זי האס זיך געשלעפם םיס דער ױאליז, זיך נישם געקענס דערװארמען און די צײן האבן בײ איר געקליםפערט: — כ׳פיבער אינגאנצן! — נאר זיך נישם^ אפנעשםעלס! נישם װײם ליגן בהם1ת. װעססו זיך צװישן זײ דזןװארעםען! ניב אהער דײן װאליז, גיכער, ניכער: זי האט זיך ק1ים דערשלעפש. אין א חירבה, װו א דאך איז געששאנען א1יף סלופעס, די װענם אןן, זענען געלעגן א צענדליק קי מיס קעלבער• ם׳האט געשלאנן מים װארעםען בהםה-ריח. נען איז ארײן צוױשן די בהםית װי אן אײנענער, םים א סװיםםשעריי. דער א גלעט געסון, דער א פעםשל און אז א ק>, צי א קאלב האס זיך צעמעקעם, האס ער זײ ארומגענודען סאר די העלזער, צונעהאלםן די גלעקלעך זײ זאלן נישס קלינ• גען און זײ אײננעשםילס. ראם אײנציקע בוך פי; ט א מ א ס מ א ן #אין ײדיש א בינטל־־1 דערצײד־ירנגעו — פרײז 1,25 נילדן — |<~רעס: ,*1£3־3101,