Literarishe bleter · 1927-04-01 · 13 (1.4.1927) · p. Seite 261

261 ליטעראריעע בלןטז ר י| זא נייע ביכער ס ש. א נ ס ק י (שלםה זנװיל ראפאםןןרס) — םאלקלאר און עטנאגראםיע, געזאמלטע שריםטן, סוםצנטער באנד. ס׳ ״אנסקי״, אויסגעםירט דורכן ס׳ ש. שרעבערק, װארשע 1927, 318 ז. דןר באנר א־ז דע־ לןעטןר םין ש *נסק־ס נןזפסלטן שר־אשן, ן־ נןסס ארים אלע *־גןסן םין ש. א:םקי. װןןס האכן א ש־כות צי :ווןלקלאר און עסנאנראאין םאראן דא די א־סיק• לען םין ש. אנסקי רןנן יירישן סא״קס־שאם;, ודןנן ײדישן *אלקס■ ליד, רןגן קינדער־ללדןר, זןנן שם־יכרערסןר אין נליגרן־ס• לןך, אאלקס-רעסןנישן און סלחפה־נל־כרערסלןך. א־ניקן םין די *רסיקלןן זענען איבערנעזןבס און רוסיש, אין די זאטלביכער .•ןרןזש־סןי״ן׳, .יןרר• סםארינא־, .י;וזר. ןנב־קלר אין בוך זןנען אר־ן או-ך ארסיקלעף אלסע שילן אין ז־ןר לןנענדן, גןננזיםיקע קולטו־עלן א־נאליסן אין א רעםעראס גון ש. אנ־ בקנ - דע־ יד טןר *איקס־נ־סט אין זײן שאםן. בים ביך איי *ונענעבן א תקדפר. םין זיבן ריזען רןנן ש. אנכקי אין א נרױ• םער ארסיקל םין דיר ח. זשיסלאדסק• - אנםקי און רע־ םאביאל •אל שישער םאלקלא־ ס ראמען ראלאן — זשאן קריסטאף, םץ פראנצויזיש אהרן מארק, פרעפיע'צו ,ליטערארישע בלעטער׳, קאאפעראטױו ״ביכער״, װארשע 1927, העפט 1/\ (סץ ז״ט 321 ביזי 384 ז.) ס שלום אש — ם.ץ א־ין קװאל, געזאמלטע שריפטן׳ צ־ואנציקסטער באנד, ם׳ ״קולטור־ליגע׳, װארשע 1927, 256 ז. אין בוך נ־ןן ארין נארעלן, נןשריבן דורך ש. אש די לעבסע יארף דןר רוף םון שסאט. אויף א שיף, דער קלינער רײסש, אץ שכויב, .טשה כאלונניק׳, נד;, רןר באדא־ף זי, דער לעונסער ײד, ידישע נקםה, עם א־ז נארנישס נןרןן. און ביך קוםען א־ין בילדער שון םוילף יקום שורקן, ראם קןלבל, צאר ניקאלאי אין סראצקי, דןי םזלדוקער, אנאםס םין יןנער רןלס, דרלםיק יאר און א םאנ, יאםקן שםש. סד״ר ם. לענסקי — מאדערנער סאםיליען דאקטזןר װארשע 1927, 260 ז. שאשזלןרן ארםיקלןן איבןר נןררנק־אנקהיסן. האהבי קראנקהיםן, למגענקראנקהיס;, לוננען׳ אנשינדוננןף סלעװןדיטן, םאנן• און געדןיןם קראנקהיסן, לןבןרקדאנקהיםן, נירנ• ק>.נקהיםן. ס ראםען רעלאן — קןןליא ברעניןןן, סון םראנצויזיש ױנה שסער. ם׳ .טאמאר״ םון ױםף קאמערמאכער, װילנע 1927, 256 ז. דאם בוך אלז אנגעשריבן דורך ר. ראלאן אין 1914, נאכן ענדרקן דעם ראפאן .זשאן קריםסאף״. .םיאװ נן־וןן — שריבט ראלאן-־ןשעם א םין סלובלינגער שסראם סון םרײה־ס נאך בןן יאר תםיסה אינס סאנצןר םון זשאן קרוםטאף... איך האב דער• שילם אן אוםבאזיגלעכן רראננ צו םרײער נאלישןר חדװה...* ס ד׳ר מאקס װײנרײך — שסורעמװינט, בילדער סון דער ײדישער געשיכטע אין 17*טן י״ה. ס׳ ״טאםאר״ םון ױסף קאמערמאכער, װילנע 1927. 220 ז. סיקוםןן אין בוך 4 ארשיקלןף באנדאן בםיןלניבקי אין זין *ײםן שבתי *בי; קדושלס אין אםאלוקן שױלןן דןר װילנןר בלוס-בלבול םץ 1690. ס א י ל י א ע ר נ ב ו ר ג — דער רײםער;רװאטש), רןןמאן, ײדיש א. שרידקין, ס׳ .טאפאר׳ םון ױםף קאמערמאכער, װילנע, 626 1. ס ג. הויפטמאן — דאם םרויען׳אינזל, םון דײטש מ• דזאלאװסקי, ש׳ ש. גאלדסארב, װארשע 1927, 344 ז. עם איז שין די לע*בן ראטאנןן שין נ. הױיטםאן, שאײ. ןשנםלןכס םלש א 3-2 יאר *וריק ם. לו. לןרפאנסאר: נןקללבענן װןרק. ןישסער באנד ליריק. לדיש: םשה באש• טשערא*קי. םארלאנ ב. קלןצקין, רילנן, 1927 י 144 ז. אין אונזער, לסי ערך, רײכער איבערזעצונג־ליטעראטור פ>וו:עמס די פןעזיע א גאנץ קלײנעם פלאץ, כמעט א נישטיקן איע־ װעריװער, לערמאנטאװ קען קײן פאריבל נישט האבן: אין דאז־קן קלײנעם װינקל םארנעמט ער א חשובן פלאץ. הײנטיקם יאר זענען ערשינען צװײ זאמל,-נגען םון זײנע לירישע דיכסוגגען: םון *-,:רטטארבענעם נײדוס, און איצט — פון םשה כאשטשעװאצקין. כאשטשעװאצקי זאגט אונז צו צו געבן ״נאנץ לערמאנטאװ׳, *ץ כמילא איז װיכםיק צו מאכן א פאר באמערקונגען װעגן זײנע פעיערן, כדי זײ אויסצוםײדן אין די װײטערע בענדער, װעלכע יעלן ארײננעמען לערפאנטאװס גרעסערע װערק. מ׳קען נישט זאגן, אז דער פרוװ (אזױ רוםט אן דער אי• בערזעצער זײן ארבעס איבערצודיכטן ,גאנץ לערמאנטאװ׳) איז *ינגאנצן נישם געלונגען. איז דאזיקן ערשםן באנד גײען ארײן ארך לידער, װעלכע מיר געסינען אויך בײ נײדוסן, אץ פאר• ילי־כנדיק די דאזיקע בײדע איבערזעצונגען איז אםטמאל שװער צי זאגן, װעלכע איבערזעצונג איז געלונגענער. ניירוםכס איבער• זעצונג איז אפטמאל זאפטיקער. למשל, אזא בולטער בײשפיל: .ס׳איז דא רײד — זײער מײן איז נישט קלאר צי גישט װערטיק, נאר רױק קאן קײנער נישט הערן די װערטער. (כאשטשעװאצקי) ס׳גיט װערטער — װי טונקל, און װי נישט םארשטענדיק; דאך מוז םען זײ הארכן מיט אויםרעגינג שטענדיק. (נײדוס) דערפאר איז כאשטשעװאצקים איבערזעצונג אסטמאל װערט• לענער, װײל נײדוס גיט צו א נישט פאסיק װארט״צוליב א גראם (אויף װאס ער איז א גרויםער קפדן), אבער כאשטשעװאצקי בא־ ג״ט זיךיאן גראפען אויך. צום געלונגנססן זענען בײ כאשטשעװאצקין די איבערזעצונ• גען. װו ער האט זיך אינגאנצן אפגעזאגט פון גראם (״װאלעריק״, לכטל), כאטש אויך געגראפטע איבערזעצונגען זענען דא גוסע (װי ״דער ױכוח״). מ׳פוז אבער באמערקן, אז כאשטשעװאצקי באנוצט זיך מיט פארקישעס גראםיפעסאד: אײן אות אן ענלעכער עון אנהויב אדער אינמיטן װארט איזי שוין גענוג בײ אים. פיר דוכס, אז בעסער שוין אינגאנצן אױספײדן גראפען; אח,יץ דעם, װאס די ריכטיקײט אץ די קינסטלערישקײט פון דער איבערזעצונג װאלט דורכדעם געװונען, װאלט עם אויך פארפיםן דעם לײענער אן א-־נ־זיסטע אנשטרענגונג "ארויסצוהערן דעם װײטן רפז אויף א גראם. די שפראך איז בײם איבערזעצער צו אפט צעדרײט, מיט גע־־ארט ארײנגעקװעטשט אין ריטם. אויך דער ריטם הינקט אוג• ג;ר. ער שאפס אוםגעלונגענע װעדסעד, חי ״באװיסיק)׳, ,באװי• סיק אונז׳, דאס הײסס געבן צו װיסן, לאזן װיסן. אפןל באגעגע• גען נ־יר דײטשםעריזמען, װי, למשל: דעגן (שװערד), ענגלען פלאכים), דוע (רו). אין בוך זענען געגעבן א פןץ־ איבערזעצונגען פון לערםןןנ• פןןי־כ איבערזעצונגען (םון זײדליצן ״די גײסטער־שיף׳ און סון נעס*׳ . צװוןןס? אין אלגעפײן טראגט דער דאױקער שרוװ אן ערנסםן כא■ י4קנ,י און פ׳קען האפן, אז דער איבערזעצעד װעט נאך בארײי נ׳ק אונזער ארעמע פאעזיע פיס איבערזעצונגען פון סרעמדע ניױכד דיכטער. אבער א שאד, װאם ער גיט אפ כחות דעם שאר•;לסערטן לעדםאנטאװ (דעלכעד איז, אגב, שוין נישט אינגאנצן •רעני דעם ײדישן לעזער) און נעמס זיך נישט בעסער צו גײע־ יע. דינטער, נויטיקערע דער ײדישער ליטעראטור. י• ראפאפןןרט