Literarishe bleter · 1927-04-01 · 13 (1.4.1927) · p. Seite 249

249 לים*ר*ר?ש? נלע-כער 13 זא פייערדיקע צלמים י• אפאט״ישו / נױ״יארה און זיך םלינק #רויסגעכאםם א1י6ן םסאנ הײ. שםוסע האבן זײ גע*רבעס, נישם נעזען אײנער דעם עווײםן, בלויז די שםיעיקע עײן 6ון זײ גןםלס האבן זיך ןגגע• סר$םן םים א קלימםער. דער #6רםער האס נעהויבן הויפנס הײ, זײ געװארםן סלאכסעװײז און םיס אזא שנעלקײם, אז בען איז געבליבן הינסערשפעליק. ער האס זיך געכאםס, אז די ל*נ• גע פארשםיגםע בײן 6אלן םים רגיחה, קענען דורכשסעכז. בען האם זיך א רוק געםון אן א זײס. עסװאם עעשםרײס די סיס, זיך אײנגעפעססיקט םים זײ אין דעם ססןג. ער האס אוי&גע■ נאםם די ד.וי6נס הײ אין םיסן הייבן זיך םיס אזא געשיקםקײס און איםםעם, אז דעם םארמערם גןסל האס זעלםן אנגערירם דעם סםאנ. דאם פארםעססן זיך האם נישם אויםנעהערם, גע• דייערס 6ינף מינום, עען מינום, םו6בן. םען האם וארגעסן אן דער ארבעכ■ אײנער האם נעזוכס אולסצוםאסערן דעם אנדערן. די גאםלם האבן זיך םארסשעםעס, נעבליבן שסעקן ביז איבער די הענםלעך, דער פארםער איז אסגעשםאנען, א זאג געסון אן אהעם: — גענונ זיין אויף דיײנם, בײם צו עםן אװנסברויס.׳ א דורכנעװײקסעי א דערהיבסער, אז פארע האם נעשלאגן פון גאנבן לײב, איז בען אראם 6ון ססאג. ער האם זיך בא• געגנס םיםן םארמערם :רויע אויגן, װאס האנן געקוקם אי 6רום, אי פארברעכעריש און זיך גענומען אײנװאשן בײ דעם םלוםם. םאר די 6ינף יאר, װאס בען האם נעשניםן דאס לאנד אין רער לענג, אין דער ברײם, זיך לאנג נישם געקאנס האלםן אויף א םלאץ, האס ער אויסנע6ונען, אז םיס א פערםער א שװײנער איז מען קיינםאל נישס זיכער. בען איז געגאגגען אין שסוב ארײן. סמים איז געשסאגען בײם װאגן םים קארםשעם, געקוקס ערגעץ אין א פינסל און זײן םנים האם אויסנעזען ונםעויאסע. בען איז געװען זיכער, אז הינסער דןם 6ערםןרם קירצן, פארװאקכענעם שםערן. דרײם זיך א םםושםש םינםעלע, םאסערם אים. דער שםילער גוי װעם םארגן, איבערםןרגן אראפנעםען די ביקס םין דער װאנם, דערשיםן ס׳װײב, דעם זון, אים, בענען, און זיך אלײן איבערגעבן דעם שעריף אין די הענס ארײן• די בעל-הביתסע, װאם איז נעװען דער היםיך 6ון םאן, האס נעעםנם די םיר: — גיפן אװנם, מיסעם סםים! װאס דער םאן האם נישם דערזאגס, האם ם׳װײב — א דארע, אוא עיכםיקע, אז ס׳איז א6ס קאלם גןװען בי שםײן לעבן איר - אדיבערגעכאםס, גערעדם סארן םאן אויך — א קללה, נאפס קללה, בען ן דאס אםגעםאשעסע חזיר איי געפאלן! — װען, הײנסז — האס בען א זאנ געםון און זיך םער נישם געחדושס, װאס דער בעל־הבית גײס ארום םים א ריץ אי1 קאי• — גישם נאשערס, בען, — האס םיסעס ספיס בוגעלײגס האלץ אינם אייזערנעם אויװן אריין - דוקא הײנם 6רי געװען א ק1נה, ש1ין געתאס באסראסן סערביק דאלאר... דער םאן םיינער הןס זיך איינגעשפארם, געסענהס, אז נײ-יאר װ$לן פיר קריגן בװײ םאל אז1י סיל... םיםאג־בײם, איך גײ אר1יס אין שםעלכל םיס א שאף ןסן, ם׳חױר לינם מיס די קאםעםעם בען איז אנגע• 6ארן םים א װאנן קארסשעס. עי האס אםגעשנאלם די לע• דערנע זיל,*), זײ זאלן נישט רײבן די פןל 6ון די בײ. כער, נענעבן די םערד א סרונק און זײ גע6ירס אין שםאל ארײן דער ד,1־ף ה־גם געשםעקם םים גע• װײקםע לעדער, םיס בוגעלעגענע אויבס, םים חלשות. דינע, שארפע ריחות הזבן נעסריסס סון קוםעס סיסס, סון חזירים-שסעלכל, לעבלעך נעםאכס די זויערע לופם וין דער קילער סארנאכם דיאס זיך אנגעהויבן םים א םאר אײלן װײסער. די פערד זענען נישם אײנגעשםאנען ארום די קארעםעם, גןגלאזן םים די נאזלנכער דעם האנער, געשארם פון אינםער זיך £ריש נעשםרײם שפר1י. שסייב האם זיך געהויבן. געקרעלם *ץ הןלז, אין נאז• בען האם זיך סונאנדערגענאםן, אײנמאל, נאכאסאל און זײנע סעםם בונויפגעקלאםסן םלײצעס האבן זיך חפאקלס. דער בעל־הבית, םיםםער סםיס, װאס הןס נעלופנערם הײ םיס א נאםל, האם זיך נישס ארויסגעזען סון עװישן די מײארפענע םםאגעס. בלויז דער בל שםש פון לאנגע שםאלעגע גײן האבן יעדע רגע אויונעדזקס אין פינסםערן שסאל, דער• ניילס, או הינםער די אורעםס ר,ײ שםײם סםים אן אננ;כמורעסער. דער פערםער הןס זעלסן סאראירם םיס בענען ן שםועם,!•יײ קײן װארם נישש געלאזן 6אלן, װען זײנע בװײ בעסםע קי ראנן זיך איבערגעפרעסן, געקריגן אייפנעלאפענע בײכער יין נעפלאבס. םםיס איז געבליבן נןכן אוםנליק אפןתל,ת *'1 6עלד, געשסילס זײן װײםיק מים אויסנראבן קארסשעם, סים קלײבן שסײנער 6ון די בײםן. נאנץ 6רי הןס דער פארםער אפגזעײלס עסלעכע װער• ײוי״ אויסנערעכנס בענס סאג ארבעס, און אלײן אװעק םיסן זי1 יין סעלד. דארע, אפנעברןנסע, בײנער םים מוםקילן, האבן סאסע-זין זיך גענויגן אינער דער עיד פון באגינען ביז זינ• •אינאנג, זיך נענויגן, װי די שסוםע דראםן, װאס האבן אונע• ־ײיס זײער פעלד סינם ש5נס. יינם, אז נען האם דערװישם דעם בעל*הבית אין שםאל, ה>0?י ייך געחדושם, װאס דער פרוםער סםיס ארבעס דעס ני'*ן שבר, נאכםיסאג. בען האס געװאום דער סערמער זאל י'8? ײף סין, ו?ך נישם געקענס דעדװארסן, האס ער אראפ• 1יײזײן סין זיך ס׳רעקל, אראפנענוםען 6ון דער װאנם א נאפד *) זיין — כריסס׳ריםען. ער נדם אין זיין — ער גײס אין יןך. י. א פ א ט א ע ו 6ןם. .ו*נער*, וי*ר״ע