Literarishe bleter · 1927-04-01 · 13 (1.4.1927) · p. Seite 248

13 זא ליסערארישע בלעטער 248 דידער פון אלישבע ה>זש מײ, ה$רץ דער נם 6>>רע*ינען יוין טײן ליד די עשוםקײם נארט״. האט איר וזו א טןנשש נע£ונץן אזוי נל קלעך אױף רער ערר?! ײדיש: *. י. 8 * י * נ ם פונם ביכל ״איבטימע געזאנגען״ .עמך — עםי׳ ואלהיך — אלהי״. — (רות) םיהוןט גענומןן טײן הארץ און 6אדױ>ןר6ן עם װיט, אין גאפרײנדעט טיט סיעטרע םיר לײרן; און ם׳װעם נאנן טײן הארץ 6ון אש דע־ 6רעטרער לײר, צאפמ ד?ם ױײטע ױעט בלײבן 6ין װייםן. כ־כין פאר אײגענע — 6רעטר, און 6אר אײך - אוםנאקאנט, און א־ך װאנ אײך נישט זןנרו6י טײנע; עם װעם קײנםאל נ־׳פש פאלן די אײכיקע װאנט, צאטש אין הארזון 6ארװאנדטע םיר זענען. / כ׳בין בײטאג פארטרוימט, פארטראכט... ם׳האם גע6אנגען םײן דארץ, םים זײן איםעט אין 6רײד, און 6ארקנםט עם םיט אנדערע פײן. נישם אויף םיר דריקם רער יאך 6ון דןר שרעקלעכער קײש, - טא 6ארױאפ זאל איך טרויעריק זײןז זװליב־װאס טיטן זונענשײן 6יײ איך זיך נישט, און ם־ך רירט נישט רער גלאנץ פון די שםערן? און 6ארװאם 6ון רער בענקשא6ט, װיןם הןןט םיך נעשם־רם, קען איך קײנטאל כיז6רײט שוין נישט װערןז און פארװאם א־ז מיד ליכ אט דאם פײנלעצן לײר, אזוי נןןענם — אט דער 8רעםדער טיר טיויער? און 6ארװאס, װיןם םײן הארץ איז 6ארװןן־6ן װײט־װײט, נישם איך קלאנ זיך און נישט איך כאדױעי?״. ױדיש:?. ס ס א * ק ל צ׳בין כײפאג פאיטרויםט, 6ארטראכט, נאר עם װאצט טײן הארץ כײנאצט; װען איך זיננ — טײן זעל זי ששוםם, װען איך שטום — םײן ליד עס כרוםט. זינט פון ה־נשער־לעכן קלאננען זעגען שטיל זנו טיר דערגאנגען — כ׳האכ נעשװארן זײ איכעיגעכן א װונדעי־זעאונג אין םײן לעכן. אםת, שװער רעי װענ און לאנג, ראך האם ט־ך א נליק דערהויבן, ם׳איז נעקוטען םײן 6ארלאננ: א גאש אן־נאםע; דינען, לויגן. ביקידער פונם לינסטלער א ו ט װ ק א ל נ י ק (םשערנאװיץ) #רנעם נןגסעע שװיי־ג - . -י : .־?י ורטור ק ןלנ י ק איז םון די ■ןױלערססע ײוישע קינםסלער אין ררםעניען. אין סשערגןװיץ װערס אײנגעןרדנט ןן אריסשסעלינג מון זײנע בילדער. א. קןלניק הןס א1יך אילרםסרירמ רעם ײדישן אלף׳בית אין טשערנןיויץ.