Literarishe bleter · 1927-03-25 · 12 (25.3.1927) · p. Seite 229

229 ליסז רזורישן נלעםער 12 זא די געשיכטע פװ דער אומפארלאשעבער לבנה באריםפילניאל/מאס-הװע *ין ײ־י״-ש. ז. דערלײגן א1יף םםעריליזירטן םןרלע םקיליעלן, סםעריייזירסן סערמעםקעם, ■ע?נ;ן, קןכערס, עינעעסן, נןדלען, זײדנס• דער כלארא6ארסאסאר ה;ס דערנןסן כלארא6ארס. אין עיפער איז ##רגליװערם געװןרן די שסילקײס. ד*ן הןם דער קראנקער א דרײ געסון םים׳ן קן■ און גענוםען זי6ען• - נישסן םים װןס גו ןסעסען, נעסס ארא■ דע□ בונדם, — הןם נןװרילןװ געזןןגם און ןקליר געסון םיכ די נײן■ - הןס בײם, כ׳בעס אײך — הןס זין ן#נערו6ן דער כלארא6ארםאסאר. אין עסלעכע םינוט *רום מןס דער קרןנקער ןנגעהויבן זינגען און רעדן. - די קריעם זענען #װעק, און די װןלגן הןם זיך גע• עסנס, גןןלר .פײנער, גילדענער, איך, םײדעלע, הןכ זיך םןןרליבס—הןם דער קאםאנדארם זיך בעזוננען און געשעוסשעס: — און דו שלןף, שלןף, של$ף• — ער איז ןונטשװיגן געװןרן און שםרענג נעזןןנס: — און קיין קלױקװעיזויערם גים מיר נישם םער, גםאס געװןרן, ס׳איז נישם קןןם.איל,6ןן. — ער איז *גסשװיגן געװןןרן, שסרענג ן געשרײ געסון, #ז1י, #■נים, װי ער 6לעגם שרײען בעת די של#כםן: — נישט ןןאכרןסן! ק״ן שריס נישם! ס׳װעל דערשיסן!•.• אליןשקא, ברודער! — 8לע גיכקײםן זענען ן6ן, קײן ערד זעס פען נישם םער. אלץ געדענק איך. דאן װײס איך, װןם רעװןלוביע איז- ס׳ארא קרא6ס עם איז. און דער ם1ים איז םיר נישם ם1ראדיק. — און װידער ןןנגעהויבן זינגען: — א1יף יענער זײט אוראל װוינם ןן םישלער, גןלד םײנס, גןלד םײנס. - װי 6ילם איר זיךז אײך וױלס זין נישם שלן6ןז — הןם גאװרילןװן דער כלןרןסןרמאסןר געםרעגס אין דער שסיל. און םים א געװײנלעכן ק1ל הןס גאװרילןןװ, אויך שםיל, םארשװערעריש, געענסםערט: — קײן באזונדערעס, נישכא םיס װןס בו ןטעםען. — װארס בו נאך אביסל, — האם דער כלןרןאארפאכןר נעזאגס — און בונעגאסן כלאראזוארס. 6ארדאנהס האס קאקאסאװ א קוק נעסון א1י6ן זײגער, זיך ביגעבויגן איבערן םרויעסבייגן *), אים איבערנעלעזן. ם׳זענען דא ארגאניזםען, װאם 6ילן אן אושסויס בו די אדער יענע נארקאסיקן. נאװרילאװן האס פען אײנגעשלעםערם ש1ין זיבן און בװאנביק. םינוס. קאקאםאװ האם בינערו6ן דעם ױנגערן אםיססענם, אים אונסערגעשסעלם דאם ■נים, יענער זאל בורעכס םאכן די ברילן א1י6ן ■רא6עסארס נאז. דער כיאראםארםאסאר האס 6ארדאגהס א שעוסשע געסון לאזאװסקין: — א6שר אםלןזן דעם כלאראסארם — ■רובירן עםערז לאזאװםקי האס געענס6ערס: — םיר װעלן נאך ■רװזן פים כלארא6ארם. אין קעננ6אל װעס ױיסקיםען אבבולײגן די אפעראביע. נישס כאקװעם. קאקאסאװ האס שסרענג א קוק נעגעבן ארום זיך, 6אר• דאנהס אראונעלאזס די א1ינן. רער כלןרן6ארםאסאר האס כו• נענאסן כלארא6ארם, די סראבעסארן האבן נעשװינן. •) 8 ■*•יר גײפ כעס ןןרער נױש, װו דער יןראנקמר לינמ, מיט 4 1*• ערדנוננ, א1יף וזןס ער *יז קדאנק• (סיף) אינם א*עראביע־זאל האבן גער1ישש די ס*ירכ־לעם*לעך, ס׳תאבן נעקאכש די לאנגע ניקעלנע קעססלעך און די םענסשן אין לאנגע ויײסע כאלאסן הןבן געשסורםס. דער אס^ראביעיזאל *יז נעװען זײער א גרייסער, יבלויז — ■אדלאגע, װענס און סופים — א1יםנע6ארבס אין װײםער אײל-סארב• אין אפעראביע• זאל אױ געװען ױיסערגעװײנלעך ליכםיק, םחםת אײן װאנס בױ נעװען א בל1יז 6ענסס;ר, און אס דאס 6ענססער איז ארייס בו דעם סײך-ולאץ. איגםיםן זאל איז געשםאנען א ײאגגער, װײםער אסעראביע-םיש• דא האס גאװרילאװן נאנעננס קאקאסאװ און לאזאװסקי. קאקאםאװ און לאזאװסקי, אין װײ*ע כאלאםן, האבן אנ־ נעסון א1יף די קע■ װײסע פיבן, װי די קאנערס, און קאקאסאװ האם נאך םארהאנגען פים א גאװערל די בארד, סרײ־לאזנדיק נאר די האריקע ױיגן. אין דער לענג םון דער װאנס איז געסםאנען א בענרליק םענסשן, אלע א-ן װײסע כאלאסן. גאװרילאזו א ז ארײנגעקומען םים דער סלעגערץ אין ז*ל רו;ק, האס שװײגנדיק זיך פארנײגס ■אר די ■ראסעסארן און בונענאנגען בים סיש, א קוק נעסון אץ ■ענססער א1יף דןם סײך-סלאץ אץ ביזאםעגנעקרײבס די הענם א1י6ן רוקן• א בװײםע פלעגערין האם ארײננעםראגן א1יף א האק א זידיקן סםעריריזאסאר םים אינםטרוםענסן און א לאגג ניקעלן שאכסל. לאזאװםקי האם אין דער שםיל א 6רעג געםון קאקאםאװן: — םרעםן םיר בו, ■אװעל איװאנאװיםשז — יא, יא, סארשסײם איר םיך — הןס קאקאםאװ געענס6ערס. און די ■ראפעסארן זעיען אװעק-נאך און גאך אפןל — װאשן דל העגם, באגיםן זײ םים סובליםאסום און שםירן םים יאד. דער כלארא6ארםאםאר האם דורכגעקוקס די םאםקע און ן ריר געםון זיץ פיזירל. — חבר גאװרילאװ, םיר םרעכן בו - האס לאזאװםקי געזאנם, — זײם אז1י גום, זיך לײגן א1י6ן סיש. די ■אנסא6ל נעסס אראס. גאװרילןװ האס א קוק געסץ א1יף דער בארםהארביקער עװעססער, אביםל אץ 6ארלעגנהײס אראסגעבוינן דןס העםדל, —זי הןס א קוק געםון א1יף גאװרילאװן, װי א1יף א געגנשסאנד, ״ון האם א שםײכל געסון, װי םען שםײכלם בו א קינד. גןװרילןװ האס זיך געזעבם א1י8ן סיש, ארא*געװאר6ן 6ון 6וס יײן ■אנסאאל, דערנאו דעם בװײםן און שנעל זיך געלײגם *1י£ן סיש, סארריכס אונסערן קא■ דאס קלײנע װאלבל — און 6*רמ*כס די א1יגן. דאן האס די סלעגערץ גיך, ינעשיקס און ײי א םוםחה, 6ארש*ילעם די ריםעגם א1יף די סיס, בוגעדרײם דעם םענםשן בום םיש. דער כלארא6ארםאטאר האט אר1י6געלײגם ױיף די ױיגן א האנםוך, באשםירם די נאז און דאם ם1יל םים ײאזעלץ, אנגעסון א1יסן ■נים א פאסקע, נענוםען דעם קראגקנס דיאנס, כדי בו הערן דעס ד61ק אץ באגאסן די םאסקע םים ניאראאארם — און איבערן *יםער א־ז זיך 6אנאנדערגעשװיםען א זיסער, קלעאיקער ריח 6ון כלארא6ארם. דער כלארא6ארםאםאר האם 6ארבײכנם די בײם, װען ס׳יאס זיך אננעה1יבן די אזעראביע. די ■ראסעסאק זענען סװײננדיק אסנעגאננען *ום סענםםער. די בארםהארביקע יװעסטער האס םיס במאנגען אננעה1יבן אר1יסלאזן ױן סאנאנ•