Literarishe bleter · 1927-03-25 · 12 (25.3.1927) · p. Seite 224

12יזא ליסןרןרןשן נלז סןר 224 בריװ פרן ײדישן ליטעראטן ארן זשררנאליסטן פארײן אין ררארשע צו טאמאם מאן דעם הןר טןןםאם םאן צו דער *1׳■ם אין װארשע. זײער נעערטער הערו םיר כאניזן די נעלןננהייט פון אײןר־ אנװעו;ד.*ט *וין װארשן און ברעננןן אײך, אױף דעם דאזיקן שרי£טלע5ן מ<נ, רןם, פונרעסטװענן נישט װײניקןר הארזייקן, נרום או; אויםר־וק פון דער פארערוננ םדר רער ײרישןר שריפטשטןלער־םשפדח אין פוילן, װעלצע םיר רעפרעזענטירן. םיר כאדויערן אויפריצטיק, װאם רי אײנןןררנערם פון אײןר אוי5נאםן אין װארשן האבן אונז נישט נענןבן די, פאר אונז וײעי הארציק נעװינשטן, נעלעגנהײט עו ברעננןן איך דעם נרום £ון די ײרישע שריפטשטעלער מינדלעך. םיט נרייםער אצטונג 6ארײן 5ון ײרישע שרי£םשטןלער און זשורנאליםטן אין װארשן. װעגן טאמאם מאן איז נןװען נעדרןקט אין די ,לימערארישע כלןטער׳: אין נום. 8-רי ברידןר םןוםאם און הײנריך םאן; אין נוט. 58 - דײטשן דיכטער און שרי6םשטעלןר. זי טאםאם םאנם 6ופציקםטן נענודטם־םוןנ; אין נום 08-כאםאם םיזן׳ רײםשלאנדם נרעסםןר רןןםאף שרײבער יהישן טילעםאן; ׳ אין נים. 110- םאםאם טאן װענן דעם ,•ען׳־קז^ננרןס אין בערלין. אין נום. 150 (11)-טאםאם םאי אין װארשע-נ• ב-ל. אלע ײדישע ביבליאטעהו באקוםען אוםזיםט זװגעשיקט דעם נײען —א י ל ו ם ט ר י ר ט ז— ביכער־קאטאלאג פונם קאאפעראטיװ ״ביכער״ װןום פצ)-ט>נט א רשיםה פיץ הןכעװ 1000 בינעװ, לןרנביכןר, קינדעד אין ױננם־ליטעדאטוד, נאם;. פ*םם*ק*דםן א• א• זיך װענדן םיטן שטעםפל 6ון דער ביבליןןטעק לויטן זוררעם: ם2 ס1מו^1םן< סעום52ת3^ י״א£זז810, פארלאג ב• קלעצהײ נחמן מײזיל נאענטע אוז װײטע י צװײטער באנד ענגלאנד, דענןםארק, שװיץ, אישאליע א• א• איך הןב אנגע• קניפם א פןרוענלעכן קאנםאקם םים אױסלענדער. איך הןב זיך דערנענסערס צו זײ םענסשלעך. *ץ איך האב זיך איבערצײגס, אז םון דער נאענס זעען די זאכן אינגאנצן אנדערש אוים. די שנאה צױישן פעלקער אױ נר1יס• בל זםן מען האס נישס שאר זיך קײן םענסשלעכע רעאליסעטן, איז דןס פרעסדע פןלק א םיסאס, א דעםאן. אבער ב־י פעיזענלעכער ד*ר6ארונג װאקנן די םןנלעכקײסן פו; םערשםענייק נג, 6ין דעינענסערוננ. איך *רעג אים, צי א־ם זענען בא־װסס די צאמױנגען 6ון ײדישז לישעראסןיקלוב עז שא6ן א ײדישע אפס״לוננ 6ון אינטערנאגיאנאלן •. ע.ן..ק״ו־. צי ער װײםס װעגן אונזער װענ• דונג צו דןיר אנ£ידעישא6ס 6ון אינסערנאציאנאלן פ. ע. ן.-קיוב, װעגן מעםאריאל. ער װײםס 6ון גארנישם. םיך װונדןרם עם גישס. א א םזל האבן םיר ש1ין. א םךםאריאל האבן םיר צונע• נרײם צום איגסערנאציאנצלן צוזאםענפןןר, װאס איז פארנעקו• פען אין ח1דש מאי פןדגאננענעם יאר אין בערלין. איז דער םעםאריןול ןנגעקוםען קײן בערלין נןכן שליסן דעם צוזאמענ• פןר. הןש מען ד#ן נעזןלט באקענען די 6ירנדיקע ■ערזענלעכ• קײםן םים אונזער שםעלוננ און אונזערע פןדערונגען. װייזם זיך אר1ים, אז א1יך אין דעם •רם הןבן םיר פארשפעםיקס• םיר רעדן װידער װענן זײנע װערק, די נײע און די פריערדיקע. איך האלס, אז ם׳װןלם צײם זיץ, איבערצוזעצן זײ א1יף ײדיש• כ׳פרעג צי םען האס אים ש1ץ נישם איבןנרגעזעצם, צי םען הןם זיך צו אים נישם געװענדט װעגן רשות. — פים א לאננער צײס צװיק הןס םען איבערגעזעצם א באנד נאװעלן םײנע. םען האס םיר צוגךשיקם אן עקזעםפלאר. דןס בוך איז אר1יס, א1יב איך הןפ נישס קײן טעית, אין פ1ילן.*) 6אראן בײ אײך א שםןם לעםנערגז דזכם זיך דןרס. א1יף געװיס װײם איך נישם. — איך מײן-זןג א־ך,-אז םען װאלם אײערם א װערק אייך איצם געקןנס אין באדארסט איבערזעצן• ,צ1יבערבארג' איז דערװײל צו א גר1יסער פארנעם. ,בודענברןקס׳ פיט זײער יחסנישער נביבר• םון דער צפ1ן־דײםשער ה*6ן״שטןם לױבעק װןלט אששר 8רעםד געתען דעם ײדישן לעזער, אנפר די קלע• נערן נןװעלן דאר8ן קוםען ערנסם אין נאסראכס, נ6רם די םוסטער-נןןװעלע .דער סייס אין מענעדיג׳. די 6ייגע, צ*רסע שילדערוננ װןלס געװים גע6עלן אונזער לעזער. — ין, אז1י האב איך געשריבן אין יענער צײם-דןס *יז געװען אץ יןר 1911. נןר אין יענעם יןר הןב איך געקןנם ןגשרײבן אזן זאך. איך גלײב עס פעסס. איך בין אין דעם פרס א פאסאליסס. םיר געזעננען זיך. איך בעס אנסשולדיקינג, א1יב איך האב אים באלעסםיקס םים םײנע 6ראגן. איך בין נישם איבע• רי״ק באהאװנס אץ *זעלכע זאכן אין קען נישם די םלאכה םין אינסערװױען. ער סרײםם פיך: — איר הןס עס זײער גום געםאכס. װ• *) *ץ 1913 *יז רזרשינזן *ין 6*רל*ג .סראנרעס׳, װ*רשז, םאמאס פ#ן—* 1ינט5 דערעיילינגען, אין לדע?כן ס׳נילען ארײן: דער דעג גום כימ- עלםין, דער קליידער״שמנק, דער קליינער הער פרידעמןון, אנטוישינג.—78 ז.