Literarishe bleter · 1927-03-11 · 10 (11.3.1927) · p. Seite 190

סז זא ליטזרןרױן נלעםער 190 נןסןשע הןט געעסנס די אייגן, 8 מםײכל נעסין, וון גאװרילןװ הןס?>לץ געזונגען די נתײ לננטע שורדילעך םיס נישס קײן געניסן קול (שלעכם אײגנסלעך, געזוגגען), *יז נ*- סןשע איז נישם אײננעשלןפן. דז>ן הן>גן גןװרילןװ און אןעןןװ *ײדע געםרונקען סײ. ■אסןװ הןןט נע6רעגס:-״אפשר ןיקןכן דיי״ ניקןלקע, א םאנע־קאשע״ז זײ זענען געזעסן אײנער *קעגן דעם *נדערן, גערעדט נישס ה1יך, ■#םעיעך, אץ ערגעץ זין נישם געאײלס, געסרונ קען םיל טײ, נאװרילןװ הןש געסרונקען םזן דער שןל,?■ שפיליעװענדיק דעם קראגן םונם העםדל. נןך קלײניקײסן״ װעגן דןס און יענץ, בעת דער *װייםער גלןז סיי, נישם דערסױנ• קענדיק קײן האלבע, הןס סןוןװ *װעקנעשסעלס דןס גלןןז געשװינן 8 עיסל און נעזןגס: — ניקןלקע, סײן זינ* איז םון םיר *װעק, דןס קינו געלןזס םיר אויף די הענס, זי איז אװעק *ו עועס *ן אינזשיניער, װעלכן זי הןם פריער ליב געה*ס, דער שד װײסט אים. משעסן זי הןנ איך נישט קײן חשק, כ׳װיל זיך נישט ■*םשקען םיט קײן שלעכסע װערםער,-און דןזך, ד*רף םען זןגן. אז זי איז *נסלןםן װי * *1יג, נישם געזןגס, האלםנדיק עס בס1ד. און םיר איז * בזיון:-א1יםגעו.ײבן * םענםשן םונם גרוב, אויםן םרןנט, געזארגס זיך װעגן איר, ליב געהאם, און װי *נ*ר, זי געװ*רעםס,-און דןם װײזס זיך *ריים איז גע• װען * •וי*יםעלע,-נישם געקןנם דעם םעגםשן, װעלכע הןט םים םיר *■געלעבס ג*נ*ע פינף י*ר.--און ■*■*װ הןפ גענוי דערצײלס װעגן די *לע ■רםים פו.ם ם*נ*נדערגײן זיך, װעלכע זענען תם-ד *ז1י ■ײנלעך ם*קע םיס זײער קלײנלעכקײט. יענע קלײנלעכקײס, צוליב װעלכער םען זעס נישם *ר1יס דןס נרויםע. ד*ן ה*ם םען *ננעהייבן רעדן װעגן קינדער, און ג*װרילןװ הןס דער*ײלס װעגן זײן 6*םיליען-לענן, װעגן זײנע דרײ זינדלעך, װעגן זײן 6ר1י, װעלכע איז ש1ץ עלסעי- געװןרן און, דןך, די אײנ*יקע 6*ר אים א1 ף זײן ג*נץ לעבן. *װעקוןרנדיק, האם דער קןםאנדיר געזןגם: — גיב םיר ע*עם צו לײעגען נןר, װײססו, װןם אײנ• 6*5ער; װעגן נוםע םענסשן, װעגן גוסער ליבע, עועס *זעלכןם חי .די קינדהײס אץ די ױגנם',-הןס גןװרילןװ געזןגס• בײ בןפןװן זענען בערגװײז ןנגעװןרפן געװען אץ *לי װינקלען ביכער,-נןר קײן ■שוס בוך װעגן * ■שוםער םענםש■ לעכער לינע, װענן ■שוסע ב**ױנגען, װעגן ןםשוס לעב , מעגן זון, םענםשן, װעגן ■שוסער םענסשלעכער פרײד-*זן בוך הןס זיך בײ ■אסןװן נישס נע&ונען. — ןס הןםסו דיר רעװ*לו*יענערע ליסערןסור - הןס גןװרילןװ נעשפ*סס.-נו גוס, כ׳װעל נןכןםןל איבערלײענען סןלסםןיען. זײער שײן איז דןרם בײ אים בןשריק װענן די ןלסע הענסשקעס אויסן ב*ל—און נןװרילןװ איז פןרסונקלס און *נסשװיגן געװןין און שםיל זיך ןנגערופן: - כ׳הןב דיר, *ליןשק*, נישם געזןנם, ןז ם׳דןרף נישם פןרלירן די *״ש א1יף •וםםע דבורים, כ׳בץ הײגס געװען אי בײ נ*םש*לססװ-, אי אין שפיםןל בײ די ארןפעםןרן, זײ הןכן נערעדס קלוגע רײד. כ׳הןב, נ*םירלעך, קײן חשק נישם צו שנײדן זיך, כ־נין קעגן דעם. םארגן דןרף איך זיך לײגן אונסערן םעםער. קיש ד*ן אין שפיםןל, פ*רנעס נישם דײן *לטן חבר. םײגע קי:• דערלעך און םר1י שרײבן נישט. זײ נעזוגם—און גןװרילן ־ איז *ר1ים פון *יםער, אץ קײן דריק נישם געםון די ה#גם ■*•ןװ ׳, לעך. נןר... נןר די ןפער#*יע איז דןך נישם קײן געפער• לעכע'...-דער אויםןםןביל הןס *ר1יש געםון און איז *װעק• דעי גלײכרוקנדיקער םענםש אין ה1יז ניםער אײנס איז נאך *לץ נעזעסן אין זײן קןבינעם. די פענסםער זענען םױב פ#רם*כש געװען םים פןיהןננען. ס׳האס װידער זיך געהײנם דע־ קןםין. דןס ה1יז איז #6ישט#רס געװןרן אין שםילקײס, ■יגקס װי ןס די שסילקײם הןם םען געקליבן * יןרהונדערס. דער םענםש א־ז געזןםן אייף זײן ה לצערנעם שסול. איצם זעןען ס#ר אים נעװען ן6ן דיקע ביהער א1יף דער דײםשער און ענגלישער ש*י#ך,-ער הןס נעשריבן-א1יף רוםיש-םים םינס, םים * גלײכן כתב׳ אין דײסשן ל#ינען ■ןסם—יענע ביכער, װןס זענען נעלענן ן1ן #6ר אים, זענען נעװען ביהער װעגן םלוכה, רעכס און סןהס. אין קןבינעס פונם סופיס איז נע6*לן ליכם, און אי*ס הןס םען געזען ראס פנים פונם םענסשן: ס׳איז נעװען * געװײנלעך פ:ים,-םעגלעך, ק1ים-ק1ים * ה#רסלעכס,-נןר יעדנפןלס, * זײער קאנצענסרירםס אין בשים א1פן נישם קײן םידס; דער םענסש איבער די ביהער םיםן בלןקנןם איז געזןםן לןננ, דערנןך הןם ער *נגעקליננען, און *ו אים איז *רײננעקומען * םסענןנרןפיססין. ער הןס ןנגער.1יבן צו דיקםירן. די סעזיםן סון זײן רעדע זענען נעװען- סססר, *םעריקע, ענגלןנד—דער ערד-קוגל און סססר, ענגלישע שפערלינגען אץ רוםישע •ידן װײץ,-די #םעײקןנער שװער• אינדיםםריע, כינעזישע #רבעםער-הענם.-דער פענסש הןם גע• רעדם הייך אץ 6עסם, אין יעדע פר#זע איז נעװען # פןרםולע איבער דער שםןם איז געשװיםען די לבנה. אין ןס דער דןזיקער *ײם איז דער קןם*נד#רם געזעסן בײ ■*■#װן, אין * הןםעל-נוםער 6ון * גד1יםן הןסעל, װעלכער איז ב#זע*ס אויםשליסלעך פין קןםיניססן. געז״םן זענען זײ ז#לבעדרים-ג#װריל#װ, ער איז נעזעםן בײם סיש, און א1יף זײנע קני הןם דך געפןרעס נ#ם*שק#. נ*װרילןװ הןם ןנגע• *ינדן שװעבעלעך; •#רחידושם. װי נןר קינדער קןנען זיך חירושן פין דןם ם1ד1תדיקע אייף דער װעלם, הןס נ#ס#שק# געקיקס א1יף דעם פײער,-הןס *וג1יפנעלײגם אירע לי*ן װי #סרײבל, און געבלןזן א1י6ן 6ײער, גישם םים #םןל הןס בײ איר געקלעקס ןסעם *י פןרלעשן דןם שװעבעלע, דעדנןך הןס זיך דןס שװעבעלע א1יסגעלןשן,-אין ד#ן איז אין נ#ם#- שעם בל1יע איינן נעװען *ז1י פיל בןװונדערונג, *נםציקינג, התפעלית אץ ם1רא פ#ר דןס ס1דיתדיקע, װןס זי הןס דן נעזען, און ס׳איז אוםםעגלעך געװען נישס *ו ב1יגן דעם קן■ #6ר יענע ס1ר1תדיקײם, װןס נ#ס#ש# הןס אין זיך געסרןנן. דערנןך הןס ג#װרילןװ #װעקנעלײגס נ#ם*שקען שלןםן, זיך געזעגט נעבן איר געלעגערל און געזןנם: .6*רפ#ך די א1יגן און איך װעל דיר # ליד זינגען',-און נישם קענענדיק זיגנען, נישם קענענדיק קײן שום ליד, הןם ער ןנגעה1יבן זינגען, א1יססר#כסנדיק * ליד ד# א1י6ן ןרס: ,איז געקוםען * בןק און געז#נס; און דו שלןף, שלןף, שלןף׳. ער הןם * שםײכל געסון, * קיק נעסון א1יף נ#ם#שען און א1יף פןפןװן, און הןס פןרגעװננען דןס, װןס איז אים ס־ערשםע םןל געקוםען אין זץ פונם *וזןםענקלןנג 6ון די װערםער: ,שלןף, שלןף, של#ף',-ער הןס געזונגען: ,נעקוסון ןבןק און געזןנס: און דו שלןף, שלןף, שלןף׳...•) (הםשן קיטט) ■ין רוםיסן 6ין ,ס*י, ם*י'—.■יס, •יס, •ים״...