Literarishe bleter · 1927-03-11 · 10 (11.3.1927) · p. Seite 189

189 ליסער#ערישע בלעסעו־ 10 זא די געשיכטע פוז דער אומפארלאשענער לבנה נןןריס 9 י ל נ י * ה / מ יו ם? װ-ע *ץ רוסי״-ש. ז, פרענם אין זיך גענומען מים דער האנט 6*רן קר#גן• דער סןרדגער םין קןנםילױם, *אװעל איװאנןןװיטש, מןגנדיק דעם ןנשסעל, #ז ער הןןם גישס נעהערם דעם קן■ ם#נד*רםס סר*גע, הןום •*םעלעך געזאגס, ןןנידערזעענדיק זיך א1יסן םןרזיעערם *רס: — כ׳םײן, םיר זןןלן םרעגן דעם קראנקן, װען ער הןט דערשסירס די *נ£*לן סון קרענק און העלכע סזסאלןןגישע םיםנים האנן אים *ננעװיזן, אז ער איז קואנק. דערנןןי װעלען םיר בןןטראכסן דעם חולה. סין דער דןזיקער באראסונג, װ$ס די ■רןסעסןןרן הןנן *■געהאלטן, איז גענליבן * נייגן ■*■יר, סארשריכן םיס * נישס-דײטלעכן ■רא&עסןרישן כתב: ,פרןוםןקאל םין קןןנסילױם, אינם גוזאםענשםעל םין די אזן די ■דןןסעסןרן ןזינן ■ר$פעס*דן זענען געחען אייםגערעכנט). \ דער קראנקער בירגער ניק*לײ איװאנןװיסש נ*װ• ריל*װ ה*ס זיך נעװענדעס םיס *ן *נקלןןג אויף װײסןקן א־נם שסח םון אונםערלעסעלע, אייף ברעכן און ברענישן. ער א ז נוריק םיט נװײ י*ר איםבאםערקטערהייס קראנק געװןרן. ער הןס זיך די נאנבע נײם קורירט אםנול*• ס*ריש און געסארן א1יף קור*רטן-ס׳הןןס גישט געהןלפן, לויס דער בקשת םינס קראנקן איז נװאםעננערוסן נע• װןןרן * קןנסילױש סון די אויננדערםןןנסע ■?רזןן ען• גחחג־ס־סזק דער אלגעםײנער בושסןנד פינם קראנקן-נאסרידיקנדיק. די לונגען—א. סון דער זײם פונם ה*רץ באמערקס זיך א נישם״קײן גר)יסע םארברײבערונג, א םארשסארקסער •ולם, אין א שװאצער ג*רם יוחפזגונזט־ח, סון דער זײס און *נדערע ןרנאנען, 8 חיץ דעם מ*גן, באםערקס מען נישם קיין שום ■אסאלןגישעם. ס׳איז םעססנעשסעלס, אז בײ דעם קראנקן איז דןן, װײזס אויס, חססוזזח^ו און ם׳איז אים נויטיק עו ןואערירן. ד*ס קןנםילױם לײגם םןור דעם קראנקן בי *■ערירן דעם ■ר*םעסןןר אנאסןןל ק*זםיסש לןזאװםקי. ■רןפעסןר ■אװל אױואנןװיטש קאקאסןןװ הןןס מככים געװען בו אסעססירן בײ דער. *■עראביע׳• שס$ס, דאסע, זיבן אונטערשרי&סן פון ■רןןפעסןרן• שפעסער שוין, גןך דעד ןפעראעיע, איז פון די ■רןװאסע געשסרעכן םעםסגעשסעלם געװ*רן, אז נישט אײגער םון די ■רןסעסןןרן הןןם, אין ת1ך גענוםען, נישט נעםונען םאר נ1ים־ק עו םאכן 8 ןןפעראעיע, האלטנדיק, *ז די קראנקהײס קומט פ*ר אין א םןןרם, װןס םןןדערם נישט קײן *■עראביע, נןןר אויסן קץנסילױם הןם מען דאן װעגן דעם גישם גערעדכ; נןןר בלױז דער שװײגעדיקער דייסש הןןם נעםאכס אן השערה װעגן דעס, *ז די אפעראביע איז נישס נויכיק, נ-שט שסײענדיק דערויף איבעריגנם, נןך די ענט&ערן פון די קאלעגן; פ׳הןןס א1יך דערבײלס, *ז שוין נ*כן קןנסילױם, *רײנזעבנדיק זיך אין אויםןפןןביל, כרי בו 6ןרן בום ה1יז פון די געלערסע, הןס ■רןםעסןןר קןןקאסןװ, יענער, בײ װעלכן די א1יגן זענען 83- װאקםן םיס ה*ר, געזןנם בום פרןןםעסןור לןזןװסקי: ,װײםם איר, װען אז* םין קרענק װאלם געװען בײ םײן ברודער, װ*לם איך אים קײן *•ערןביע נישם געם*כס',-א1יף װאס ■רןסעסןר לןןזןװםקי הןןס נעענס&ערס: זעלבכס&ןרשסענד והםשך) אים אנסקענן אױ בוגןקוםען ■רן&עסןר רןזןװסקי/ * סענסש 0ון 8 יןר סינף און דרײםלק, א ראזירםער, אין * סורדום, אץ ■ענםנע פים * גלײך רעםל בװישן די גלעזלעך, ם ס א1יגן, װןם זענען ארײנגעקרןכן אץ די װינקלען פין די א1יק,לענער. — ין, יןן, י*, פארשסײס איר םיך. דער ראזירסער םןן הןס איבערגעגעבן דעם הןןריקן ן בעריסענעם קןנװערס םים א םריװןקם־חתיפה. דער הןריקער פענסש הןס *רויסנענוםען 8 ב1יגן ■*■יר, סארריכס די ברילן, איבערגעלײענס,—װידער ס*רריכס די ברילן און םיס פןרלעגנ• הײם איבערגעגעבן דעם ב1יגן ■*■יר * דריםן. דער ר*זירסער סענסש, סײערלעך: — װי איר?עט, 8 נעהײם ■*■יר, *סעם 8 ב*<על. פ׳הןןס עם םיר בוגעשיקם אץ דער&רי. איר םארשסײס? דער ערשםער, בװײסער, דריסער, — **געריםענע שסיק־ לעך רײד, נישס ד,1יך, גין: — ס*רן שײכות הןס עס בופ קןנסולױם? — כ׳בץ געקוםען בו־סןרן לויםן םעעביעלן 8ר1יםרוף• ױ דעפעשע איז ןנגעקוםען א1יסן נןםען 6ונם רעקטןר פון אזניװערםיסעס• — קןםןנדארם גןװרילאװ, סארשסײט איר םיך, יענער, װןס... — ין, י*, יא, פארשםײם איר םיך, רעװאלוביע, *רםײ קאפןנדיר, * םארםולע, אץ — זײם *ז1י גוס. — קןנסולױם. די עלעקסרע איז דן געסןלן אץ ב1לם־א1יםגעשניםענע שאסנס. — אײנער האס דעם ןנדערן ןןנגענוםען בײם קנעיל 6ינם ברוססןיסןש בײם כןלאס; אײנער תאס רעם אנדערן גע• נופען אונסער דער הןנס, פדי זין דורכבוגײן... דןן: — אץ דער סיר האבן * קרןך געםון די ביקסן 6ון וי רויסארפײער, ם׳האבן א סו*ע געסון אסבאסן, — די ר1ים• ארםײער זענען װי נעשסארבן סןרבליבן אין אופבןװעגלעכקײס; אין דער םיר האם זין בןװיזן ן הויכער בחור, װי * רום, פיס א־דענעם םון דער ר1יסער סאן א1יף דער בױסס, א בויגיקער, הי א בײסש, ער האם זץ *נידערגעשסעלם אין 6ראנס 6ןר דער סיד, - און שנעל איז אין אויםנאפביפער *רײנגעגאנגען ד;י קאסןנרארם, האס סים דער האנס א װארף א■ געסון די האר בוריק*בו, בורעכםגעםאכם דעם קראגן סונם העםדל, - *ון געזאגס: — גום םארגן, חבייםן בןווילם איר זיך אוסטוןז דאן:-די ■דא*עםאין האבן זיך ■אםעלעך אנידערגעזעבם ױיף די בעראסעגע שםולן 6ארן טיש, אװעקנעלײגט די עלנ• ױינגס א1יפן סיש, אויסנעגליכן די הענס-גיידער, בירע5סגעם8כס וי ברילן און ■ענסנע, געבעםן דעם קראנסן זיך זעבן• יענער, װאם האס איבערגעגעבן דעם ■ןקעם, בײ װעםען די אוינן זענען אונםערן גלײכן ■ענסנע געװען אײנגעװןקסן אין די ױינן־לעצער, האם געזאגם בום האריקן: — ■*װעל איװאנאװיםש, איר *לם!־זסקז^חוגטחזוזק <דער זיספער בװישן גיײגע) װעס דך, םײן איך, נישס אוזאנן בו ן"ן סארזיבער. — איר׳ס הײסן זיך אויםסץז-האם דער קאםןנדןרם גע•