Literarishe bleter · 1927-02-04 · 5 (4.2.1927) · p. Seite 93

5 זא ליםערארישע בלעםער 93 ר ע צ ע ב ז י ע ם!בלזשזי **לן(נאװןלן) מ. םוללעי, ל*ם.אננןל*ם, 926ז 313 ז. 8 נוך אין עװײ טײלן. די ןרשםע — .חבלי־םות׳ א1יף 210 זײסן, די #נדערע םײל — ,לענס געלם׳. דןס גאננע ניך איז געװידםעט דאם לענן 6ין קיאנקע, איבעדו1יפט 6ון שמינד■ זוצסיקע. דער מחבר, װײזםיןרויס ג-1יס בקיאות א1יף דעם געבים, ם׳דערקענס #םילו אין די םערםינען, אז דער אינהאלם פון בוך איז געשעפם פון דער נןןענסער באקאנםשאםם. געשריבן איז דןןם בוך רע#ל סםיש, אסילו נאטיראליססיש. לײכס, םןלקסםיכלעך, םענטיםענסאל דערבײלס דער פחבר אין ,חבלי םות׳ באריכות די לײדן 6ין אײנעם א בחור זלםן, װןם האס זיך 6ארקילם אין איז קרןנק געװןרן. ער 6ןרס 6ון אײן סאואטןוריע אין דער בווײסער, די דוןקם1ירים האלםן אין אײן ביזןןגן, און ער, זלםן. האלם איו אײן שפײען םים בלום. בום סיף שסעקם ער ןןן זײן פלה םלןןרא, װעלכע װערט קראנק א׳יף גאלאפ-אפצערונג אין ששארבפ. זלםן באגײט זעלבםטמןרד א1יף איר קבי. אין דןנר קלײנער ערצײלונג .װו איז דער זין?' װערם דעבײלם 6ון א שװינדזיכטיקן, װאס קוםם אהײם פין די בערג בו דער כלה אין ס׳םארס אים איבער אן א1יםא. איז ,די סעודה׳ װערס גערעדט 6ון א ױנגנםאן, װאם שסארבס פין א ראק א1י6ן םאגן, 6ארן ס1יט גיבן אים די םשבחה א גלעזל שנאפס. דער קראנקער סרינקם עס א1ים םיט בענקשא6ס און: .די א1יגן האנן זיך איבערגעקערס, דאס פנים איז גע״ װארן ערד שװאוץ. קיין װײםיק.א1יסגעשרײ. שסיל, בל1יז דאס הארץ האט נישם געשװיגן און געזאגס: װארט, דער פענסש לעבם נאך...' ש. םיללער איז װײניק ראסינירט, ער רעדס בואיל, דער■ בײלם כסדר, װאם די העלדן האבן געטראכס. ער איבערבײגס םער מיט דער אויפריכסיקער שםיםונג, װי םים די בילדער, װעלכע זענען נאאיװ, 6ול םיס א1יסרופן און סתם.באםערקונגען. אן א1יסנאם איז די ש1ין־דערםאנסע ערצ־ילונג .די סעודד.', װאס איז געשריבן קורץ און לאזם א־בער א ששארקערן אײנדרוק. די שפראך איז נלאסיק, אן אנגליביזסען. אר1יסגענעבן אױ דאס בוך 6ײן. י. 3. ״ פארל אג ב. קלעצקין שוץ ערשינען עיזר װארשאװסקי . ש נ י ט ־ צ י י ט (ראפאן) עם איז דאס ערשטע גרויסע װערק ם,*ן ע. װאר• שאװסקי נאך די ״שםוגלארס׳. 384 דיטן * פרײז 8 גילדן. אייסשייסיעבער סייקויףי■ •■2 1ז1זו\316א ,פ.*ו323זפ^\ ,'1זם11סץ8מ ם*ר נדים: *. ק. 13.196 פארל־יאג ב. קלעצקיי ד׳ר םיכאל מײכערם טעאטער ארז דראמע(.,־?,י) יערער נ*נד *י 4 נילדן. װיבםיק #*ד סע*סער-םיער *ין *קטיערן• דר*פ*סיטעךקרװזן נןקיפען ר*נ*ס. אױסשליסלעבער פ*ױקויף *ין?**פעי־פטיװ ,כיכעי*. ר*שעל.װןפ—נשקי רוף פין פלונל (לידע־ן 'נױ-י*רק 1926, 64 ז אונםער דעם נישם*נאר געראםענןם נאםען, האס די ױנגע דיכסערץ ראשעלװעפרינםקי אין אםעריקע ארויסגע■ גענן א קליץ ביכל לידער, װןם שסײם איננאנבן מחיץ דער םחנח לידער־ניכלעך, װאם דערשײנען דארס, אלן אץ בנדי םלכות — פראכס-אענדער, סםש יעדן סאנ. באלד די ערשסע 6ערון סוען אסאך םיס יענער אגנענעםער װארעםקײם, װאם פאנגען דיך, סאק דיך שםײכלען, און עפעס אן אוםנאשטיםםע התקרבות דערפילססו בו זײער 6אר6אםער. יעדער 6ערז כון אס דעם לידער־ב־צל װיברירם םים א װײכלעכער בערסלעכקײם, פשסות, אין איך װאלם זאגן — םוסןרלעצקײס; ביזאםען םיס א פריםיסיװקײם, װאס דערםאנם אן די אלםע גוסע שורית 6ין 6אל.קפישא6ן. איר 6ערז איז לײכש, קורץ, עפיגראםען־םעסיק, סײלםאל נישס גענונ זארגעװדיק געשליםן. לר1ב סארנעםם יע• דןס ליד נל1יז די העל6ם 8ון זײסל. אנער אין ןם די קורבע לידלעך באװײזס די דיכטערץ איבערביגענן פיל שםארקע עםא• ביעם, װאם קריבן זיך איץ אץ רעדן בו די חושים. אם לםשל דאס ליד ״ײען דו װעםם אװעק׳: ,װען דו װןנם פװןק פין םיין הזוזט, פין םלן שסיב, פון ם־ין נפס, װןםנזי םיסועסןן: די װפדעםקים פין םײן ה*נם, ד*ם ליכם פץ ם*ן שםוב, אין פץ די נר*ז;, װ*ם װ*קסן אויף םיין נפס װעםטו *רױםביןן ד*ם נרץ. זי װעלן זןך נוינן, װי זויך בום טױט, װען די װןםם *װעק. נ*ר םןר איז ליב די רו פון םױט ליבער װי דינן נישט ליבן ר״ד׳. ראשעל װערפרינסקיס לידער זענןן כםעם אלע (א חיץ עסלעכע א1יסנאסען) עראסיש. ס׳איז א נר1יסע געװאגסקײס. איז דאך הײנם עפעס אץ דןיר םארע בו שסײן העכער 6ין דער ״אייסגעדראשעגער׳ עראםיק. עס זענען אנער נישס יענע זיסע ייבע־לידלעך, גיכער רחםנית־לידער, װאס מען איז גע■ װײנם בו זײ אין דער ײדישער ליםעראסור, ראשעל װערפרינסקי דיכסעם םון יענער שסארקער חושיםדיקער ליבע, װאם 6אר• סלײבט, אץ װי יעדע גר1יםע נאטיר-אינערלעבעניש שװענקם זי ארא■ די גרענעץ-קאנםורן 6ון ם 1 י ס, א װארם, װאס אין ד,ם .ײף 6ץ 8ליגל' באנעגנס םען א1יף יעדע זײםל. איך האנ ביסירס אײן ליד בו דער כאראקסעריסםיקד~די א1י6ריכסיקײם און די פשסות פילט זיך אבער אץ אלע לידער. איר װערםער־לעקםיקאן איז א באשײדענער, נישם געקוקם אבער דער1יף, זענען די לידער רײך םיס פרעכסיקע פארגלײכן און א1יסדרוקן. לםשל: ,איך ביםער סול װי א םראפן ס1י - פול םיסן פארנאכס׳. אדער ׳,נעם םיך װי 6ריש װאםער בו דײן הײסן לײב׳. אםאל זעט זי די א1יגן 6ץ איר געליבטן, ,װי קלײנע גרינע זוםפעלעך װאס בליאסקען ם ד בײנאצס׳. די זון זװישן די ם1יער אין שםאס זעס א1יס בײ איר ,קלײן אץ טר1יעריק, װי םײן סאשן*שפינל'. עס װאלם זיך פשוס װעלן עיסירן דאם גאגבע ביכל לידער אץ ס׳איז באסת בום באד1יערן װאס די דאזיקע אםעריקאנער א1יסגאבע װעס נישם דערגײן *י אונזערע היגע דעזער. ש• ז•