Literarishe bleter · 1927-01-21 · 3 (21.1.1927) · p. Seite 55

♦♦♦ ס איר זאגט י א ן ל א ד ז קינצנםסצערס סשענגעם, שנירלעך, אין װי וינען - גאלרן־רענרלןך... ק6:ט היונם — דער בעל־הםיזל — ניסט זיך גר־װנשםעלער חכםה, . אין דןר ששית פיןישםיןלן שםערן, װאקם און אייל פין ייזולעך *יננזןר — און דאם איץ באנאנד נןנוטען איז ראס רעששל װעלם־שםן־ץ־איםעש, װןןס נישש װערט איז עם דןם פארטעט פין דןר פרוטה ןןפנעריבן, װאם דער ערב־רב דןרלאנגם אים אש דןם פיקהאלץ אױף די שםאלזין 6אר דןם יעםערלעצן שםייבל , אױםנעקראכן און פארשםאלק — . אין עם קלאנש נאך, און שםאלדירם גאך , םים רעם ברים £ון א םקזנן ׳ אויף דעם חורבן 6ין וץ פיםטקיים, אויף רער װיםםקיים 6ין זיין האיגן — אויף זיין הארץ - א גריב אין םדבר, אױף זי׳ין װארט - דעם קלאננ דעם רױלן אן א װידןרקלאננ אין םדבר 8ין נעשפאםטן װיםםן לןבן — נאר עם קליםפןרן די גלעקלעך £ון דעם בלעך פארזשאװערט, נרןל... אויף נשםה העננזןן נעל, איי ננןקיאנן — םייזן״עקלעך. אם אזױ איז — ברודער — שיןקלעך פאר דןם םיזול 6ין די שוםים, װאם איז פינקםלעך, װי געםאסםן פאר רןם קערפער פאר רעם גאנון ״ פק דעם היפעיריקן נארנישט.- װארום, פרוװ דעם היםל הוינן 6ין דןם פלאצן שטוינן־שטח, װעםםו נישט גןפינען נארנישם: אנער נארנישם. גאלן־נארנישם אן א זיפץ אין אן אן אוי, נלשם א6ילו *ום באנראנן לױטער גארנישט — נארנישט גרוי ז 111 דער מלןי - די מלכה דןר םלך, רי םלבה — זי זןנען זועםראגן, *ענויגן רי קרוינען, *עפאםלט דל האר. גןהןרם האט םען רערן, נעהערם האט םען זאנן: זײ גײען £אר6אלן םיט איזושיקן דור. 6אר6אלןז 6ארפאלן1 נישטא נאר קײן נעלן אויף ירשענןן קרוינען, נאוןזון דןם שטולו העגו דעם װא משדז נרןודע 11 דאם שוכיט־מיצל גרױ, און ניױ און גרוי און נרױ — און דרײקאגטיק, וױ א קרןפל. פאםם זיך עם זװ יערן קעפל, פאםם דך ןם אזוי גענױו םײון־עקלעך בײ די זײםן, פוםטן גלןקלןך אויף דעם שפי״ל 6ון דןם װונרערלעצן ם־זל, װאש עם פאםם אזױ 6א־ לײטן, װי — באשידנהײט 6אר נאםז גײם דך ם׳םענםשעלן אין םינל, 1 קרעננט ער אוים אשפתל־װלזל, און באוליזלט יערן סוד. איז דאם גלײצװערטל באזאלזן, און בא6עטיקט און באשםאלזן, און נאקרוינט םיט אלן אלזן — נײם עם אום אויף העלזער־שטאלזן, םיט א רםזל א שםאלזן, און עם לאצט פון אלץ און קיבט אויפנןנוזעטט, אויםנעגליצט, אין ןם האלם אין אײנעם רײרן םיט א קולןצל, װאס 6יצט: — .אין די 6רײד;, אין רי לײרן םוזן אלע זײן באשײרן, װי — דןר כלל 6ון עלמער־זײק!״ איבער אויעין אק נאז — נישם ארויםנעזןן קײן אוינן, נישם קײן פנים, נישט קײן הארץ — שלײצט ארום דאם זאפל־םןנםשל, אם דןר זאטןר ארןםאנטשיק אין די יעננע ד׳ אםית אויף רי שינעם שטאל און אײזן, זי 'אין לופטן אייפנעזאפלט, און ער קײם נעקעכטם נעקײםן, םדוה 6ון די נוםע לײטן, נוטם און שלעצטם 6ון אלן זײטן, פון פארזײטן £ױלן גראז. נאםבלט זיך ראם שוטים־םיזל אײף די קעפ 6ון פלל און פרט, אפגןפםרם םיט א וױזל און םיט קיזלריקן שטאש—* און עם שרײם דןר ארעםאנטשיק קולי־קולות: — היםלען שא-א-טו עפנט דעטאלט זיך שטאט היםל נאר א בוזים נרײם און נרײטער — פאלן שםית און פאפירלעך״ אט — װאם ענדיןך און ■וםענדלעך,