Literarishe bleter · 1927-01-07 · 1 (7.1.1927) · p. Seite 7

7 ליטערזורישע בלעסער ו זא טעאטער איי כינע י י ן . ש א נ כ ײ לויס איר מינסיקײם, נןןר ױיסן ליןןרעם און םוםי דןר גאנ• *ער ןרקנםםער גע*ינם זיך א1יף דער בינע: אין הינסעגרונם ןןדער *ײם זײס, נןזענסער צו דער אװאנסגענע. 8 אײן ססרו• נענדיקע םידל םיס * םײזישן ■ישםש, װןס איז םסענד־ק סעסיק. זעלםענער קוםס מײין < באםבוקענער פלײס. דןס זענען די אײנע קע זיננענדיקע אינסטרוםענסן. די םםשלה א־בער וער 0ון־שםעל.נג און איבער די נערװן ד.$בן רי םאבן, די •'יקן, נלעקלעך און הילעעיגע קלין.קל8*ערס. זײ לגכערן דעם ם1ח ןן אן אויסהער. אין *אילו ף 8ון דער סאושםעליגנ בײנן זיך קלעזםער, א־ינער ג־ם #װעק, דער אנדע ער ק םס. *ז מען חןס 6 ב םעלע צ־ים, סר־נקס םען ם״ םען כאים ארײן א 8 ש־סעלע וײז, פען רויבערס •!(•ירןןםן. זי בינע״נעל.םל.כ1יז דרײען זיך די גאנצע בײט 8י ם פ^ר די אייגן. םען רוקס איבער א װענסל, פען ששעלם איבער די •ןןר שםיקלעך ם;בל. בײ די יןפאנער זענען די שמשים א1יף דער בינע $ננעטון אין שװארץ, און דער *נים סןרהןנגען, דןןיסן איז ער דער .קײנער נישס׳. דן, אויף דער כינע:ישער בינע, איז ער 8 םענסש ס־ן גאס. בשעת ער האש זיין סרייע רגע, ם*ררויכערס ער 8 •#פירןןס, םרינקם םײ, קוקס ןריין אין ן בײסונג. נײ די כינעזער אין סעןסער איז נןך אײ,ער סין די כןרןקטער-שםריכן דןןס, װןןם אין סרייען רןןלען םרעכן או ף מענןר. און װײל די כינעזערין אין לעבן איו סרײער םיס אירע בןװעגינגען װי די י^פןנעזערין, דעריבער איז די .סר1' אייף דער בינע בײ די כינעזער סרײער. די כינעזער מןסקירן זיך ןרסיםםיש, און די ,אקםריםע' קןקעםירס גרןג עז. אין ין קומס ד$ס רעםעניש^ בי דן.ם כינעזישע פ$לק איז םוזיקןליש, בי נײן: בי ה$ש עם מן א1י;ר סאר בעסערע קלןנ• גען ב־ נײן? זײערע דראםעס זענען בום סײנססנם מיזיקןלישע. דער הןנדלונג באגלײם נעיןנג. 8 מין דראםאטיש^ ןוערע. און װןס שסארקער דער העלד זיננס,?>לץ שסארקער סלײםן זיך די סןבן און די ■1יקן און םען הערס כםעס נןרנישם סון זײן געזןנג. אין ןגהייב ןװגס. בעת עס קוםען ןרייף אויף דער בינע די קלענערע ןקםיןרן, איז דער ,ץרקעסםער׳ נישם אזיי הןרביק בו אים, נןר שאעםער, ןרום נײן אזײנער, װען די גרויםע ןקסיןין ד׳ויבן 9( ןרײנביקוםען אין דער פאושכע• לונג, ועםאלם — ה םל ע0ן זיןז נןך אי דער דער ,שסערן׳ קיםם ןן, װען ער איז נןך הינםער דער ב־נע, היינן ז ך ןן די הכנות אין ןרקעסםער, סארטוינם צו װערן. און װ״ן ער קיםס איו־ף אי־ף דער בינע, װערס גישם שסילער. ס#רקערס, די םיזיקןנםן בןהאלםן סין זײנןסװעגן סארבןרגענע בחית. 0ון דעם נײ;ם ס8־8.־8ם ביםערן •שום די נערװן. און װען דער העלד ר׳ו־בס אן בי דעקלאם־רן ןדער ןרויסצוזיננען זײן סרײד, בי זײן סרויער, דעפןןלם זעם םען נןר זײן ןסענעם פויל, זײן ןנגעששרענגםן ■נים. נןר קײן קלןרן קלאננ הערס פען נישס. סעראן זינגער װןס שם׳ן סאר נאכסינןלן. װען אז8 .נןכסינןל׳ קיםש ארויף אויף דער בינע אין ױנגם 8 האלבע שעה דורכ• 8־.8נד אין ■יבליקום ארײן, קיקש דןם ■ובליקום אים ןן א,ן קנאקש רייק ניםלעך ןדער רויזנקערלעך. עם םןכס נישס א1יס, װןס ם$ן הןש אים אויסנענוםען םים רוישיקע 8*לןדיםפענטן. זײן נעזאננ הןס דער כינעזער אסשר נישט דערהערס ■ינקס מי איך. פ ר ץ ה י ר ש ב דןס רינעזישע ס|לק איז אין לעבן זײער םעאסראליש. דןרסן, װו עס מןכש זיך א שפחה, רײסם זיך ארײן דןם םעןםרןלישע. 8 חת נה, 8 לו־ה, איז סול ם־ש סעאםראלישקײס. די ייבר םשרת־ם, װאס סיןנן די כלה, ןדער די לןפעםיםן, װןם בןגלײסן דעם בר שינן א1י6ן ע1לם האםת, זענען טע8םר8• ליש ןננעשון אין די םוזיק, דער גערודער איז א1יך סע8יגי8• ליש. דער כינעזער ןלײן סןרםןנס א סך •ןזע א ן סעאםער• סרסזיאלאניע און רעסאריק. פען נןדארף לעבן אין כינע, קו• מען א־ן בןרירונג סיסן כ־נעזערם םןגטעגלעכן לעבן, כדי בו 6ילן דןם איבערנעםריבענע און ןנגעגלןזענע סון זײן שסיקל ױם סיב• גענינ, םען זןל ברעננען םתנ1ת בו כלהס צד און דןס איז באנלײס פיס דעם גרעםסן רעש, םים סײערװערק, מיס סןבן און םיס גלעקלען. דער כינעזער אין לעבן סןרסוםלם און סאישרײס ז־ך 8לײן נסנץ ןסס, ביז ער שרײם ז־ך 8לײן איבער, דעריבער איז זײן סעאסער אזוי ק־נדיש א־־ננארסיק, אז1י םשיללןז, כןכש סולבלוםיק כאראקסעריסםיש. דןס סןלק אין םעאשער נוסא לעבס איבער אלץ, װןס עס קיםש סןר א1יף דער בינע, באסײליקס זיך א־ן פארלויף סין דער סןרשסעלונג ם־ם אלערליי אויסגעשרײע;, לויבנדיק דעם בדיק, דעם נערעכסיקן א1יף דער בינן, און סארשרײענ• דיק, ביז בום סארײארסן םים 0ארס1ילםע אײ,ר, באנאנע שן■ לעכבער, רעם רשע, רעם אינסריגאנם און ו־נריקן. בכלל קופם דןס פובליק ם אין םעאםער ארײן, לןזנדיק די גאס היגסער זיך. א קלײניקײם, םען קיםס ארײן א־ן סעאטער זעקם סאר• נןכס אין םען גײם 8ר1 ם םים א קןפװײסןק, אדער ןן 8 קןפװײםןק בװײ נןך האלבןר נאכט. איר קריגס אײער שסול ןדער םײל.באנק בום זיבן, אין דערבו א־ז א1יף דער ■לײבע סון דער באנק אישקעגן אײך סאראן א •ןליבע, װןס געהער בו אײך. איר געסינש אויף דער •ןליבע א נאנץ קרעםעלע, ן שנולאנ בום סעאסער, ם־ס װןס איר זןלס ק$נען דערהןלסן די נשפר,. אלערײ כינעזישע שפײזן, ק־כלעך, נעסילסע םים זיםע בעבלאך, געסארבסע ■לעצלןך, 8 ■אר 8*ןלםינען, בוקערקעם, א קריגעלע הײםן מײן, און איר דערשאירם זיך, װי א1יף א חתינה ןדער רײכן ם.ל ס1ב• אין סארלויף ■ון גאנבן ןװנם דערלאננס ם;ן אײך 8לעװײלע גרל• נעם סײ בי םרינקען אין 8 נאסן הײםן האנסוך דעם שװײם בו װישן, נישסן אין םעאסער די רעליגיעזע שםיםונג, װןס בײ די יאסאנער. דן רויכערם םען, םען קנאקס ניסל;ך, םען כיאקעם און שפײם, םען װןרסס אײנער בום אנדע־ן א־בער דעם הײשן האנםוך, םען שמועםס זיך דווך — אין פובליקום אױ כםעס קײנםןל נישם שםיל. אין דןס א־ז נאשירלןך. װײל א1יף דער ב־נע קופס סןר די האנדלונג א1יף אזא םין א61ן, װןש באצװיגנם נישט ביז בום ששילשװײגן. מען פען ברענגס דעם ע1לם ניז א סארצאפםן ןסעם. איז עם אויף אײן רגע בלויז. באלר באדארף םען ז־ך בעלאק, קנאקן ניםלעך און םרינקען ס־י. איך רעד איבםער סון ערשס קלאסישן שעאסער, װוהין עם גײם דער רײצער, אריסםןקראםישער ע1לם. אםת, א1יף דער גאלןרקע זיבן געפאקש האלב נאקעסע קוליס, נןר נישס זײ גיבן דעם םןן ןו־ף דער בינע. און דןך איז די שסיםוננ, װי איך הןב אי־גן דערםןנם. דעם ערשםן ילאץ אזיף נינע םןרנעפס די םוזיק. נישס