Literarishe bleter · 1926-12-17 · 137 (17.12.1926) · p. Seite 847

847 ליםערארישע כלעסער 137 זא א1יף רןכוזס אין א1יף לינקס״ א1יב ם׳װעס זיך נישם!ואײלן. ה;ןבן אלע דרײ ןננעהויבן גײן. סאראום-ןרםע, פארביהם?, ברינזע הןןנן לײבוש נער און סעםע רחל זיך נאכגעשלעפס 6ון ה״נםן, געשעמם זיך בי קיקן אין די א1יגן 8רײן און בו• געשןןקלס די קענ: גישש געװןןלס זען, װי די עינאים נרײען זיך... זןןילו דער ױנג איז םרה.שח1רהדיק געװארן םון דער העלער ה1יס אין געשװינן. נאר גאנץ הינסן >.ין אינדערזײס הןס בוןנלײם זײ * סש*םע ןןפנעריםענע, בןןיװעסע ױננלעך אק םײדלעך, הינסיש חשקויק זיך גןדרײס בײ דער זײם, *נסלןןםן פ*רן םשר*זשניק און ב*לר װידער אונשערגעקוםען, םלינק אין םול םים דער תאוה םון ביזען, װןס ם׳װעס װײסער געשען. זײערע קנבנישע אײגעלעך הןנן נ.פרענט גגבהש, ל*קערדיק, מםזריש שארף אין שמארץ װי שװו*קס, װי זײ װןןלםן ד$ דערשמעקס עם;ס-װ$ס און זײ װילן בשום״איםן נישט ןןנםרעסן, װי לאנג זײ װעק ד$ס נישס באקוםען. דער סאםע בזיון םון אועמקײם איז נאכגעלןםן ניס דער דןןזיקער באגדן, שפןןסנדיק געפײםס אין אויערן, גענלןמש אין ענים. נישם װײס שוין םין ,עירקל׳ הןןס לײבוש בער ז ך א כאפ אן געםון ביי די קעשענעם, געםילס, או אים איז נישס גום גי חלשן און זיך אראפגעזעבס בי דער ערד פארזיכםיק, װי אויף א לײכס בענקל. ער א׳ז דערנײ װײס געװארן, װי א כת. (ם־ף קומס) נעקנײסשסע באקן. די שװינדװכסיקע האס םער נישס נעקאנס אײנליגן אין בעם, אײננעהילם זיך אין א שאלכל, אנגעשםעקס א יאר בעםרעםענעשםעקלאםשן און א1יך ארײנגעקוםען. א הײכע, א דארע, םים ג־1יםע, םןסיגרזיע אייגן םון א קראנקער, די בלאנדע, דין־םרוקענע האר, װי םלאקס, בעש1ינערס און םיש יענער נישם־געזונסער װארעםקײם און גערויטלסקײס אין די נאקן, װאס קופש םין דער ק־אנקײס און םון שםענדיקן לינן אונםער די פערענעס. דער קאפ האש זיך איר, אפנים, געדרײם םון פליבליננן אראפנײן, װײל ױ האש זיך אננעהאלםן אץ בײשסילכל, געקיקש םיס בעשפרײםע ש׳ו-ןרבאפלען אן ב1ח. די םאשע האס א1יף איר א קוק געסין ם־ם איין 6אדװײנס א1יג, דערקעגס, או זי קען זיך א1יף די שיס נ שש האלשן און פינבסער, 6ול םיס באדוירן א שאקל געשון םיםן קאפ. — ש1ין? א1יך געקיםען א1יף דער חתינהז — װעסס שײן האנן א חתונה, װעססו שוין... אזוי לאנג זאל דאס ײדישע נלות ד1יערן, װי לאנג דאם װעש נאך אנסרײבן... א שװארבע ייולה װעל איך גאך דיר האנן... א קבר 6אר דײנע יינגע יארן... גײ, לײג דיך אװעק!... ה1יך א1יס דן נשםהן... זי האם װײםער גערעדס, געשאקלם זיך אלנער איר, װי איבער א בר־םינן. נאר דער ססראזשניק האס םיסירביחה א בי געסון דעם ױנג בײם ארבל, םיס דער בװײםער האנם זיך א כאפ געםין בײ דער שװערד, נרײם בו שלאנן ם ם דער שײד צװײ ברירו פרן אםתר רחל לואמינםקי צד דעם ערשטן יארצײט נוסריסס נום נריװ סי[ *ברגם-יבחק ק*מינסקי: ״זײער געערטער און זײער געשעבסער פרײגט י. דינעזאןי איך געפין סאר פײן הוב אײך בו שרײבן און מיך בו אנט• שולדיקן, װאס איך האב םיך פיט אײך גישט סאראפשײדעט. די אורזאך דערםון איז, װייל איך בין אװע געסארן קראנקערהײס... איך באגאכריכטע אײך, אז איך האב געטראםן םײן פרוי געזונט אין פרײלעך... דעם אפעריקאנער ארטיםטן-קריזים ה>ןט זי שױן איבערגעלעבט און זי איז איבט םון אלעמען אנערקענס. זי האס גרויס ערסאלג. דאך ביש עס זי בום אלטן שםעקן — בלריק אהײםו די אמעריקאיער דאלארס איבערראשן זי נישט, װײל די קונסט שטײט דארט םיל נידעריקער, װי אין רוסלאנד... דערום זאג איך אײך קורץ, אז מיר װעלן אי״ה נאך די װינטעד םעזאן בוריקקוםען קײן װארשע מיט אנײעם רעפערטואר און שפילן אזעלכע פיעסן, װעלכע װעלן פיל העכער הויבן דאס ײדישע טעאטער... עס װאלט אבער זײער װינטשנסװערט'געװען, אז אונזערע לישעראטן זאלן אויך םארבארײשן כאשש עפעס סאר דער ײדישער בינע... זײט הארביק געגריסט און געק-שט םון מיר און םײן פדוי: מיר זאלן זיך אויך טרעפן געזונטערהײט! איך און מײן פרוי בעטן אײך זײער, םרײנטלעך בו גריסן י. ל. פרץ און ד. םרישמאנען, נאטירלעך םיט זײערע פרויען. אײער ערגעבנסטע אכרהם-יבחק און אסתר-רחל קאפינסקי.״ צז יעקב דינעזןןן לאנדאן, פרײטיק, דעם 6<מן םעברואר. (1914) מײן אײנביקער, בעסשער און ערגעבנסטער םרײנט, — װי איך קען םיך אויסדריקן, — אוםפארטײאישער, אמתער םרײנט יעקב דינעזאן ׳ אײער םיר םיל׳געליבטן בריװ, האב איך דערהאלטן נאך צו יעקב דינעזאו נױ-יארק, 14־סן דעבעמבער. (9נ19) אהערבלעכן גרוס אן מײן ליבלינג. עם װונ• דערם מיך זײער, װאס איר שרײבס גארנישט בו םיר א פאר װערטער. איך בעט אײך,ש.־ײבט,פרײגט. װאם איר םאכם א,-ן װי איר סילט (זיך). איר װעט מיר געװיס סיל סארגעניגן םארשאסן םיט אײער שרײבן. בײ םיר גײס עס װי געװײנטלעך: איך ארבעט און האב זײער סיל בײפאל, מיט גרויסע אפלאדיםמענטן, און פארדין' געלט און בענק שטאו־ק אהײס, נאך םײנע גוםע סרײנט. איך האב שוין דא אויך זײער פיל םרײנט," נאר איך קען זײ גישט בעקײען, דעריבער קען איך םיך גישם בו זײ בוגעװײגען. זײט גע,ונט, פײן גוטער םרײנם. אײער טרײע סרײגדין רחל קאםינסקי. םיר ערװארטן אשן. א. ר קפמינםןי *'1 יאר 1925. *) 6ונס ניך ,נריװ 6ון אסתר רחל קאמינסקי*, װןס רערשײנם אץ קלענקין-סאריאנ נקר1נ. ראי.