Literarishe bleter · 1926-11-26 · 134 (26.11.1926) · p. Seite 796

134 זא לימערארישע בלעטער 796 ארײן און זײן פיגור איז 6ון דן,ם נעװןרן װי 8 סילועם *ון האס ב*קומען 8 דורכזיכסיקן אייסזען• דער סיעקסאקל איז 8װעק װײםער. — װי שײן!-ד.$ס זיך *דודכגעםרןגן איבערן י8ל. די?װאעיעס אין דעם בװײטן אםראקש האבן געםרןןגן *םער באשיידענעם כאראקםער,—א8שר דערפאר, װןם דער ע1לם הןט זיך באלײדיקס? אבער דןןס הןם אין קײן שזם 86ל נישט געװירקט אויף רובינשטײנען• איך הןןב אים געזען אונטער די קוליםן א־נגןןנדן רויק שםועסן םים עםיבן. דעם קומענדיקן *קט ד.$בן אנגעה1יבן םיר, ד• ה. איך םים א דירעקביעיחדר םון דער רוסישער מוזיקאלער געזעלשאפם, מןץ האס אונז בא&ולמעכםיקם עוםראגן דעם קאםאאזיםאר אקראנץ 8ון ריז־קער גרייס מיס לאננע סטענגעס. װי נאר רוביגשםײן הןט זיך געזעגס בום סולם, האט מען אונז אין אינזער גרייםער פשא בוכשםעבלעך ארייסגעשטוםס גװישן דעם רייטן פארסאל און דער פןזרהאנג. אץ עס איז קיין חידוש נישט, װאס עם איז געװען קאםיש, בשעת פיר זענען דורכגע• קרןוכן אין דער לאך. פ־ר זענען נישט געװען געײוינם עו דער ראמסןנ םון א גרויםער סבענע און מיר זענען באלד פארבלעגדט געװארן, םיר האבן אבםאלי־ם נישס געזען, װאס עס טום זיך 6אר1יס, סונקס װי עסעס א נעסל םין רער ראפ־ע האט 6ארשטעלט אלץ. װאס עם האם זיך געטון םין יענער זײט. םיר זענען געגאננען, גענאננען... מיר האט זיך געדאכם, אז מיר זענען דורכגעגאנגען א גאנבן װיארסט... אין סעאסער האס זיך דערהערם אגערע• דערײ, װאס איז איבערגענאנגזן ם1ף כל ם1ף איץ א הו־דיא. א דרײס1יזנט-קעסיקער עילם האם געקײכט סון געלעכםער, און מיר זענען אלץ געגאנגען און געגאננען, ביז ענדלןך איז םון דעם נעבל ארויסגעװאקסן קעגן *ונז די דירעקנאר-לאזשען װאס האט זיך גענרעגיצס מים דעד סעענע. לאזט זיך א1ים, אז מיר האבן זיך 6ארבלאנרזשעם א1יף דער סעענע... םיר זענען ש1ין לאנג אדורך דעם םיםן, װו ביי דעם סופליערן• ביידל סאר1ים סון דעם ארקעססער האס זיך אםאליקע *ייסן געפונען דער דיריזשער און אדאנק דעם האס םען געקאנם איבערגעבן די געשאנקען גלײך 8ון דער סצענע אין ארקעססער. פון האנס צו האנס. מיר האבן 6ארששעלם די א1ינן 6ון דער ראםפע, געקוקש דורך דער ראמסע א ן זאל, 8ארגעםן װעגן דעם גרויםן קראנץ, װאם האט זיך נאכנעשלעפט איבערן סאל מיט זגינע ססעננעס און האבן סארגעששעלם פיס זיך זײער א קאמישע גרופע. אנסאן גריגאריעוױסש האס זיך געקאטז־עס 8ון געלעכסער. ער האם שסארק געקלאפם מיסן שםעקעלע איבערן פודס, כדי 8ון דערװײסן אונז נעבן צו הערן׳ װו ער געפינם זיך. לם1ף האבן םיר אים נעפונען, איבערגעגעבן אים דעס קראנץ יון, םארשעמטע, זענען םיר אװעק פין דער סצענע םיט 8 גיכן גאננ, װאס איז כםעם אריבער אין 8 ל1יפן, _פ ן רוסיש גיטל מײזיל־1 פארלאג ב• קלעצקין שוין ערשינען א. ל ע י ע ל ע ם שלמה מוילכ1 (דר#מ>ןשישע פ$עמע אין 10 בילדער) פרײז 4 גילדן אדרעס: פ2!ו1״ו1316ץ ״?1 £ 13 ץיי 8״ פ*ר גע־לם: 13.196 .0 .>) .'1 איך האב געהאם גאך אײן באגעגעניש םיט א. נ. רובינ• שםײן. איך פערזענלעך האב אין אים געשפילס א נארישע ראל. אבער נישם נעקוקש א1יף דעם, װעל איך װענן אים דערצײלן, װײל א1יך דעמאלם האבן זיך אר1יסגעװיזן די כאראקסעריססישע ששריק פון דעם גר1יסן פענסשן, װאש האבן געםאכס א1יף מיר א געװאלדיקן רישם. די מעשה איז א1יך געװען אין דער צײס, בשעת איך בין געװען דער דירעקםאר פון דער רוםישער פוזיקאלער געזעדשא6ס. אין דעם קײזערלעכן נר1יסן םעאםער האס םען מים גר1ים סאססע געפײערט די צתײהונדערטיקע פארשסעלונג פון ,דעםאן׳. די אנגעזעענע לײם 6ון דער םאסקװער געזעל• שא6ש האבן איבערםולם דעם טעאסער. פייערלעכע באלויכסונג, גר1יםארםיקע געסס אין די קייזערלעכע לאזשעס׳ די בעסשע זינגערם אפילו אין די קלענםםע ראלן. די נראנדיעזע א1י6נאמע פון דעם ליבליננ, דער .סוש׳ פינם ארקעםםער, װאס איז גע• זונגען געװארן פון דעם נאנצן כאר םים די םאליססן. און אם עס הייבס זיך אן די אװוערםורע, עם עפנס זיך א1יף דער פארהאננ. די פארשסעלונג ה1יבם זיך אן. דער ערשסער אקכ ענדיקם זיך םיט א געװאלדיקן ער6אלנ, םים א1יםרופן. עם ה1יבט זיך אן דער צװײסער. דער קאמפאזיםאר דיריזשירס, אבער עד איז נעדוזעז. זײן בליק 6ון א לײב בדים נישם אײנמאל אס אם אײנעם, אס א צװײםן 8ון די אקםיארן אדער מוזיקאנםן. אין םעאטער האס מען גערעדס: .אנטאן גריגאריעװיסש איז נישס גוס געשסיםט. ער איז עפעס נישט צופרידן׳... אין דעם םאמןנם, װען דעמאן באװײום זיך צו םאמארען, האס אנסאן גריגאריעװיסש אפגעשסעלט דעם גאנצן ארקעססעד, דעם גאנצן ספעקםאקל, גענוםען נערװןז קלאסן מיטן שםעקעלע אין סולם און םים אומנעדולד שרײען עפעם צו די, װאם זענען נעשםאנען אינסער די קיליםן: ״איך האב הונדןר—ד—רט םא-א-אל געזאנם, אז...' װײסער האם םען נישט געקאנס פארשסײן. שםעםער האם זיך אר1יסגעהיזן, אז די נאנצע םעשה איז געװען אין דעם רע8לעקשאר, װאם האס געדארפם ב8ל1יכםן דעמאנען נישט פין 6ארנם, נאר פון הינסן. עש איז געװארן סוים־שטיל• עס האט זיך אננעהייבן א לויםעניש איבער דער םצענע אין אונםער די קוליס;. פון דארטן האבן אר1יסגעקוקם עמיצנס קעפ. עםיצנס הענט האבן געםאכש עפעם צײכנס. די ארטיסםן, װאס זענען נעבעך פדוצים געבליבן אן מוזיק און אן דע־ געװיינלעכער ארבעס אי־ף דער םצענע, זענען געשסאנען צעםומלטע, סינקס װי מען האם זיי םיםאםאל אייםגעסון אין פארשעמט זײ מיט זײער נאקעםקײם. עס האט זיך געדאכם, אז עס איז דורכגענאנגען א ש;ה צײם. דער עילם אין זאל. װאס איז אין דעס ערשטן מאםענם װי םארגליװערט געװארן, האם אנגעה1יבן קופען צו ז־ך, רעדן, קריםיקירן• דער רעש א־ן זאל איז געױאקשן. ריבינשםײן איז געזעםן זײער א רויקער,-פינקס אז1י װי א־ך האב אים געזען אין האסעל- בשעת אונזער באקאנטשאפש. װען דער רעש 6ונם ע1לם איז געװארן גאר שטארק, האם ער זיך רויק, ס1יל און שסרענג אדיסגעדרײס צ ם זאל און האס א קלאפ געכון מיםן שסעקעלע אין פולט. אבער דאס האס נאך נישם געהײסן, אי ער האם זיך אונםערגעגעבן און אז ער װ ל פירן װײםער דעם ספעקסאקל. עס איז פשוס געײען א שסרענגע אזיגפאדערונג צו ארדנונג- אין זאל האס מען גענוםען ,שיקען׳ און עם איז געװארן שסיל. אין נישט װײניק צײט איז אדורך, ביז א שסארקע שײן האס ענדלעך אשלאג געסאן דעם דעמאן אין פלייצע