Literarishe bleter · 1926-11-26 · 134 (26.11.1926) · p. Seite 794

134 זא ליטערארישע בלעטער 794 אין זי רי£ם וןן ם־ין נןם?ן... דןןס ערששע םןל פנים־אל־פנים מיט א לעזערין. און זי ג־ס נןןך צו: — מ׳ז^גט, זזז ער װ1ינם דא הי... איך האכ מ1רא א1י16וד.1י3ן ךי א1יגן א1יף איר, זי זזול םיך נישט דערקענען. און ןן א ,נוםן טאג׳ גו זןנן, םמס שװינד איך. אין א טאפעלן געפ־ל האפ א־ך געהאש; עס רי^ש םיך געפדײט אין געשיןקן... אין זיך געפילם װי איך וי8לם אפ• געגארט ם־ין לעזערין, םיינע אלע לעזער, אין א ך האכ זיך דערסילם נןך זינדיקער... און שטעל איך ש1ין אץ קאן נישט םײן נןןםען, נ?ר דעם נאפען 6ון א ײדישן שרײפער... און איך האב אין א װןך אדים אבאױרט נחזם ראבינן. װיטשן א1י6ן געזעגלעכן װעג... * און דער שרי£טשסעלער הןס םרײער ןפנעןסעםם אין פרײנסלעכער נעשמײכלם צו זײנע קןןלעגן... ארטיקל, דער םאן איז װידער נישטא, נ$ר ז־. איך װאיף איר צו דעם ניםעי־, און װיל ש:ין אר1ים, ןזגער זי םארהאלם ם־ך. — אך, א טײערער בלאש,.. א פארגעניגן צו לײענען... איך גיב עי׳ אז יא... די גיעסשע שרײבער שרײבן ד?.. קיקש זי םיך אן מים נאך םער גײגירדע און ײיל ז־ך צערעדן. ןןבער איך זןג שנעל .א ניטן׳, אין פארשװינד... איך זוך ש1ץ װידער פלענער, װי אז1י צו אבאנירן זײ א1יף דעם נעזעצלעצן װעג און איך זןנל פ־ײ װערן פון אם דער קאסישער שליחות. נ$ר אז עם דערשײנס דער נײער נומער ש1ין אן מײנם אן ארטיקל, בארעכן איך זיך, אז םים אזא נומער איז ש1ץ ניששא װאס צו שעםען זיך צי טראגן אים דעם אפאנענט... קום איך ש1ין צענײן םיסן נופער, װי א באקאנסער צײםוננםיסרעגער און א־יל זיך נישם אז1י שטארק. דןןם װײבל איז גאר פרײנסלעך. א־ר פנים ששראלם, זי בדעשערם דעם נימער מיט ליבע אין רופש זיך אן: — א שאד, היינש איז זײנס גאר נישטא... אך, פאר■ אכשאגן איז געװען איא שײנע זאך פין א־ם... פון- פראגמענטז פװ ה. ם. םטאניםלאװםהיס בור דעם בליק. װאיט, א1יםרוף אדער פ1יזע פין דעם גר1יםן מענטשן, נעפינם א שליםל צו זײ אץ ה1יבם ןןן צו סארשטײן זײער אמתן זין. א1יך איך האב זיך נישש אײנםאל דערםאנס װעגן די א1יגן׳ א1יםרופן׳ פילדײסיקן שױײגן פון א. ג. רובינששױן און די צװײ-דרײ באגענענישן, װאס דער ג1רל האס פיך םיס זיך צונ1יסגעסירם. עס הןןם זיך געםאכם אזױ. אז פונקם צו דער צײם װען א. ג. רובינשםײן, װאם האט דיריזשירם מיט איינעם 6ון די מאסקװער סיפ6אנישע קאנצערטן, האט געדארפם קוםען קײן םאסקװע, איז די .סנײ סון דער רוםישער םיזיק ■ גןזעלשא6ס זיך 6ון ךןןרטן צעשארן. די גאנצע אדמיניםםראסיװע סאראנט• װןרסלעכקײט איז אר1י6געלײגט געװארן א1יף םיר. איך בין געװען אין א ששארקער פארלעגנהײט, װײל איך הןןב געװוםס װענן רובינשטײנס שטרעננע און שאדפע באצלונג צו קינםס, איך האב געװוםס, אז ער האם 6ײגס קןםפראםיסן אין קינםם• איך בין׳ פאישטײם זיך, געפארן צום צוג צו באגןגענען אים, אבער ער איז אומערװארטעס געקוםען םיט א!ריערדיקן צוג און דערפאד ־האב איך זיך באקאנט םיס אים ערשם צײ אים אין האסעל. דער נעשפרעך פיס אים איז געװען ביז גאר אן אפי■ ציעלער. איך האב געפדעגם, צי האט ער נישט װעלכע עס איז סארארדנונגען בנ1גע צום קיםענריקן קאנצערט. ,װעלכע פאיארדנונגעןן די זאך איז ש1ין אץ ארדנונג/— האט ער ה1יך געענשפערט םיט א 1£יל*צעצ1יגענער אינםאנאציע, און בשעת םעשה םיך דורכגעדרונגען םיט א פארשנדיקן צליק. ער האס זיך נישם געשעםש, װי םיד זינדיקע םוען עס׳ צו באםראכםן לאננ א םענטש, װי עפעס א זאך. אנכ, די זעלבע מידה האב איך באםערקס בײ אנדערע גר1יםע םענטשן, םיס װעלכע עם איז םיר אויסגעקומען צו טרעסן זיך שסעסער. איך האב זיך פארשעסם פון רובינשטײנם ענטפער אץ 6ון זײן בליק. םיר האט זיך א1יסגעדאכס, אז זײ דריקן א1ים א סארװונדערוגנ' און אנכ1ישונג:!•אנטאז רובינשטײן איך בין דאן אלט געװען א יאר צװאנציק (אין 1883). י. םײן שװעסשערקינד, א טעטיקער דירעקםאר 6ון דער רוםישער םיזיק-געזעלשאפט אין קאנםערװאטאריע, האט באקומען א העכערן סאםטן. םען האס םיך אויסגעקליבן א1יף זײן ארט, און איך האב אנגענומען די ארבעס. אין יענער צײט זענען אין דער םוזיק-נעזעלשאפש נעױען באםת-אינטערעםאנשע מענטשן. גענוג צו זאגן, אז מײנע דא• מאלסשיקע ם־םארבעטער אין דער דירןקציע זענען געװען פיאםר א ל־םש סש־יקאװסקי, דער פיאניםש און קאםפאזיטאר םערגיי איװאנישש סאנײע־ד, דער םיםגײנדןר 6ון טריעטיאקאװ־גאלעריע םןרגײ םיכןןלא־ויםש טרעטיאקא־ו אץ דער גאנצער באשטאנד סין די קאנשלרװאשאריע ■ פראסעםארן, צװישן זײ װאסילי אןליםש סאפאנאװ. אלם דירעקטאר פון דער רוםישער מוזיק■ געזעלשאפט, איז מיד א1יסגעקוםען זיך צו באקאנען און זיך צענויפנײן םיט א םך אנגעזעענע סאלאנספולע פענסשן, װי א.ג.רובינשםײן אדער ערמאנס דערסער און אנדערע, װאם האבן נעםאכט א1יף םיר א גי1יסן אײנדרוק און האבן נךהאם א גר1י■ םע באדײסונג פאר םײן ארט־םשישער צוקונםס. א£ילו בײ אן אייבערפלעכלעכן קאנסאקם ם־ס גדויסע מענטשן, בלײבט אין אונזערע נשםית איבער א ט־פער שפור 6ון דער נאענסקײט צו זײ׳ פון זײערע באהאלסענע אינערלעכע ששראשען, 6ון זײער אפםמאל אונטערבאװוםטזיניקער באצױנג צו דער אדער יענער עדשײנונג, סון אײנצלנע א1יםרו6ן׳ 6ון א דרך-אגבײקן װארם אדער א שילזאגנדיקער פ1יזע. שפעםער, װען דער ארםיסט אנסװיקלם זיך אין באגעננס זיך םים אנאלאגישע 6אקםן אין לעבן, דערמאנס ער זיך װעגן •) 6ון נוך .טיין?עבן זוין דער קונםם״, װאם וער ג*ריסטער רוםישער רעזטיסנר *ון *רטיסט ק. ס. ם ט * נ י ס ל * ו ו ס ק י, רער גרינרער *ון *נפ־ר ער פון נזאסקװער קינססלערישן •עגטער, ה*ס *יגס *רויםגעלןזט.