Literarishe bleter · 1926-11-26 · 134 (26.11.1926) · p. Seite 791

791 ליטערארישע בלעטער 134 תא געקענט םמי-אנדערקלײבן, װעלכע ארבעסן זענען ערנסט און װעלכע נישם. איצם הייבט זיך $ן די ליסעראםור אויםלײסערן. לויס םײן מײנוננ איז נ$ך קנוס האםסונען סאמאס ם#ן די שטארקסםע דינסערישע פערזענלעכקײט אין דער הײנםיקער אײרןפע. זײן לעצס װערק .צויבערבערג׳ איז א פענןםען םון קינססלערישער דיםציפלין און ג״סםיקער קריסכאליזירסקײם. אין אײרןןפע האס םען זיך איצט װײםער גענוסען צום גרייםן עפישן רןמאן. די דןןזיקע ערשײנונג איז רי נאט רלעכע רעאקגיע׳ װאס היןס געמוזט קומען נןך דעם ליסערארישן תהו ובהו םין די לעצטע יןזרן. ױד-בית — װי זעט עס א1יס אין דער אײרןופעלשע ליסעראפור? אין םשך םון דער םלחםה און תיכף נ$ך דער םלחמה איז די אײרןןפעישע ליםעראסור 6ול געװעזן םים אלערלײ עקםםערימענסן און קונצן. א דאנק דער מ*נק$ליע, צו י$גן זיך אלעםןןל נןך דורכאיים נײע רינםונגען און ססילן, אין א דאנק דער אײנרעדעניש, אז צוזאמען םיס די פאליטישע רע• װןןלוציעס קען מען א1יך א1יף אײן מןןל איבערקערן 8לע גײםסיקע װערסן םיטן קןןפ ארןןפ — הןןט עס געשװיבלם און גענרינלס םים ,א1יםםוען', .אנטפלעקונגען׳ און אוםגעלומפערפע פרוװן. םארשטײט זיך, אז םער 6ון אלע הןןט זיך דא געפילט באקװעם דער גראפאמאן, װאס איז ברבע דער שטענדיקער קןןנםוםענס 6ון םאדערניזם. בשעת חירום הןןס םען זיך קוים פױ דער ױבגער ײדישדר דיכטונג איז ליטע *) א געזאנג צו די גאלדענע רגעס, װןןס עס קײקלען זיך ראש צו די ארק;. װײל נןן־ דןןס אױ דער ױגנסס פןורמענן, װיןס עס םאלש אינם ש1ים 6ינם שסארקױ א געזאנג צו דער רולקײש פון םיםקל, װאש עם גרןןבם א1־6ן 6עלר 6ין נצח1ן א־בער בר1ױנדן ױעל םין געלוםשן שפריננען בארװעסע אים די מלאכים. א געיאגג פאר די אלע, װאס טרןןנן דעם לײשער צו די האריזאנסן, און זענען איננאנצן באלןןדן •ם־ט שפאט צו דערגרײכנדע נןןנס;. 2 לאםיר, קינדער, גײן און זובן נײע װעגן א1יף דער ערד. לןןם־ר טרןןנן א1יף די אקסלען אונזער אויסגעשםידטן יןוך לןןםיר טרעסן צים נצחון מיס די שפיון אין דער ברוסט, — 6ןןר די קומענדיקע ד1ר1ת, פ#ר דעם זכית םין זײער זייןו זעט איר, ק־נדער, װי עם ל1י6ן אלע װעגן פון דער ערד. שרײם אריבער קרעכץ און יאמער םון די װאקלענדיקע טריט. הענגט אײך ןןן םיט אײער ױנגקײס אויף די ארמס 6ון דער װעלט, און צעקלינגט םים אײער קוםען אדע גלעקער 6ון דער װײט. דוד 6ראם, ם־דצי יןז6ע, א. גאלדבלאש. צו די ױבגע 1 א נעזאננ צו דעם םענסשלעכן קערפער, װ$ס איז פול, װי א סיויב מיש די זאפס]( ער צעבלוטיקט ויך שטיל $ן די םערפ;, אין געװעם 6ון די ױגנט״געלאפן. *) מיר האנן גאקינזען 6ון די קא-נעד דרײ "נגע דיכסשר די לידער, זײער נײד אין א נריױ, װו זײ שרײנן צױישן אנדעין אינז: .סלדערע חנריםו םײנם נישס, *ז מיר, אין ליסע, זענען ש1ין *זױ עאנעשםאנען און מיר סיען גןרנישס. פ*ר וער לענטער *דס הןט זיך נױ *ונז נענוניען רודערן. די חנרים 6זן דעם נײ-נענריבדעסן קרײזי .מיר אלײן־ זענען אפשר נ?ך נישם *ז1י נאװוסט .א־ן דער װעלע-, זײ הןנן ןכער ש1ין נאװיזן עם־־אם א1יס*וסון אױסן בענים םונם דינסערישן װןרס׳• י י ד י ק א הןם *רויסגענענן א דראמאטישע פןעמע .מענסש און נייט״, *ב-כל לידער .נײע ױננם׳ א. א. םאר דער לענסער נײם הןס ו ו ד 6 ר ן ם ןנגעשרינן * נרויסק פןעםע ,נײם זײדן*, * איריליע .ױנםיק־ א. א. לובגייזמןן הןפ פארענדיקס * פןעמע ,ױסף דילה רינה״. א. נאלדבלאס האם אננעשריבן א רזז אייננארסיקע ליוער• מרדני יאםע - א בא־אדע .דרײ װאנדערער־, * םעריע לידער אין א גרעסערע זאך .טאג-ניך פין א מענטשן״. אוריה קאנענעלבאגן האם נוגענרײס נום דריק א נאנד דערנײליננען.. מיר שיקן אײך נשחזםװז עסלעכע לידער 6אר .ליסערא• רישע נלעסער*, אונזער נילד און הארניקן נרוס־.