Literarishe bleter · 1926-11-05 · 131 (5.11.1926) · p. Seite 742

131 זא ל יט? ר * ד יש ע נלעס-ער 742 אפענער בריװ צום זעצער י$:זל$װימש;פריער אין פעטריקאװ און אימזז) םים 2 יאד צוריק האט א-ר באקוםןן 6ןן פאדלאנ ח. בזטאזע םדן םאנוטקריטצ: .טידות און נינונגןן ביי קינדןד׳ צי זעצן. איר האט עם גןדא־סם אױכזעען אץ םשך *ון נןציילםע חדשים. א שםיקל ונייט נעשןקם םיר קארןקםן. א צװיי גױגן האם םןן בא־זיזן אשצזסאםריצירן דןרנאך זןנם איר נעלם נןװארן. אויף עןנדליקןר װןנדוננןן םיי ם*ד דןם םחבר. םיי םצד דןם םא־לאנ: ״שיקט, לבל הםחות. אא דןם םאנוםקריאט צוריק״ נישט אםנעדוםן זיך. בעם איך א״יך, הי יאסקאדיטש, אןעט שױן ן8נםל;ך קערם םיר אום דןם םאנוםקריםם! איך האב םון דעם םאנו־ םק־יםם (ביינןל־נט א סםןציעל אננןשרןבןנן בום װןרק הקדטה םין ם־אם. ד׳ר םןטערסןךו קיין קאםין נישט. רוםט אייך אם! דיר י. רובלן פארלאג ב. קילעצקין די עװײטע אויםלאגע םון צ• פרעס מײן ביכל |ןרגר;ס;וט זזון פןרבעםערט ערשײנס די םעג פארלאג ״דאס לוינד״ בערלין ״עלטעבן ביבליאטעק׳ ביכלעך װ$ס יעדער טאטע יעדע ראמע דארפן לײ;נען• שוין דערשינען עװײ גוםערן: 1. דיר ישראל רובלן — די םאטן און איר ראל אץ דעדעױגנ — 50 נ־אדן 2. . . — די טראנעדיע םון בן״־חיד-50 גיאשן גרײט צום דחייש: 1. סראם. ר*ר םןםערזאן- רןרצױנג אין םע־ב אייראםע 2. ד*ר ישראל רובין — קינדערשםיל אלם ןרנםט אדרעם: ״£ £ 1־1 0 \ 8. 3ו.־ז1ם1ש1ו1סק5 #*ר נזלם: 13.196 6< .ס .>1 .ק די קאאפעראטיװע באוועגונג ןןרגאן פון פארבאנד פװ ד? ײדישע האאפעראטיװע געזעלשאפםן אין פו׳ילן (4-טער יארנאנג) דערשײנס רעגולער אײנםןל א חדש אבןנאםענסס פרײז: 1 קװ*רס8ל — 3 זל$םעס• .6 8>)5ח3חחץ?) ,3״י523זס/^, *ץ2:)161!;1>)כ><־5 ו1סט?1״ יצחק אװערבוך אין זרמפ דראפע אין 3 אקםזן .א ןנטםער אױף װאבלאװ שיערעשןװםקלס שרויןריק באױיססן ,באלשעװיבי׳ ג פארלאג א. גיטלין נגלסװקו 1. •רללו 1 זלאסי װארשעװער שריפטן ם דןר זאםלבוך .'װ א ר פזנ זעו< שריופן*', װאם װןר א־ױס־ענןבן דורך דןם בעלןס־יםסךקליב ביים װארשןװןר ליםןראטן- 6ארין,' איז איצט םאדענדיקם אץ זאץ און.װערם איבןרנןנעבן צ־ם דדוק דןר זאםלבוך האלם בי 800 זיט; גררם םאדסאט. אין בוך נ־ט ארײן: פראזן םון ש. אש, ל. אליצקי, י., באשןװץס, ש..נילבןרט ש. האראנטשיק ע. װארשאװםקי, א. זאק, י. י. םרונק, ,י• םאםטבוים ה ד. נאםבןרנ, ז םעגאלאיוישש, א. ם. ניוקם, ם. םלאקםער, י. *ןרלן ב. דאזןך ם א ע ז י ע פץ ב. אליצקי, ם. בראדןדזאן, א. תעשל, ש זאדאפב, ק כאלאדאװכקי, ם םא־קיש פרחם, עקשסיץ, ח. ל. םוקם א. ששאשקין, אהרן צישלץ, אל. ציטלץ. א קאציזנע, ר. קארץ, י. קידםאן, ם• קולבאק, ם. דאװיטש, ש. ריזןך א ר ט י ק ל ן ן פון בעל דביץ, ד י א. נליקסםא;, ם. נראס, ס װאנװילד, ם. װײנר״ך, י. ל;5םנשםײן, א םארןזםקי, נ. ם*ז:ל, י.ם. ניסאן, ל. *ינקןלשט־ן, ל. קןנונ, י. שםערן, ד*ר י. שים״ר צום םוף םון בוך נאםיצך דאם בוך װעם ע-שינען אין לרף סון ןםלןכע װאכן. בריװ אץ רעדאקציע חשובןד רעדאקםאר! און דער הןברעישןר צױטוננ ,בתובים* (תל־אכיכ) איז גןװןן אשגעדדוקם װןגן םיד אן אוטנעליםסןדטן נאטיץ, װןלגן איז שםעטןד איבןדנעדרוקט נןװאוץ און א רײ ײדועע צײםתנןן. איך האב אםנןי שיקם אין ,בתובים׳ םאלנןנדן בריװ, װעלנן איך בןט איך זײןר אם> ד־ו־ך אין אײער חשובןר ציטוננ: ,און ,בתובים־ םון 20 אױגוםט װן־ט דןרציללש װענן פיר, אז אץ 1919, זייןנדוק א קאםיסאר אין םאםקװע, בין אוך אריננןקוםןן אין ררוק 6ון .שטיבןל שארלאנ• םיש א רויםן ארםיןר,. צעװארםן דרי אױםנעזעצםע כיבן־ און דןם שרי6ם נאציאנאליזירש, ד• ה. א־בןרנע־ םירט קין װילנן, װו אוך האב ארםנןשטןלם םין םארלאנ א. א• װ. אויםנןברא*ט םו; דער דאזיקןר נאםוץ. ערקלןר אוך דערטיש־ אז די נאנצן םעשה איז אױםנןזוינן םון *יננעי און איז נישם טןד װי רכילות צו םארשװארצן םײן נאטען. איך בין קינםאל קױן קאםיםאר נישט נעװןן, פץ 1918 װױן איך אין װילנע און בםילא נישט נעקןנש סון דאם, װאש װןרט רערצילש װעגן םיר. א־ך בין קינפאל נישם נןװןן קין ם־נם םון העברןוש, און נאך פער צו -עםםן םיט אזןלרן םיגי טיטלןך טין דרוקערױ און *ארלאנ אץ װילנן ןקזיסםודן שוין זיט 20 יאר און קױי שום שריםט האב אץ־ םון עדנעץ װו נושם צוגענוםןן. איך בעם םיר אנרו*ן די נעטןן םון די םןנטשן, װאם האבן איך םארםירם בכדי איך זאל קןנען צוען דו נױםיקן קאנםעקזןנצן, אץ צוצוען זי צו םאראנטזארםלעכקױט. םים דרך ארץ 29.10 1226 ב. קלןצקין חשוכע רעדאקציע ו איך בןט אשצודרוקן פין װיטןרדיקע דןרקלןדונג: םיר איז באזוםט, אז דןר םחבר םץ .סיע־* אנרי בארבים האם נאך נישט באקוטןן 6ון ה׳ בזשאזע דעם האנאראר 6אר דער צװיםןר אויפלאנן *ץ דאזיקן ביך אץ ידיש. אלם איבערזןצער *ץ דעם װןרק, האב איך נע*ילט *אר םין חוב צו אינםןרװענירן זןנן דעם בים ה■ בזשאזע. דןד לןצשןר האש םיר נןנעבן א םםושששדיקן צוזאנ דןם ענין צי דןרלױדיקן, אבןר םיא-ז נןבליבן בלױז בים צוזאנ. — םים םײן דאזיקןר םןלדונננ בין איך אויםן *ןםטצושםןלן, אז איך האב *אקיםען ט־ן חלק; האנא־אד בלוײ אלם א־בןרזעצןר, אץ נישט, װי ם קאן םינען, דעם נ א נ צ ן הא:א־אר, סון װעלכן איך װאלם כאראר*ם אױסצאלץ ח׳ בארביסך דןם לעצשנס חלק האנאדא־ נן*ינס זיך נאך ביס הי בזשאזע אין דארף סון א-ם^אױ6נןטאנט װעוץ. םיט דרך אדץ 1.11.26 ב װארשאװםקי