Literarishe bleter · 1926-10-15 · 128 (15.10.1926) · p. Seite 686

12$ .זא ליטערארישע בלעטער 686 .גײם בי *לדי ריח1ת', - הןןב איך ב#שלןסן) שטילער• הײט אדורך אין קאםןר, תי עס יאיז גילעגן פײן ןנסין, איבערגעסון זיך, *ר1יםגעקר*בן דירכן״ םעגםסער און בין זױןק א דיײם• ןןבער װען איך בין א1י6ן בװײטן סןןנ געקוםען א1יף דער שסעלע, הןט פען פיר נישם נעלאזט ןרבעסן, װײל םען הןס זײ געגעבן עי װיםן 6ין לאז&רעס, אז איך בין םין דןרטן אנסלא&ן. כםעם םיט טרערן א1יף די א,׳ינן הןב איך זײ דער• װיזן, אז איך בין אינגאנבן נעזונס און לםיף״ הןב איך געפ1עלם) אז םען האט םיך געשיקס בו א דןקסןר און דער לעבטער הןס םיך אנערקענס םאר נעזונם. אינגיכן האב אין באקוםען א בריװ סון םיעסיןנןװ• םאםארםקי. ער האס געשריבן, אז א1יב איך װיל. קןן ער ם־ך אײנארדענען שאר הוגדערם רובל א ח1דש אץ קאזאן, אין םע• רןװסקים אסערע א1יף די בװײםע ראלן• איך האב זיך אנגע• בינדן 6ון גר1ים םרײד און באלד סעלעגראוירס .איך װארם א1יף אן אװאנם׳ אין א קורבע בײס ארוס האס םען איבער• געשיקס םון קאזאן א פינף און בװןנביקער. אין דעס זעלבן טאנ האב איך זיך אונעזאנס סון דער שסעלע און דערקלערס םיץ חברטע, אז איך םאר אװעק, עם אלז פיר געװען א שאד, זײער א שאד זי לאזן, אבער סעאםער — איז בײ פיר געװען םריער םון אלץ.' איך האב געק1י8ם א קעססל קאקאא. םאריא האס איפ א&נעקאכס און ם־ר האבן געםאלס אן אאשײד-םעודה, געטרונקען קאקאא און נעזונגען לידער. םיר זענען נעקיאכן אבער ק1ים.ק1ים. פון בײט בו בײס איז א1יםנעקומען בו שםעלן זיך א1<ף אלע פיר, פדי דער װינם זאל אונז נישס אראבװאר6ן סון װעג אין תה1ם ארײן. און דאך זענען םיר געקיפען בשל1ם. אלן האב זיך א1יסגעסדיקנס און אװעק א1יף דער שסעלע, אבער בו מיטאג ביים האס םיך אנ• נעה1יבן בו װארפן אין קעלס און עס האס פיר אנגעה1יבן װײסין אץ האלז. םען האס פיך באלר אװעקנןשיקט אין דעם אײזן־באן־לאזארע■ אין דארס האס סען םיך אײננעארדנס אין א באזונדערן ביםער. אר1יסנעוױזן האם זיך, אז בײ םיר אח דישםערים. .שארפאלן פײן שטים׳ — האב איך םיס שרעק נעסראכס. א1יך בין איך געװען אוםרױק, װאם םאריא שולץ װײסם נישס 6ון םײן קרענק אין האט, םן הסתם, שםארקע יסורים. א־ך האכ נעשיקס בו איר א בעסל. אבער װען םאריא איז געקוםען האם םען זי, סארשםײם זיך> נישס בונעלאזס בו םיר. אין לאזארעס איז געװען לאננװײליג נישט אויםבוהאלטן. םען האס, דאכס זיך, 6ארגעסן אין מיד. דער דאקסאר פלעגט נישס קוםען, איך האב זיך נעװאלנערס פאג נאך םאג א1־סן בעסל, אנגעסון אין עשעס אן ארעססאנטן״כאלאס, פ־ר האס זיך געװאלם עסן״ און םיר האס םען נעגעבן נאר עשעס א שיטער יאכל, הגם איך האב זלך נע6ילם א־נגאנבן געזונט. אלך האב געבעסן רחםים, פען זאל םיך אעלאזן אהײם, אבער דער װעכ• סער האס םיר דערקלערס, אז אין א װאך ארום װעס קיםען דער דאקסאר און דאמאלם... קאן זײן אין א װאך ארזם, און דערבו נאך — קאן זײן: א אינטערעםאנטער עקםפערימענט ב י ל ד 2 געגעבן. זאלן די ײדישע קינסטלער און אױך די^לעזעי־, װאס זענען גאענט באקאנט מיסן כאראקטער פונם םאלן םון די בװײ קיגםטלער םעלזץ (שריפסלעך), װאםער־בילד איז געבײבנט דודך הענריק בער■ לעװי און װאסער — דודך פאקס עליאװיסש. דער רעזולטאט סין די ינשוגות װעס םארעפנטלעכט װער( אין די .ליט. בלעטער״. ב י ל|י ג די באקאנטע ײדישע קינסטלער ה. בערלעװי און מ. עליא- װיטש האבן געמאכט אן ארינינעלן עקספעריםענט: זײ האבן בײדע גלייכיצײטיק געמאלט א בילד ,א ײד מיט אן אתרוג׳ פון אײן מאדעל. זײ האבן געװאלס אװי־ארום דעדגײן, װי יעדער אײנער״פון זײ װעט קינסטלעריש בײ די זעלבע באדיננונגען א־ן אױפגאבן, אויפפאסן דאס בילד. דער רעזולטאס םון דעם עקספערי• םענס — די בװײ בילדער םון די בײדע קינססלער — װערט דן