Literarishe bleter · 1926-10-15 · 128 (15.10.1926) · p. Seite 685

685 ליטערארישע בלעטער 128 .*א ״ז םיר *יז געװען ןן אוםגעהייערע חריה פו ל*פן אר ח*פ1ן םין דעם םײדד. און גר1יס *יז דעריפער גןװען םיץ םרײד״ מען איך סןב פאקיםען אן ארפעט. איפט ה$פ איך געלעפם םעשה ,פשםחה״םענסש׳. איך קום א היים 6ון דער שטעלע, אק םןרי* קץכס א1יף א נאפם-םןשינקע א בןרשסש און זינגם דערפײ. דער קעלער איז רײן אויםגעקערס. עו ביס• לעכװייז הןןפן םיר ןנגעהזיבן ארייגםירן פעסהביתישקײס• ןבער םיר איז געװען שרעקלעך שײער עו זען םאריען יעדן איישדער• נאצם א שיפורע. איך הןב זי בוגערעדם, זי זןל אויפהערן סרינקען. און זי *לײן, הןפ איך געזען, הןס שסארק געװאלס ן*געװ1י:ען זיך 6ון דעם, ןןפער זי הןט נישס געקןןנס. אין איך הןב געםיעלס נןר דןןס, װןס זי הןןם ןנגעהויבן גו פאהןןלסן דעם ברןנםן אונםערן פעם און שיכורן 1*נ*5ם, װען איך 6לענ שלןפן. *זוי ה;פן םיר געלעפס ןן לעפן, װןס הןןס נעהאס אין זיך *נגענעםע סאםענםן, ןןפער װןס איך װןלם נישס געװיגשן דעס ערגססן ש1נא. א־ך הןןב זײער געפענקס נןןבן סעאםער, און װען פו פיר איז געקוםען אײנער םון די חברים־כןריסםן םיט 6 םןןר• של*נ אײנבוןרדענען ןן קןןנזערט אין קאדזשארע, א זוםער• װ1ינונג, 6ערפיק װערםם 6ון סיםליס, ה$ב איך םיס שרײד םספים געװען, נענוסען א1יף דער שסעלע אן אזדל1יב אייף פװײ םענ *ון זיך געדןזם םים יי חברים פו סוס אין קאדזשארע. צענ1י6• נעקליבן האבן ױך א םענסשן?כס. בראש 6ון אונז איז גע• שםאנען דער צןרםײםסער ק*רל װענד. א גלענפנדער כארםײם• סער, 8 גוסער םענםש אץ א םםופנער שיכור. ןבער דער קןנבןרס איז נישס םןף־געקופען, װײל דער קאדזשארער ע1לם הןם אר1יםנעװיזן א םי6ע גלײכנילסיקײס, און װײל אייף אונ• זער איםגליק האבן זיך די היםלען פעעםנם םיס א סרעהיםסא• רישן םבול, םיס 6 שםורם און םיט א סםיכישער נידערסרעכ• םיקײס. איך האב נעזען ן םן ניסע רעננס א1יף םײן לעבן, אנער קײנםןל בין איך נישם א1יסגעשסאנען אזא שרעק! די ביים״ר הןבן זיך אוםנעװאלנעדם, 6ון די פערג זענען געםלןןסן ש1יסיקע ש:ר$םען, עם זענען געפל1יגן שסײנער. דער װינס הןןס גע• בריים, איבערגעקערם אונז, סון היםל האנן זיך געגאסן סײצן, א האנם דער גרעב. אונםער דעם גןןס-רעגן הןןבן םיר זיך נע• לאזם גוריק קײן םיםלים, װײל םיר אלע הןןבן ם1רא נעהאם צו שארשםעסיקן א1יף דער שםעלע, און איך םער 6ון אלעםען. פארלאג ב. הלעצהין הןם איבערגעגעצן דעס אויסשליםלעכן םארק1יף םון אלע זײנע אייםנאבן דעם קאןןסעראסיײ ״נינער׳ םיס אלע נאשסעלוננען גו װענדן ז־ך נןןר גום קאא•. ,בינןר׳. *דרשסג .67 .ק ,28 1>1עז\0|8|א .ס .ס 2 .ק8 *־61^0^6, פער זזיס 13.196 .0 .א .ק ״ ■.־■ סזלזוןן: 75< 251, 6אדערס 6ון קאאא. .ביצער׳ דעם לעגסן פוין אילוסםרירסן קןסאלאנ. די נןגענעניש םיםן איםוליענער, זײן םרײנסלעצקײס און די לןקשן הןק םיר גוגעגעבן םוס. א1י6ן גװײסן סןןג הןב אין איבערנעלײענס אץ ןן אפיש, ןז אין דעם און דעם נןןרסן װערש געגעק ן ליגהןנערישע יןרשםעלונג. אין בין ןװעק אין דעם גןרסן, און דןרט נײם ןרײנ• גןנג ה;נ איך נןןנעננס ן םעגסשן, װןס אױ געװען זײער םןרגע, מי א גירק״ןרםיסם, ןנגעסון. ער הןןס״ איך װײס ןליין נישם 6ןרװןם, זיך םןריגסעריסירס םים םיר, און ןןננעה1יבן םןנןנדערגופרעגן םיך, װער איך בין און װןם איז םים םיר. איך הןנ אים דערגײלס. דןסןלס הןם דער םענסש, דןס איז געמען דער ןקסיןד ןכןסין, ןיועקגעםירס םיך אין ן בןזונ• דןרע ןלעע און הןס םיך געבןסן עסעס אים זיננען• שועסער הןס ער ןביסל געםרןצס, און הןם געזןגס, ןז ער װעס םיר נעבן ן רוםישן קןססװם אין איך װעל ןנהויבן ןרויסגוםרעסן א1יף דער ן6ענער סגענע אק נןרסן. דןס גערסנדל איז געמען ן שלעצסער, און ןן ענגער• דן• *יבליקים סלענס א־ס נישם נערן גןזוכן. ןגער איך הןןנ פלײסיק געזינגען, בןקיםען גו צװיי רובל ש*ר ןן ןיויססרים, אן ןרויכגעםרןםן הןנ איך ןםןל צװײ אין דער װןך. דן הןנ איך ױך ג*קענס םיס די ןנגעשסעלםע פון דער זןקןויקן• זער נןן־םןרמןלסונג, .פןר ן כיביד׳ פלעג איך זײ דערצײק פןרשירענע ןנעקדןסן. אײנםןל הןב איך זײ דערגײלם װעגן םײן שןרפלןנםערם לעבן. די דערגײלוננ הןם בײ ןלעסען ןר1יסגערו6ן םיםנעשיל. און װען םײנע גוהערער הןנן זיך דערװוסס״ ןז איך נין בןקןנס םים ד<ר קןננעלןריע-ןרנעס, הןנן ױי םיר סןרגעלײגם דערלןננען ן ניסע גום בוכהןלםער 6ץ דער סןרװןלסונג. איך הןב עס געסון *ון נץ סןררעכנם געװןרן םןר ן קןנגעלןריע-שרײבער א1יף ןנעריןלס פון סב רובל ן ח1דש. דןס איז געװען 6ןר םיר םער װל געװונששן, װײל אין יענער עײס הןב איך געלענס נישם ןלײן. נישס לןנג סןר דעס, הןנ אץ־ זיך נןקןנס םיס דער כןריססץ םןרין שולץ, זײער ן שײן םײדל, ןבער, גום בןדויערן״ ן גר1יסע שיכורםע. אײנםןל, אין די שװערע הונגעססעג, הןס זי םיד פןרגעלײגס גו בןזעגן ױך בײ איר. ד איז םיר זײער געפעלן געװען, הנס איר פניס אױ געװען 6ןרלן6ן פון שיכרות, אץ איר הןלםן זיך אױ געװען ןניסל געצרןססעס, און אופ• ןנגענעס. אין הןב ןבער געפילס *ון געזען, ןז ןס דער אוםגליקלעכער םענסש הןס ן גוסע״ װ1ילע נשםונ װען איך הןנ אױ נעזןנס, ןז אונז מעס ױץ נישס בןקװעס גו לענן אץ אײן גיםער, הןס ױ פשוס ןפנעענספערס: — װןם הײסם גישם בןקװעםן װען איר װעם זיןדןרפן א1יססון, װעל אין זין א1יסדרײען גו דער װןנס, און װען איך װןל דןר6ן זיך א1יססון-װעס איר ױן אויםדרײעןז דןם הןס נעקלונגען 6ןר םיר איבערגײגנד, און אין בץ ןריבערגעפןרן גו איר אין קןנורע. םןרין אױ געשלןפן א1יפן נעס בײ איץ װןנס פץ דעם זדפער, >זין אין אויפן נרוק א1יף עפעס ןגעברןצענער װײצער זןן״ בײ דער גװײ• סער װןנס. גןנץ נןםירלען״ ןז אץ ןחןן ןרום הןבן פיר א1יפגעהערס גו ,א1יסדרײען זין״ אימער פץ דעם ןנדערן. ױ תןס געהןס ןביסל גענױפנעלײגס געלס״ ןבער דןס געלס אױ בײ אוגז, סןרשסײם זין, גין ןנסרונען. שפעסער הןס ד ןנ• נעת1ינן גו פןרזעגן אירע קליידלען, לײלעכער אץ עלדלעך הןנ *ין ש1ץ םים אױ געלעבס אין ן פינםסערן קעלער ןן יןנססער״ װומץ די שײן פלעגם ןרײ, גןר דורנן גלןז םון דער אייגערשסער ■יר-נרעסל,