Literarishe bleter
- Journal
- Literarishe bleter
- Volume
- 2 (1925-1926)
- Issue
- 128 (15.10.1926)
- Date
- 1926-10-15
- Page
- Seite 684 (sequence 8)
- Language
- Yiddish
- Belongs to
- journal issue
- OCR quality
- 63% known words query
- IRI
…/4795427-8773849-8774823--01605-4796928- Visual Library
- page viewer of the UB Frankfurt
OCR text
128 זא ליסןר * רי11ז 3לעס*ר 664 ןשםסןל * קלײנע רויםע שרײד 1ײם דערםןנען זיך װזננן זוסןר װןס ליגם איגס אונסערן שנײ. שרילינג הייגס םין $ן גו אאהערשן ש1ין אין סעגרוןר ןדער אין םערץ. דעםןלס קוםם װידער די ל כסיקע גײס, עם נלןען זיך שןנןנדער נײע הןשלינגען׳ און עס קוםען או םער סערזן. ן םך װײםערדיקע 6ערזן נו די, מעלכע ל גן ש1ין און װארסן נו װערן שארעגדיקס אין איננאנען ןנגעשרינן.. ״יי• א• א-ן ו מײו לעבו * פ י ן ״ ריקער נענלינן א־ינער *לײן. די בעל-הניתסע 6ון דער דירה איז געװען א גיסע 6ר1י און זי הןט נישס שסארק דןרקוססעס םיםן דירה-נעלס. ןנער איך נין 6ון די יסוריס עשעס ג$ר םעסש געװןרן, אץ געהאלםן אץ אײן שלןשן. װען םען של6$ם װילס זיך נישס עסן. אײנםןל נין איך ן*געשלן6ן 48 שעה נןכאנאנד. הונגעין נװײ םעג נין אין ש1ין געװ1ינס, ןנער אינם שלעגס א1 סנעקוםען דרײ שיר פעת-לעת נישם הןנן קײן ניסן אין םויל. אץ ד&ס איז ש1ין געװען נישם׳סאר םײנע נוהית. איך הןנ נעזיכס אינעס. ןנער שום ערס&לג. דער קןססיים איז נײ םיר געװען ןסגעריסן, ״קײן װעש הןנ איך א1יף דן ש1ין נישם געהאס, ןנער ד$ן נץ איך *דוםגעגאנגען אץ ן קןשעלוש. איך נין *רײן אםןל אייף א זעג־םיל, - הןנן די ארנעשער, קוקנדיק א1יף םײן קאשעלוש, געלאכס 8ון םיר: .שריץ׳. הוננערן אץ םי6ליס איז נאזונדערם נישס אננענעם, װײל ןלע קןכן דןן און נאקן אין די נאםן. םען װערס נערײנם 8ון פליערלײ נעשםאקע ריחות. איך 8לעג שיער נישם םשוגע װעדן, איך נין גרײט נעװען געכן א נדבוע ןנער נישם געהןס קײן סוס נוסץ עם, און איך הץנ באשלןסן, ענדלעך, סןכן ן ס1ף נו םײן לענן. געתןןלם ה*נ איך עם *ז1י *שסץ: *רײן אץ * געװעלנ סון געװער און נעסן םיר װײזן ן רעװןלװער, *ץ נשעת ער װעס זײן *ין פײנע הענס, דערשיסן דך. *ינס 8*ר• שםײ איך, ןז דער געדאנק איז נעװען * גארישער *ון נישס נום א1יס6ירן, *נער ד*ם*לס ה*נ *יך נײ דן 8עסס נןשלןסן הרגענען דך א1יף *ז*, *דער *נדערן א1סן. לענן ה*ס ויך םיר דװקא זײער געװןלס, *נער םען הןם ד* געד*ר6ס קן• נען דורכלענן. װען איך נין ש1ץ געשס*נען נײ דער סיר 6ון דעם געװער-נעװעלב״ הןס פיך שלוניס ן נןקןנסער ק1ל * דוף געםון. *יך הןנ זיך א1יםגעדרײם און דערקןנס דעם *יסן• ליענער שןנסע. - װןם *יז סים דיר״ — הןס ער *וםרױק נע6רעגם— 6*רװןס הןססו *ז* שניםז *יך הןנ אים נןרנישס נישס געקןנס ענסשעדן. איך הןנ זיך נעװײנס. װען שןנסע הןס דן דערװוסס, ןז *יך חוננער ש1ץ דעם *ערסן פעת׳לעת, הןס ער םיך ןװנקגעשירם נו זיך. זײן װײנ הןס םיך נ*לד םכנד געװען סיס לןקשן. אוישנענעםן הןנ איך זײ ןן ן שיער׳ הגם *יך מןנ דך שסןרק נכשעםס •*ר זײן װײ4 נ*ל׳ור. איך הןנ װינםער, אין די װײנאכם־חנאית, ןגגעשרינן ן גר1יסן עסןס גכונקען װענדס). ןנער ער איז םיר *ודאי נישס געלוגגען, הגם ער איז אילוסםרירם געװןרן 6ון אײנעם שץ *ונזערע גרעססע קינססלער. װען עס געשעס אין װינסער עפעס *זיינם, װןם דער• םןנם םיך ןן זופער, 6יל איך תפיד ן 6רײד. דןס 6*לן פון רענן א1י8ן שגײ, װען עס נײם זיך דןם װעסער, ן שסיקל שיסס 6ון ן פ1 גל א1יף ן נ1ים, ןדער ן נלי 6ון ן קנןסס םיס געװיסע ריחית, 6*רשן6ן םיר ן רגע נחת. א1יך װען איך דערהער דעם זום״זום סון * שליג אץ םענסםער, נןהערשס םיך בלעטלעד פו פ• ש * ל ...נושעליק הןנ איך זיך דערוױסס, *ז אין שסןם (אץ םי6לים) געשינס זיך סיעםןנןװ-סןםןרםקי, און ןז דער ןפיניר קלוסשןריןמ קלײנס נונויף ןן ןפערן״סרושע א1יף נו 6ןרן 7ין נןםום. עס אױ געװען ערב חנא. ששילן א1יף רוםיש הןס מען גישש געסןרס, און דערינער הןס פען די ןפעדן געגענן אי• ם*ליצנישע נעםען, הגם א-ס*ליענער זענען דןרם געװען נןר נװײז דער שלײסיסם שון דעם ןרקעססער און דער כןריסס שןנסע, פײגער * נןקאנסער שון נןקו, זײער ן מיילער פענסש. גיך הןס םען םיך גענװונגען זינגען ,ןװערןזן׳ און .נןרם*', *ון צולינ דעב הןג איך געסוזס איגןרשרײנען םײן רןל א1יף איסןליעניש םים רוםישע א1תי1ת. איך נץ זיך םשער, תי זים די אים*ליענישע ש*ר*ך הןם געקלינגען אין םיץ ם1יל. פון נאסום הןנן םיר זיך אינערגעקלינן אין קוםןיס... דן הןנ איך םיס ערפןלג געזונגען דעם ק*רדינ*ל אץ .זשידןװקא׳ אץ װןלענטינען אין ,6*וםם', ןנער גיך הןס אײנער 6ון די *רםיסםן, — כ*סס איפ דעד ױח, - נונעגנ• בעס קלוםשאריןװם, אונזןר נעל־הניתס, װײנ, איז *װעקנעשןרן םים איר אין אונזער ןשערע איז נע6*לן געװןרן. וױך הןנ זיך אוםגעקערם און םישליס םיס די כןריסםן נײנערנ, קריװןשעין און שעסין• ןלע שיר הןנן םיר דך נן• זענס א1יף אײן דירה. סעסין הןס •*רםןגס * זעלסענער אײ• גנש*שס: װוהץ ער איז נישם נעקוםען, הןס ער דןרס נןלד געהןס * נלה, װןס ער שלעגס זי םןג־סענלעך נ*װכן, סרוגקען, עסן נײ איר און *םןל, *לס חתן, לײען ניי אירע עלםערן ן ניסל געלס, אין םישליס הןם ער זיך א1יך געסונען * נלדא דןס איז געװען זײער גונלעך ש*ר אונז: כםעס סןניסעגלעך סלעגס ער נרעננען קןסלעסן׳ א1ינסס, נר1ים, געסײלס *זנז עענערס, עװןנניקערס. ןנער עוס *ומנליק, הןס זיך אין סישליס דער סזל 0ון אים ןשנעקערס. די םעשה םים דער נלה הןס זיך גיך סןרענדיקס, און סעסין איז נעלם געװןרן פץ שםןס• ןן * ,חתן״ *יז *ונז נעװןרן זײער שװער• םײנע חברים הןנן זץ־ גיך ערגעץ״װו *ײגגעןרדנם, אנער *יך נץ געװען ש1ילער שון די *ון נישם נעקןנם *ז1י גוט זיך נושןסן נוס לענן, װי זײ. נין איך סןקע * הונגע• •) ו סרענמענס פון סיעדןר ש * י י * י נ ס וווימ*1יענר*)יז ^ן• דסר נןרימטער ריסיססר ןרסיוס דריקפ אי*ס אין וזר וןרימר ריויסער וייטווג ,דוי־ו