Literarishe bleter · 1926-09-17 · 124 (17.9.1926) · p. Seite 618

124 זא / 618 ליםערארלשל לעטער ארטיםטק*זפון:װילנער טרופע יהודיה לןןרעס געשסןרנן 24 ייגי 1926 די נזזנה זוייםן קנר סין יהודית ל*רעס, געשסעלם דירן די חנרים-ערסיסטן עו סלשיס, 26 *ייגיםם 1926*ין *ר*ד (ריסעניע) רודןלף מזלענסינן ערסס-**רסס*ר*ענעד נ*דימסער קיגן->רםיסס >5 < /11111111^1 '״נ&נ יג3.?״*ע< •*-־*-נ , י,ס •8*0*11 =,19 > ג*ג*2י,8^ 88£888?<>88>: זענען *ריין נו םיר אין נארדערןב די קןםינסקיס, לינערם, םיד געדאנקם #6ר םײן שפיל און גונערעדט׳ כ׳זןל אוםנא- דינגם פארבלײבן אייף דער ײדישער בינע. ןבער ד*ן איז עס ש1ין 6אר םיר םײ־װי געװען 8 ב#של$סענע זאך. איך בין סארבליבן א ײדישער אקםיאר. בײ װײסבערגן האב איך זיך נישט לאנג נעהאלםן. איך האב נישט נעקאנם דערלײדן די אופפינקסלעכקייס, װאס האס געהערשש און הערשט, ליידער, נאך היינם אין ײדישן סעאםער. איך בין געװען נעײוינס בו דער אײזערנער דיסעיפלין פון פוילישן טעאסער׳ און רא האב איך 6אר זיך געהאס א כאאס. אלע םײנע יארן׳ ב־זן ה־ינסיקן םאנ, האב איך געשסרעבם בו שפילן אין אגוס ײריש סעאסער. האב איך געשפילם בײ זאנדבערגן אין לאדז, םים די קאםינםקיס אץ ,זשארדען ד׳היװער*. יזען יוליום אדלער האש אראפגעבראכס 8ון אםעריקע דעם גארדין׳רעסערטואר, םיסגעםאכס פיס די קאפינסקיס דעם סרױפף׳ סורנע קײן פעטערבורג, שםעטער האב אין געשפילם בײ ראפעלן א1יף קאראװע, בײ קאםינסקין א1יף אבאושנע. נאבן קוםען םון רוםלאנד, בעת דער םלחםה—אין ,בענסראל׳-טעאטער סון זײן אנטשסײוננ אן, ביז דער .מיקס׳ איז אוגסער זיגמונס םורקאװם רעזשי ארייסגעפארן א1יף זיין טורנע. דאם איז שוין געװען דער לעבםער שסאפל. לײדער איז דער ,װיקם״, דער דאזיק״ר פרעכסיקער ״דישער םעאסער-בנץ, בעסאלן נעװארן בוליב קלײניקײםן., דאס איז אונזער נר1יס אופנליק שסענדיק׳ און דער פאל ,װיקס׳-א קאלאסאלער שאדן, — א1יב נישס בו זאגן: אוםגליק, פארן ײדישן טעאםער אין פ1ילן. איך װעל דאך דא, סארשטײם זיך, נישס כאראקסעריזירן םײן סאלאנט. דערבו איז סאראן די סעאםער-קריסיק. םײן שסרע• בונג אין סעאםער—א גום׳ אן ערנםס, א שעפעריש ײדיש סעאםער. איך לעב באםת אדורן א נרויםע סראגעדיע, װען איך זע׳ אז די םעאסערס װערן םארכאפס דורך איניב־אסארן, װאס עקס• םליאסיח דעם אקסיאר און דערםיס שעדיקן זײ זײן באבױננ בום טעאםער, אדער װען אונזערע בעםערע אקסיארן זאםלען בונ1ף ארום זיך אגרופע ױנגע אקסיארן און 6ארן ארום םיט זײ. איך םײן דא, חלילה, נלשס אר1יםבוסרעםן קעגן די יונגע אקסיארן, אבער 6אר זײ װאלס א1יך נעזונפער געװען די ארי בעט בײ א גרוים׳ געזונם ײדיש סעאםער. און אזא קאן, לײדער, בײ אזעלכע באדינגוננען׳ בײ אזא דןיזארגאניזאביע אץ אונזער סעאסער,װעזן —נישם עקזיססירן. דער װײסיק םײנער איז׳ װאס נאך בװאנביק יאר, װעלכע א־ך בין אפגעװען אייף דער ײדי• שער בינע, זע איך דאם ײדישע םעאסער גײםםיק ארעםער וױ סאר די בװאנביק יאר. איך ראנגל זיך, איך לײד, איך בין פארביסעדס און װײס באםת נישם װאס װעס זיין דער ם1ף, װען ם׳װעם זיך אז1י װײםעד 6ארביען. אבער איך האב די האסנונג: דאס ײדישע םעאסער דארף האבן א שםארקע, שעפערישע האנס 6ון א 6ירער ס׳זאר קאנען נעזונס.װערן און א1יי>בליען. איך װיל האםן, אז ס׳װעם זיך אינגיכן די שםארקע שעשערישע האנם אר1יסװײזן, א1 ס׳װעס אװעקנעשסעלס װערן אן ערנסם, געזונס, קינסםלעריש ײדיש םעאטער אין װארשע און אין פ1ילן. אץ אזא םעאםער װיל א־ך ארבעסן, שא6ן, א1יסלעבן םײנע אקסיארישע פאר יאר. און אט איז, דוכם זיך׳ םײן א1יםאכאראקםעריסםיק: איך בין אן אקםיאר, װאם װיל זעען און םיםהעל6ן בו שא6ן דאם ײדישע קינסטלערישע סעאסער אין ס1ילן. אויפגענוםען ז־ירך י• 3• ט■ /