Literarishe bleter · 1926-09-17 · 124 (17.9.1926) · p. Seite 612

124 זא ליטעראריעע בלעטער 612 פאריז־מאטיררן א ו ו י ט ש אין זשיפםי״דעסםאראן, זי ט*נעט םים 8י)>##ניןר און װאר£ט אק םמארלעםמןןן די שלאנקן פים. בײ אםיטל װארמ אויף איר א יענקי םיט שאםפאניער, זןןל ער ײארטן: דער זןרקעםטער ש*ילט אױף נים. זי שװיםם דארט, װי 6 פאליע צװישן 6אליעם, זי שװעבט ד$רט װי א שםעטעילינג אין 6עלר. אלט־פראנקריכם טעצטער םיט די שםאיע םאליעםל אין די ארעטם זעים איר 6וך דער נאנזיער װעלם. ניששא קײן םוט־לוסם זי זװ נעםען װעק;, זי האט א םך נעטרונקען און נעםאנזט א םך... אט נאלר .. זי װעט די װיםע ארעםם שטרעקן, זי װים איר 6ליכט■ נעטרי איז זי איר פאך... ׳\1 אײף דעם שטין־מראטואר, אויף דער שטײנערנער נאס ליגט םײן נאצט.. אויף א כײם פון דער גאם׳ אײף א לאםפ קרענקלעך־כלאם הינגט םין נאלט שאםפאניןר געטרונקען, נעטרונקען נישט קנאפ - נאך אלץ נאכט.. צו רי שטערן א 6לי טאן, א 8לי און א 5אפ - העלף םיך, נאצט טיט רי טידלעך נעטאנזוט און נעקושט זיך םיט זי הײנם כײנאצט — נאר די גאכם איז נןבליבן כײ םיר נישם בי זײ — שטענדיק נאכט. אין טײן £ענםםןר ארײן, אין טײן הארזון ארין .קוקט די נאכט. . זאל ראם םײן אײביקע כלה שוין זײן אט רי נאכם. די כריקן ליגן אויף די סײ;, װי בעטאנענע קראװאפן און דאם װאםער גײט אלײן אן אםאםען, אן אטאםן... נישם עס קוקט אויף םיר, אויף דיר, נישם עם װיל אונז זןן און הערן, . עם האט א װעלפישן קאליר אין עם שליננט בײנאכם די שטןרן. עלעקטרי־שײן פאלם אויך אראפ םיט א זויםןרריקן פאלן, נאר דאם װאםער טרײםלט א< םיט געדולר 6ון זיך דאס 6אין. ' ז■ סעגאל 1 אין ערגעץ נישם, װי רא, אץ רוישיקן פאריז, אין אלע נעצט 6ון זנות אין שבירן קאפריז... אין ערנעץ נישם װי דא איז טײער נױר א גאם, װאם דױםלט אין רער ששיל און שװײנט עלעקטריש בלאם. ןם ׳נװײנט די לאננע באנק, עם שװינמ דער םאנוםענט, עם שװײנט ײ הונרעיסיעריקײם אויף אלפע קרוםע װענט. א 6ענםםער איז פערשטאיט, א םיר איז £עסט 6ארםא5ס, װי אפנעיאגט £ון רייש כאהאלטםו זיך, םײן יא5ם... דו םײנםם, אז טיר איז ליב רער װילדער טשארלעםטאן, די אײכיקע נעשםאלט פין קנע5םישן גארםאן, דער קערפער 6ון דער פרוי, װאם נײט 6ון האנט זװ האנ איך װערנ זיך אזוי א6ט םיט זיך אלײן 6ון שאנר. םײן רײניטנג, םײן נא5טו םײן באכעשי 6ון ננאי... איך לויף 6ון זיך אלײן, איך טרינק דעם םם פון שטאט, װו שםוץ לינם אץ נשסה■ װו נשםה לינט אין שםוץ — םײן ריניגוננ, םײן נאבםן איך זוך בײ דיר םײן שוץ. 11 זוי אן םיר, זױ םים מיר... עם שװיםט זיך די םײן, געפאנזערט אין שױערן כעטאן און אין שםײן, באלויבטן םיט קאלםן עלעקםױשן טויט, עם שװיםט זיך ראם װאםער, עם ניט און עם גײט. טײן אוםרו ם־ט םיר... נאר די שטילקיט װו איזן די ײ £ון רער נא5ט א*ז נישטא אין פאריז... עלעקםרי, 6ארװײלוננ, שאםפאניער און זנות נשטה 6ארקײפט טען און םען קוי£ם זיך נענוס. עם טרע£ט דאך אםאל, עם פאםירם א םאםענט׳ א רנע רער6יל איך דעם נא5ט־םענטיםענט. א םרײם £אלט אראפ אײף די לײדיקע בריק. א מריים װי *ון טאנ א 6ארטאטערטע £לינ... עם םום עפעם באגג 6אר דער װעלם און פאד ויך און 6אר דער לבנהס אנעםישן פליך... די נאכט איז נעשענדעט, 6ארני5טעם און קראנק - פאױז זאל נישם װיסן... עם טוט עפעם באננ. 111 עם טראנש םיט תײן 6ון אירע ליפן, אויף םײן נעלעגער שםעקט םיט װײן... ױ קלײנע שלאפם םים אוי6נעםא5םע ליפן — װי קאן זי איזנם אין חלום זײןז